﴿وَ ما يَنبَغى لِلرَّحمٰنِ اَن يَتَّخِذَ وَلَداً﴾ شایسته نیست رحمان را که فرزندی بگیرد، ﴿اِن كُلُّ مَن فِی السَّماواتِ وَ الاَرضِ اِلّا آتِى الرَّحمٰنِ عَبداً﴾ همۀ آنچه که در آسمان و زمینند، نیستند مگر فراهمآمدگان درمقابل خدا، بهعنوان عبودیت و بندگی، همه عبدِ خدا هستند، همه بندگان خدایند. ﴿لَقَد اَحصاهُم وَ عَدَّهُم عَدّاً﴾ آنها را احصا کرده است، قبضه کرده است و شمرده است شمردنی. اینهم این آیۀ دیگر که در سورۀ مریم بود.آیات، روایات، اشعار، مخاطبان و مناسبتها
سورهٔ مریم، آیهٔ ۹۲
وَمَا يَنۢبَغِي لِلرَّحۡمَٰنِ أَن يَتَّخِذَ وَلَدًا ٩٢
در حالی که هرگز برای خداوند رحمان سزاوار نیست که فرزندی برگزیند!
ترجمه: آیتالله مکارم شیرازی (Tanzil.net)
