رفتن به محتوای اصلی

کتاب‌خوانی

توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

رواج خواندن کتاب در زندگی مردم و شمارگان و عادت مطالعه در جامعه.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:مصاحبه با خبرنگار صدا و سیما، پس از بازدید از سومین نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران‌— ۱۳۶۹/۰۲/۱۹

سیر زمانی

از ۱۳۶۹ تا ۱۴۰۳
۱۳۶۹۱۴۰۳

فقط سال ۱۳۶۹همهٔ سال‌ها

پیام به مردم برای جدی گرفتن کتاب‌خوانی و ورود آن به زندگی روزمره

مسئله‌ى کتاب، خیلى مسئله‌ى مهمّى است. من علاوه بر اینکه خودم شایق هستم به کتاب و کتابخانه و این یکى از انگیزه‌هایى بود که من را اینجا آورد، علّت عمده‌ى اینکه اینجا آمدم، براى این بود که از اینجا یک پیام بدهم به همه‌ى مردم که کتاب‌خوانى را جدّى بگیرند و کتاب بخوانند. متأسّفانه کتاب‌خوانى جز در بین یک عدّه از اهل علم و اهل تحصیل و کسانى که با کتاب به طور قهرى سر و کار دارند، یک کار رایج و روزمرّه به حساب نمى‌آید؛ در حالى ‌که کتاب‌خوانى باید مثل خوردن و خوابیدن و کارهاى روزانه در زندگى مردم وارد بشود.

تأسف از شمارگان اندک کتاب‌ها به‌عنوان نشانهٔ رایج نبودن کتاب‌خوانی

چرا ما یک کتاب خوب را وقتى‌ که نگاه میکنیم، مى‌بینیم که مثلاً ده هزار نسخه چاپ شده! بعد اگر خیلى استقبال شده، به چاپ دوّم و سوّم [رسیده] و مجموعاً چهل پنجاه هزار نسخه در ظرف چند سال چاپ شده! در ‌حالى ‌که در جامعه‌ى ما و کشور ما با بیش از پنجاه میلیون نفوس ــ که اگر بچّه‌ها و بى‌سوادها را از اینها خارج کنیم ــ شاید بیست و چند میلیون افرادى هستند که میتوانند از کتاب استفاده کنند، چرا باید پنج هزار، ده هزار، حداکثر پنجاه هزار [نسخه] از یک کتاب چاپ بشود؟ اصلاً یعنى چه؟ معلوم میشود که کتاب‌خوانى در بین مردم ما رایج نیست. این خیلى تأسّف‌آور است.

توصیه به همراه داشتن کتاب و خواندن آن در اوقات بیکاری

من میگویم بایستى جوانها، مردها، زنها، پیرها، شهرى، دهاتى، هر ‌کسى که با کتاب میتواند ارتباط برقرار کند، کتاب را در جیبش داشته باشد، تا یک ‌جا بیکار نشست ــ در اتوبوس، در تاکسى، در مطب، در اداره، در دکّان وقتى مشترى ندارد، در خانه در اوقات فراغت ــ کتاب را در‌بیاورد و بنا کند خواندن.

رواج کتاب در همه‌جا و نزد همه

… جامعه‌اى است که در آن، گنجینه‌هاى فکر و ذهن انسانها که گران‌بهاترین ثروت ملّى هر جامعه‌اى است، استخراج و به کار گرفته شود؛ بی‌سوادى ریشه‌کن گردد؛ مدارس، دربرگیرنده‌ى همه‌ى کودکان و نونهالان؛ دانشگاه‌ها و حوزه‌هاى علمیّه، پُررونق؛ مراکز تحقیق، فعّال و پیشرو؛ کتاب، همه‌ جا و نزد همه ‌کس رایج؛ مطبوعات، پُرمغز و آگاهى‌بخش؛ دانشمندان و اساتید، بانشاط و پُرانگیزه؛ مبتکران و نوآوران و نویسندگان و هنرمندان، دلگرم و فیض‌بخش باشند.