رفتن به محتوای اصلی
آیات، روایات، اشعار، مخاطبان و مناسبت‌ها

سورهٔ حمد، آیهٔ ۴

مَٰلِكِ يَوۡمِ ٱلدِّينِ ٤

(خداوندی که) مالک روز جزاست.

ترجمه: آیت‌الله مکارم شیرازی (Tanzil.net)

شاهدها (۴ پاراگراف)

در بیان سوره‌ى مبارکه‌ى حمد، رسیدیم به جمله‌ى «مَلِکِ یَومِ الدّین». دو قرائت در اینجا معروف است: یکى همین «مالِکِ یَومِ الدّین» است و دیگرى «مَلِکِ یَومِ الدّین». یک اشاره‌ى مختصرى به اختلاف ‌قرائات بکنم در قرآن کریم: غالباً مواردى که قرّاء هفتگانه‌ى معروف در متن قرآن اختلاف کرده‌اند ــ که موارد هم چندان زیاد نیست ــ اختلاف …
این آیه‌ى شریفه این ‌جورى است: «مٰلِکِ یَومِ الدّین». البتّه قرائت «مٰلِک» شاید معروف‌تر است و از جهتى هم ممکن است ما ترجیح بدهیم قرائت «مٰلِک» را بر قرائت «مَلِک». بخصوص که بیشتر قرآنها هم «مٰلِک» مینویسند؛ حالا این نکته را ضمناً عرض بکنم: اینکه گفتیم اصل اختلاف ‌قرائت ناشى شده از ننوشتن «الف»، این در جاى خود …
در اینجا دو قرائت هست: یکى «مالِکِ یَومِ الدّین»، یکى «مَلِکِ یَومِ الدّین». «مٰلِک» اگر گفتیم، از ریشه‌ى مِلک است؛ یعنى دارنده، صاحب. «مَلِک» اگر گفتیم، از ریشه‌ى مُلک است؛ یعنى سلطان، پادشاه، حاکم. خب، مى‌بینید تفاوتى نمیکند؛ چه ما بگوییم خداوند «مٰلِکِ یَومِ الدّین» است، یعنى صاحب و صاحب‌اختیار و دارنده‌ى روز دین است، یعنى همه‌ …
به هر حال «مٰلِکِ یَومِ الدّین» یک بخش عظیمى از معرفت اسلامى است. شما قرآن را که ورق بزنید، کمتر سوره‌اى از سوره‌هاى قرآن است که راجع به «یوم الدّین» و روز قیامت در آن سخنى، هشدارى، معرفتى وجود نداشته باشد. در یک جمله‌ى خلاصه در سوره‌ى حمد میفرماید: مٰلِکِ یَومِ الدّین. آن خدایى که شما دارید ستایش و سپاس او را میگویید، صاحب‌اختیار و دارنده و مالک روز جزا است؛ همه‌ چیز در اختیار او است. البتّه تأثیرات روانى این جمله هم، تأثیرات قابل توجّهى است. اگر کسى با توجّه به این «مٰلِکِ یَومِ الدّین» تکلّم کند و تلفّظ بکند، تأثیرات …