درست است که این خاطرات را به زبان عربی -که زبانی است که آن را از صمیم قلبم دوست میدارم- بیان کردهام، امّا گویش من در بیان این داستان طولانی، مانند گفتار شخص عربزبانی که از ابتدای کودکی به این زبان سخن میگوید نبود؛ بلکه به شیوهی شخص غیر عربی بود که بخوبی به عربی صحبت نمیکند.
اهدای کتاب به جوانان عرب
سپس اینکه من دوست دارم این کتاب را به جوانان عربی اهدا کنم که در همان سنّ و سالِ صاحب این خاطرات -در زمانی که آن حوادث بر او میگذشت- به سر میبرند.