رفتن به محتوای اصلی

یحیی بن زیدشخص

توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

فرزند زید بن علی و قیام او در دوران بنی‌امیه.

قیام در حدود مازندران و پذیرش امامتش از سوی زیدیه

… و حرکت کند، واِلّ امام نیست. اینها یک گروه بودند در شیعه که معتقد بودند باید قیام کرد و اگر کسی قیام نکند و انقلاب مسلحانه نکند، او اصلاً امام نیست. لذا آنها بعد از حضرت زید سلماا‌الله‌علیه که فرزند امام چهارم علیه‌السلام است، کسی را به امامت قبول نکردند. اینکه می‌گویم قبول نکردند، نه‌اینکه در آن زمان بودند و قبول نکردند، در آن زمان اصلاً زیدیه‌ای وجود نداشت، زیدیه بعد به‌وجود آمد، بنابراین امام باقر علیه‌السلام را به امامت قبول نکردند، بلکه یحیی‌بن‌زید پسر زید را ـ که او هم در حدود مازندران قیام کرد و مدتی مبارزه کرد و کشته شد ـ به امامت پذیرفتند. بعد هم این سلسله ادامه پیدا کرد تا سال‌های بعد و تا همیشۀ زمان. زیدیه یک گروهی بودند که به‌تدریج یک فقهی پیدا کردند و یک تاریخ مخصوصی و یک معارف خاصی، و یک فرقه‌ای شدند بر روی دیگر فرقه‌های اسلام. یک عده اینها بودند.

کشته شدن در هجده‌سالگی در کوه‌های خراسان

… وقتی‌که ما بگردیم در تاریخ قرن دوم و سوم هجری، آن‌کسانی‌که می‌توانیم نامشان را همراه با شرف و افتخار، یاد بکنیم، آن‌کسانی‌که می‌توانیم اسمشان را در لیست مردان افتخارآفرین عالم، تحویل مقامات جهانی بدهیم، آن کسانی هستند که با همان نظام متمدن، به‌شدت جنگیدند؛ مُعَلِّی‌بن‌خُنیس[9] است که در بازار به دارش می‌کشند و می‌کُشند، یحیی‌بن‌امّ‌طویل است که دست و پایش را قطع می‌کنند و زبانش را می‌برند، محمدبن‌ابی‌عُمیر[10] است که صد تازیانه به او می‌زنند، یحیی‌بن‌زید[11] است که او را در کوه‌های خراسان در هجده‌سالگی می‌کشند، زیدبن‌علی است که چهار سال جنازه‌اش را روی دار نگه می‌دارند. آن‌کسانی‌که ما امروز می‌توانیم نامشان را با افتخار بدهیم به لیست چهره‌های افتخارآفرینِ جهان بشریت، اینهایند، و اینها آن‌روز با این تمدن پرشکوهی که آقای گوستاو لوبون از آن یاد می‌کند و اسم می‌برد، هیچ رابطه‌ای نداشتند؛ بلکه ضد آن تمدن بودند. پس می‌بینید که …