برجستهترین پاراگرافهای هر رهبر دربارهٔ این نمایه، هر کدام از یک متن.
تهیهشده با هوش مصنوعیخلیفهٔ اموی همزمان با قیام امام حسین (ع) و حکومت او.
امام خمینی
ظاهر اسلامی و ادعای خلافت همراه با معصیت و مخالفت با سنت پیامبر
… سید الشهداء مطلبی را که فرمودهاند، این مال همه است. یک مطلبی است عمومی: مَنْ رَای هر که ببیند، هر کسی ببیند یک سلطان جائری این طور اتصاف به این امور را دارد، و در مقابلش ساکت بنشیند، نه حرف بزند و نه عملی انجام بدهد، این آدم جایش جای همان سلطان جائر است. یزید یک آدمی بود که به حَسَب ظاهر متشبث به اسلام بود و خودش را خلیفه پیغمبر حساب میکرد و نماز هم میخواند و همه این کارهایی که ماها میکنیم آن هم میکرد؛ اما چه میکرد؟ اما از آن طرف معصیتْ کار بود؛ مخالف سنت رسول الله میکرد. رسول الله سنتش این است که باید با مردم چه جور عمل بکنند، او خلافش عمل میکرد؛ باید حفظ دِماء مسلمین بشود، او دماء مسلمین را میریخت؛ باید مال مسلمین هدر نرود، او هدر میداد مال مسلمین را. همین شیوهای که پدرش معاویه هم داشت و امیر المومنین هم قیام کرد در …
بیاعتقادی به اسلام و وارونهنمایی آن در صورت نبود نهضت حسینی
… به همه آموخت که در مقابل ظلم، در مقابل ستم، در مقابل حکومت جائر چه باید کرد. با اینکه از اول میدانست که در این راه که میرود، راهی است که باید همه اصحاب خودش و خانواده خودش را فدا کند و این عزیزان اسلام را برای اسلام قربانی کند، لکن عاقبتش را هم میدانست. اگر نبود این نهضت؛ نهضت حسین- علیه السلام- یزید و اتباع یزید، اسلام را وارونه به مردم نشان میدادند. و از اول، اینها اعتقاد به اسلام نداشتند و نسبت به اولیای اسلام حقد و حسد داشتند.
امید به برچیدن اساس اسلام با به شهادت رساندن فرزندان وحی
و اگر عاشورا نبود، منطق جاهلیت ابو سفیانیان که میخواستند قلم سرخ بر وحی و کتاب بکشند و یزید یادگار عصر تاریک بتپرستی که به گمان خود با کشتن و به شهادت کشیدن فرزندان وحی امید داشت اساس اسلام را برچیند و با صراحت و اعلام «لا خبر جاء و لا وحی نزل»[2] بنیاد حکومت الهی را برکند. نمیدانستیم به سر قرآن کریم و اسلام عزیز چه میآمد. لکن اراده خداوند متعال بر آن بوده و هست که اسلام رهاییبخش و قرآن هدایت افروز را جاوید نگه دارد و با خون شهیدانی چون فرزندان وحی احیا و پشتیبانی فرماید و از آسیب دهر نگه دارد و حسین بن علی آن عصاره نبوت و …
خطر او و معاویه برای اسلام: تبدیل اسلام به سلطنت طاغوتی، بزرگتر از غصب خلافت
سید الشهدا- سلام الله علیه- با چند نفر از اصحاب، چند نفر از ارحامشان، از مخدَّراتشان قیام کردند. چون قیام للَّه بود، اساس سلطنت آن خبیث را به هم شکستند. در صورتْ ایشان کشته شدند لکن اساس سلطنت را، اساس سلطنتی که میخواست اسلام را به صورت سلطنت طاغوتی درآورد. خطری که معاویه و یزید برای اسلام داشتند این نبود که غصب خلافت کردند؛ این یک خطر، کمتر از آن بود؛ خطری که اینها داشتند این بود که اسلام را به صورت سلطنت در میخواستند بیاورند، میخواستند معنویت را به صورت طاغوت درآورند، به اسم اینکه «ما خلیفه رسول الله هستیم» اسلام را منقلب کنند به یک رژیم طاغوتی. این مهم بود. آن قدری که این دو نفر ضرر به اسلام میخواستند بزنند یا زدند جلوتریها آن طور نزدند. اینها اصل اساس اسلام را وارونه میخواستند بکنند. سلطنت بود، شرب خمر بود، قمار بود در مجالسشان. «خلیفه رسول الله» و در مجلسِ شرب خمر؟! و در مجلس قمار؟! و باز …
سلطانی با همهٔ بساط سلطنت پس از معاویه
… است؟! ما حجتمان بر اینکه اگر چنانچه این مبارزه را ادامه بدهیم و صد هزار نفر از ما کشته بشود، برای دفع ظلم اینها و برای اینکه دست آنها را از مملکت اسلامی کوتاه کنیم ارزش دارد، حجتمان هم کار حضرت امیر- سلام الله علیه- و کار سید الشهداء- سلام الله علیه- است. یزید هم یک قدرتمند بود و یک سلطان بود و- عرض میکنم که- همه بساط سلطنت را یزید داشت. بعد از معاویه او بود دیگر. حضرت سید الشهداء به چه حجت با سلطان عصرش طرف شد؟ با «ظل الله» طرف شد؟! «سلطان را نباید دست زد»! به چه حجت با سلطان عصرش طرف شد؟ سلطان عصری که شهادتیْن را میداد و میگفت من خلیفه پیغمبر هستم! برای اینکه یک آدم قاچاق بود! برای اینکه یک آدمی بود که میخواست این …
خلافت فرد فاسق و بیاعتقاد و بیعت دستهجمعی مردم و خواص با او
… مینشیند که سر تا پایش فساد است، سر تا پایش فسق است، به اصل وجود خدا و وحدانیت خدا اعتقادی ندارد. با فاصلهی پنجاه سال بعد از رحلت پیغمبر، یک چنین کسی میآید سر کار! این به نظر شما امروز خیلی عجیب میآید؛ آن روز به نظر بسیاری از آن مردم، عجیب نیامد. عجب! یزید خلیفه شد و مأمورین غلاظ و شداد را گذاشتند در اطراف دنیای اسلام که از مردم بیعت بگیرند. مردم هم دسته دسته رفتند بیعت کردند؛ علما بیعت کردند، زهّاد بیعت کردند، نخبگان بیعت کردند، سیاستمداران بیعت کردند.
زیر پا گذاشتن ظواهر اسلام و مخالفت علنی با قرآن و دین
در زمان امام حسین علیهالسّلام، هم آن انحراف به وجود آمده، هم آن فرصت پیدا شده است. پس امام حسین باید قیام کند؛ زیرا انحراف پیدا شده است. برای اینکه بعد از معاویه کسی به حکومت رسیده است که حتّی ظواهر اسلام را هم رعایت نمیکند! شُرب خَمر و کارهای خلاف میکند. تعرّضات و فسادهای جنسی را واضح انجام میدهد. علیه قرآن حرف میزند. علناً شعر برخلاف قرآن و بر رّد دین میگوید و علناً مخالف با اسلام است! منتها چون اسمش رئیس مسلمانهاست، نمیخواهد اسم اسلام را براندازد. او عامل به اسلام، علاقهمند و دلسوز به اسلام نیست؛ بلکه با عمل خود، مثل چشمهای که از آن مرتب آب گندیده تراوش میکند و بیرون …
حاکمیت یزید بر امت بهمنزلهٔ وداع با اسلام
فردای آن روز، مروان حضرت را در کوچههای مدینه دید، گفت یا اباعبدالله! تو خودت را داری به کشتن میدهی، چرا بیعت نمیکنی با خلیفه؟ بیا بیعت کن، خودت را به کشتن نده، خودت را به زحمت نینداز. حضرت در جواب او این جمله را فرمودند: «اِنّا لِلّهِ وَ اِنّا اِلَیهِ راجِعونَ وَ عَلَی الاِسلامِ السَّلامُ اِذ قَد بُلِیَتِ الاُمّةُ بِراعٍ مِثلِ یَزیدٍ» (74/3/19) آن روزی که مردم به یک چوپانی مثل یزید مبتلا بشوند ـ یعنی گوسفندها بهجای چوپان، به گرگی مبتلا بشوند ـ «وَ عَلیَ الاِسلامِ السَّلامُ» با اسلام دیگر باید خداحافظی کرد. دیگر جایی برای اسلام باقی نخواهد ماند؛ یعنی هدف حسینبنعلی علیهالسلام احیای اسلام است. (63/7/20) کلمۀ استرجاع[3]، کمال نگرانی را نشان میدهد؛ یعنی چقدر باید نگران و دهشتزده بود، آنوقتیکه امت اسلامی مبتلا بشود به فرمانروایی مانند یزید. این اولین عکسالعمل امام حسین بود؛ یعنی این را ما قبول …
نشستن نوادهٔ کشتگان بدر بر جای پیامبر و بیحرمتی به سر امام حسین (ع)
در آن عهد، کار به جایی رسید که نوۀ کسانی که در جنگ بدر بهدست امیرالمؤمنین و حمزه و بقیۀ سرداران اسلام، به درَک رفته بودند، نشست جای پیغمبر. سرِ جگرگوشۀ پیغمبر را گذاشت جلویش، با چوبِ خیزران زد به لب و دندان او. گفت:
افشای فسق و فجور یزید و خلع او از خلافت به دست بزرگان بازگشته به مدینه
همین که به مدینه رسیدند ـ چون فجایعی که در دستگاه یزید اتفاق میافتاد دیده بودند ـ زبان به انتقاد از یزید گشودند. مسئله درست بهعکس شد، اینها بهجای تعریف از یزید مردم را به جنایات او آگاه کردند و به مردم گفتند: یزید چگونه میتواند خلیفه باشد درحالیکه اهل شُربِ خَمر، بازی با سگها و اهل انواع و اقسام فسق و فجور است، و ما او را از خلافت خلع کردیم.