بینتیجه ماندن تصمیمهای مدیران دلسوز بر اثر کارشکنیهای میانهٔ راه
یکی از مسائل، مقابلهی جدّی با کارشکنیهای اداری است. بنده سراغ دارم؛ در طول این سالهای متمادی، مکرّر این را مشاهده کردهایم که مسئول دستگاه، مدیر عالی دستگاه، با کمال علاقه و اخلاص دنبال یک چیزی است، یک کاری را میخواهد انجام بدهد امّا آن کار انجام نمیگیرد؛ دستور هم داده میشود، جلسه هم برگزار میکنند، اقدام هم میکنند امّا خروجی صفر است؛ علّت این است که آن وسط کارشکنی صورت میگیرد. همین که امیرالمؤمنین فرمود «ثُمَّ النِّهایَةَ النِّهایة»، معنایش این است؛ یعنی صرف اینکه شما مدیر دستگاه هستید و علاقهمندید کافی نیست؛ باید کار را دنبال کنید تا از این کارشکنیهای میانهی راه حتماً جلوگیری بشود.
پذیرفته نبودن کارشکنی و فتنهگری از هیچکس
… و نظارت و انتقاد دلسوزانه و ارائه ی راه حلهای درست نپردازند. مجلس در همه حال باید حریت و صراحت و حقگرایی و استقلال خود را حفظ کند و راه راست را به مجریان امور بنماید و بر پیمودن آن نظارت کند. نمایندگان باید پاسخگوی رأی اعتمادی که بر اعضاء دولت می دهند باشند. با این حال کارشکنی و فتنه گری و اغراء به جهل از هیچکس قابل قبول نیست.