یک نکته هم مسئلهی وفاداری این مردم به انقلاب و مسائل انقلاب است. من سال ۴۳ آمدم گرگان، آنجا منبر میرفتم. حدود یک سال بعد از قضایای پانزدهم خرداد بود؛ دههی دوّم یا سوّم صفر بود؛ آن اجتماع و حرکتی که مردم میکردند و آن استقبالی که مردم میکردند و آن هیجانی که مردم نشان میدادند، برای من شگفتآور بود؛ نشاندهندهی بیداری و علاقهمندی مردم به این حرکت بود؛ هنوز آنوقت خبر زیادی هم که نبود، هنوز مبارزه همهگیر و فراگیر که نشده بود.
ابراز محبت و اعتماد رهبری به مردم و علمای شیعه و سنی گرگان
… بود؛ خداوند انشاءالله ایشان را هم رحمت کند و درجاتش را عالی کند، ایشان هم خیلی نقش داشت. به هرحال این حضور آنها در عرصهی جنگ و فعّالیّتهایی که انجام میدادند، فعّالیّتهای فوقالعادهای بود. حالا راجع به مردم گرگان، هرچه در این زمینه صحبت بکنیم زیاد نیست؛ من از همینجا سلام میفرستم به تکتک مردم عزیزمان از شیعه و سنّی و بخصوص به علمای منطقه از شیعه و سنّی؛ این زحمت را جناب آقای نورمفیدی از طرف ما بکشند و به همهی علمای آنجا و به همهی مسئولین فعّال آنجا سلام این حقیر را ابلاغ کنند و [همچنین] به همهی مردم؛ من واقعاٌ به مردم گرگان احساس محبّت و اعتماد و اخلاص میکنم.