بارها ایشان میفرمود -همه شنفتهاند- که ما کار را براى نتیجه نمیکنیم، کار را براى تکلیف میکنیم؛ یعنى اگر فرض کنیم بعد از برگشتن امام از پاریس آنچه پیش آمد اتّفاق نمیافتاد، بلکه بعکس میشد - مثلاً فرض کنید همهی ماها را میکشتند، این کسانى که با امام ارتباط داشتند و دُوروبَر ایشان بودند را میکشتند، خود امام را میگرفتند، یک بار دیگر تبعید میکردند، ملّت را سرکوب میکردند و کارهایى مانند اینها میکردند - امام احساس نمیکرد شکست خورده، باز هم اعتقاد داشت پیروز شده. همین هم بود؛ شکست نخورده بود. آن کسى که براى تکلیفش کار میکند، پیروزى او به این است که موفّق بشود به تکلیفش عمل کند، پیروزى او به این نیست که به مقصودش دست پیدا کند.پیروزی
نامهای دیگر: پیروزی بر دشمن، پیروزی ملت ایران، پیروزی حقیقی، پیروزی واقعی
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
معنا، شرطها و سرچشمههای پیروزی فرد و ملت.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:بیانات در دیدار فرمانده و جمعى از پاسداران کمیتهی انقلاب اسلامى— ۱۳۶۸/۰۳/۱۸
سیر زمانی
از ۱۳۶۸ تا ۱۳۹۸۱۳۶۸۱۳۹۸
فقط سال ۱۳۶۹همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
این ایستادگی فقط مربوط به امروز نیست؛ ما بیستوپنج سال است که ایستادهایم. آن روز به آقای چاوز(۱۴) هم گفتم، اعتقاد من این است که در همهی میدانهایی که آنها با ما پنجه درافکندند و مقابله کردند، ما پیروز شدیم. پیروزی به یکی از دو معنا؛ یا ما فائق آمدیم و غلبه کردیم، یا نگذاشتیم طرف مقابل پیروز شود و او را ناکام گذاشتیم. در همهی تجربههای بیستوپنج سال گذشته، وضعیت از این قرار است.شاهدها (۲ پاراگراف)
پیروزیها و پیشرفتها ناشی از تقوای پرهیزکاران
… و جدّیّت در راه خدا است که برکات الهى را جلب میکند؛ وَلَو اَنَّ اَهلَ القُریٰ ءامَنوا وَ اتَّقَوا لَفَتَحنا عَلَیهِم بَرَکٰتٍ مِنَ السَّماء.[4] تقوا شما را پیروز میکند در مقابل استکبار و قدرتهاى ظالم. تقوا پیام شما را شیرین میکند در ذائقهى ملّتهاى مظلوم. تا حالا هم هر چه پیروزى و پیشرفت بوده است، ناشى از تقواى باتقواها و پرهیزکاران بوده است. هر چه میزان تقواى ملّت ما از لحاظ کیفیّت و کمّیّت افراد باتقوا بالاتر برود، پیروزى ما و موفّقیّت ما سریعتر و زودتر خواهد بود. لذا در نمازهاى جمعه، خطباى جمعه موظّفند هر هفته مردم را به تقوا دعوت کنند؛ چون این حرف کهنهشدنى نیست.عمل به تکلیف شرعی، راز پیروزیها و رسیدن به مقصد
… که امام میگفتند ما عمل به تکلیف میکنیم؛ ما براى پیروزى نمیجنگیم، ما براى جواب دادن به خدا میجنگیم؛ خداى متعال تکلیف کرده، ما عمل میکنیم؛ [اگر] پیروزى داد، منّتپذیر او هستیم؛ پیروزى هم نداد، باز هم از اینکه توفیق داد عمل به تکلیفمان بکنیم منّتپذیر هستیم. راز پیروزىها همین است. اگر انسان شرع را امام خود قرار بدهد، یعنى طبق آنچه تکلیف اسلامى و شرعى است قدمبهقدم حرکت بکند، یقیناً خواهد رسید. ما هیچ چیز کم نخواهیم داشت. چون آن محاسبهى غیبى یک محاسبهى بسیار دقیقى است، محاسبهگر آن خدا است؛ دستگاه حسابکنندهاش علم الهى است که «لا یَعزُبُ عَنهُ مِثقالُ ذَرَّةٍ فِی السَّمٰوٰتِ وَلا فِی الاَرض»؛[7] هیچ عاملى در آن محاسبه مخفى نیست. وقتى به ما گفتند شما جهاد کنید، امر به معروف …