… گاهی میآیند و چه اشخاصی حرفهایی میزنند و چه عکس العملهایی هست در کار. توجه داشته باشید که- خدای نخواسته- یک وقتی اسباب این نشود که ملت ایران بگوید که این ارتش ارتش کذایی است و به اسلام کاری ندارد و این طور چیزها. شما وقتی قدرت دارید که ملت دنبال شما باشد. همان طوری که ملت بدون ارتش نمیتواند ادامه زندگی بدهد، ارتش هم بدون ملت نمیتواند ادامه زندگی بدهد. ارتشی که ملت با او مخالف است، نمیتواند این ارتش باشد؛ چنانچه ملتی هم اگر ارتشش با او مخالف باشد، نمیتواند زندگی بکند. شما کوشش کنید که پیوند خودتان را با ملت هر چه میتوانید تقویت کنید و این به تقویت جهات اسلامی است. وقتی مردم دیدند که شماها روی طریقه اسلام یعنی اینکه اینها خونشان را دادند، آن «الله اکبر» ی که همه داد زدند و به خیابانها ریختند و زیر تانکها رفتند و آن قدر صدمه دیدند، ببینند که شما هم همان رویه را دارید، همان راه را دارید [با شما هستند. اما] اگر یک وقت …
لزوم حفظ پیوند برادری با ملت و پذیرش ارتش با آغوش باز
و حالا مهم است این مطلب که شماها حفظ کنید این معنا را که با ملت پیوندتان پیوند برادری باشد. این طور نباشد که از شما بترسند. این طور باشد که شما را با آغوش باز بپذیرند. الآن میبینید که هر جا که شما بروید، مردم به شما اظهار بشاشت میکنند؛ شعار میدهند برای شما؛ در صورتی که سابق فرار میکردند، این را باید حفظ کرد. چنانچه در بین خودتان این مطلب که من افسر ارشد هستم، من افسر هستم، به دیگران ظلم بکنید، خدای نخواسته این طرح نباشد. البته مراتب باید محفوظ باشد؛ اطاعت باید بشود؛ اما برادری هم باید …
دشمنی ارتش و ملت در گذشته و لزوم پشتیبانی متقابل ارتش اسلام و ملت
و من امیدوارم که شما برنامهتان برنامه اسلامی باشد؛ در زندگانی شخصی، در زندگانی نظامی، در برخورد با ملت. برخوردهای سابق، برخوردهای دشمنی بود. ملت ما با ارتش آشتی نداشت، برای اینکه آنها را وادار میکردند به اینکه به ملت ظلم کند؛ و ملت هم وادار میشد به اینکه به آنها پشت کند. لکن اکنون که شما لشکر اسلام هستید، ارتش اسلام هستید و ملت پشتیبان شماست؛ شما هم باید پشتیبان ملت باشید. مرزهای خودتان را باید حفظ کنید، مرزداری کنید. باید نظم را حفظ کنید، سلسله مراتب باید حفظ بشود. و تمام شما در خدمت اسلام؛ و همه ما در خدمت اسلام؛ و من در خدمت همه شما. سلام بر همه شما و درود الهی بر همه ملت ما.
پشتیبانی داوطلبانهٔ مردم از ارتش در جنگ
… که مسلمان هستند و ما هم که به عنوان یک مسلمان هستیم، ارتش را با کمال قدرت حفظ میکنیم. وسوسههایی که ممکن است در بین ارتش گفته بشود یک وقتی، این مسائل که ممکن است شما هم یک وقتی چه بشوید، شما هم یک وقتی چه بشوید، این مسائل را بکلی منسی کنید و کنار بگذارید. ایران و تمام مردم مسلمان با ارتش دوستاند و پشتیباناند، چنانچه میبینید که شما دارید آنجا جنگ میکنید، مردم هم دارند پشت سر شما همه کمکها را میکنند، بدون اینکه کسی الزامشان بکند. خودشان، بچه کوچولو هم میآید قلکش را میدهد برای شما، پیرزن هفتاد ساله هم میآید آن طلایی که ذخیره کرده است میدهد برای شما. ایران ارتش لازم دارد. اسلام ارتش [میخواهد]، لکن یک ارتش اسلامی. این مطلب را من باید بگویم که یکی از مهماتی که در ارتش لازم است این است که اسلامی باشید شما. شما با اسلامیتتان بر این قدرتهای بزرگ غلبه کردید. ارتش و همین طور سپاه پاسدار [ان] و سایرین با قدرت …
بیتفاوتی مردم در رژیم سابق به سبب تقابل نیروها با ملت و دگرگونی این طرز فکر
… میترسیدند، علاج را این میدیدند که باید با ملت مقابله کنند. از این جهت، قوای انتظامی را، و بالاتر قوای ساواک را در مقابل ملت قرار داده بودند برای ایجاد رعب، مردم وقتی که این لباس را میدیدند به وحشت میافتادند. وقتی اسم «ساواک» را میشنیدند وحشت میکردند. اگر یک مشکلی برای کشور پیش میآمد، مردم اگر دامننمیزدند نمیزدند به آن مشکل، همراهی هم نمیکردند، بیتفاوت بودند، برای اینکه میدیدند که اینها مقابل هم هستند؛ تربیت این طور شده است که تمام قوای انتظامی و دولتی در مقابل ملت باشد. بحمد الله آن طرز فکر رفت، و به جای او طرز فکر دیگر آمد.
اعلام همبستگی عدهای از نظامیان با ملت در شهرها
… خدمتگزار به ملت باشید. دست از این کارهایی که بعضِ گردن کلفتهایتان میکردند بردارید. توبه کنید؛ توبه را خدا قبول میکند، ملت هم قبول میکنند. جنایت شما مثل آن نیست که ملت قبول نکنند. گناه شما جور دیگر است. برگردید به دامن این [ملت]. چنانچه برگشتند یک عدهای. عدهای شرافتمند برگشتند و گفتند که خیر، ما با ملت موافق. همبستگی خودشان را اعلام کردند. از همین نظامیها در اصفهان، در تهران، در همدان، در جاهای دیگر، در خراسان؛ شما هم برگردید، چیزی نشده.