پیدایش در پایان سلطنت محمدرضا و کاربرد آن حتی در حوزهٔ قم
و یک کلمه هم با کسانی که قلم دستشان است و بیان در اختیارشان. و آن این است که شما همه و همه ملت میدانند که همه ما باید کوشش کنیم در اینکه وحدت ایجاد کنیم؛ در اینکه هماهنگی بین جناحها و گروهها ایجاد کنیم. من باید عرض کنم که بعض از زبانها از چماق بدتر است! چماقکشی و چماق بازی از بدترین چیزهایی است که در آخر سلطنت محمد رضا درست شد. از باب اینکه ضعیف شده بود، میخواست با چماق خودش را تقویت کند. و بعد از انقلاب و در بین انقلاب باز همین چماقها، حتی در حوزه علمیه قم هم به کار رفت و [در] خیابانها [ریختند] شیشه هارا شکستند، و خیال کردند با چماق میشود یک چیزی پیدا کرد.
مفسد فیالارض و واجبالقتل بودن چماقبهدستان
… تا این بساط از بین نرود ما از اینجا پا نمیشویم، این حرف غیر منطقی است؟! شما میگویید که نخیر، شما بروید همه سر جای خودتان بنشینید و تماشا کنید و چماق به دستان بیایند و بزنند و بکشند و چه، و شما هیچ حرف نزنید! اینها هم که رفتند اعتصاب کردند همه باید ... این چماق به دستان واجب القتلند؛ همهشان را باید کشت. هر کس پیدا کند این چماق به دستهایی که مفسد فی الارض هستند و در زمین دارند فساد میکنند، هر که یکی از اینها را پیدا کرد بکشد او را. ما که میگوییم دفاع از مملکتمان میخواهیم بکنیم، دفاع از خودمان میخواهیم بکنیم، ما میزان ندارد حرفمان، اما شما که میگویید که چماق به دستها هر کاری کردند شما حرف نزنید، میزان دارد حرفت؟!
توسل ننگین رژیم به کولیها و چماقبهدستان اجیر
یک راه دیگر هم اینها دارند طی میکنند و آن این است که تشبث کردند به «کولی» ها. خدا میداند که ننگ یک مملکت است که قوای انتظامی دارند و قوای انتظامی را از آنها مایوسند یا جرات نمیکنند که همه شان را وادار کنند به کار، یک مملکتی که به حَسَب اصطلاح باید شاهش و وزیرش و- عرض بکنم- قوایش اینها درصدد این باشند که نظم برقرار کنند، اینها تشبث میکنند به یک عده چماق به دست! در کرمانْ «کولی»! در جاهای دیگر هم این کسانی که اجیرشان هستند. اینها زیر سایه چماق کولیها میخواهند زندگی کنند! این ننگ است برای ما که یک همچو کسی به ما حکومت کند. یک همچو کسی به ما برای ما وزارت کند، وکالت کند. زیر سایه چماق کولی الآن ادامه حیات دارد ایشان میدهد! این هم فایده ندارد. وقتی بنا شد چماق باشد، مردم هم چماق …
اعتراض به کشتار در گرگان و پرسش از سازمان حامی چماقداران
خوب است که این مخالفین دست از این خطاها بردارند. [هنوز] دیر نشده است. اینها برگردند به دامن ملت. باز هم توبه آنها قبول است. این قدر با این ملت لجاجت نکنند. این قدر این ملت را اذیت ندهند. الآن به من اطلاع دادند که در گرگان و بعضی جاهای دیگر در این روزها کشتارها شده است. آخر چرا این طور کارها میشود؟ این چماقدارها، که سابق محمد رضا در پناه آنها زندگی میکرد و حالا شماها در پناه آنها زندگی میکنید، این چماقدارها کی هستند؟ اینها از چه سازمانی هستند؟ آخر چرا با ملت این طور عمل میکنید؟ چرا این قدر خونریزی راه میاندازید؟ چرا این قدر با مردم لجاجت میکنید؟ ما میخواهیم که این مملکت آرامش داشته باشد؛ ما صلاح همه ملت را میخواهیم. ما میخواهیم که یک ارتش مستقل داشته باشیم- یک ارتشی که مربوط به غیر نباشد، …
به کار گرفتن ارتش، کولیها و اشرار اجیرشده برای حمله به مردم
شما در تمام طول تاریخ، یک قضایایی الآن در ایران در جریان است و بوده است که در تمام طول تاریخ نبوده این طور وحشیگری که ایشان دارد میکند. در تمام طول تاریخ نبوده است که هر روز در نقاط مختلف یک مملکت اسلامی، با آلات مختلفه، با ارتش یک طرف، با کولیها- به اصطلاح خودشان- یک طرف، با رها کردن یک دزد آدمکشی[4] که از سرهای بعضِ از عشایر بوده است- او را میگویند رها کرده است و یک پول فراوانی هم به اختیارش گذاشته است که برود جمعیت جمع کند و حمله کند به مردم- اینها هم از یک طرف؛ همچو چیزی در طول تاریخ نبوده که یک کسی که مدعی سلطنت است، و دیروز آن طور فریاد میزند و برای خودش مدیحهخوانی میکرد و روزنامهها را واداشته بودند و رادیو و هر چه هر کس میگفت جز شان ایشان نبود، حالا متوسل بشود به کولیها که در زیر پناه چماق کولیها خودش را …
اجیر کردن چماقداران با پول برای حمله به مردم
… مزخرفات را میزنند. حالا دیگر میخواهند ما را بازی بدهند به اینکه نه، ما هر چه ملت بگوید قبول داریم و هر چه که ملت بگوید ما ردش نمیکنیم، و ما هم تابع ملت هستیم و آزادی! اگر شما تابع ملتید، این ملت؛ این ملت ایران. این ملت ایران که سر تا پای ملت ایران ... غیر این ده- بیست تا یا پنجاه تا یا صد تا چماق به دستی که شما پول به او میدهید، یعنی اینهایی که پول باید بدهند به او، میدهند و میاندازندشان به جان مردم. یا زن و بچه مثلًا آن کارمندی که تحت نظر آنها هست میآید و شعار میدهد، آن شعار مفتضح که خودشان هم خجالت میکشیدند![7] آن یک شعار بود، این هم یک شعار. این سرنیزه آورده اینها را؟! اینها ملت نیستند؟! این شعارهایی که الآن همه دارند میگویند که «مرگ بر این سلطنت»، …
حملهٔ اراذل و اوباش به مردم برای تحمیل شاه
… همان معبد حضرت رضا. این ثبات! الآن مملکت ما ثبات دارد؟! خوب شاه هست الآن؛ الآن یک مملکت ثابتی است!؟ الآن مملکتی است که هیچ تزلزلی در آن نیست یا میخواهی یک چیزی برای خودت بگویی همین طوری؟! یکی نیست آنجا که جلویش بایستد بگوید آقا اینها چیست تو داری میگویی! خوب این مردم دارند کشته میشوند، این مردم دارند چه میشوند، سر تا ته ایران الآن مثل زلزله آمده به هم ریخته، یک دسته میگویند ما نمیخواهیم شاه را، یک دسته اراذل و اوباش هم به جان مردم ریختند که نخیر حتماً باید ملت بخواهد شاه را! با زور باید مردم دوست داشته باشند شاه را! این ثباتی است که دارد که ایشان میفرمایند ثبات دارد ایران و این ثبات را ما نمیتوانیم ببینیم که متزلزل بشود!