رفتن به محتوای اصلی

پیروزی انقلاب اسلامی

نام‌های دیگر: پیروزی انقلاب

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

به ثمر رسیدن انقلاب در بهمن ۱۳۵۷ و عوامل و معنای آن.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:پیام به ملت ایران به مناسبت قیام 19 دی مردم قم و نوید پیروزی‌— ۱۳۵۶/۱۱/۰۲

سیر زمانی

از ۱۳۵۶ تا ۱۳۶۶
۱۳۵۶۱۳۶۶

فقط سال ۱۳۶۰همهٔ سال‌ها

تعریف در کلام رهبر

ما در این آستانه سال جدید، که باید به یک معنا عید و به یک معنا تاثرات خودمان را ابراز کنیم، در این آستانه سال جدید باید تذکراتی به ملت بدهم و تذکراتی به دولت و دستگاههای دولتی. تذکرات به ملت این است که شما باید در این موقع که به آستانه پیروزی رسیدید، گمان نکنید که کار تمام شد و ما پیروز شدیم؛ که این گمان موجب می‌شود که سستی پیدا بشود. انسان تا در یورش است قوی است، تا پیشرفت می‌کند قوه‌اش زیاد است؛ وقتی خودش را پیروز دید ضعیف می‌شود، و ممکن است دشمنهای ما از ضعف ما استفاده کنند. ما باز پیروزی نهایی را پیدا نکردیم. ما یک مطلب را پیش بردیم و آن اینکه دست جنایتکار سلسله پهلوی را قطع کردیم، و- تا یک حدودی- ریشه‌های او و شاخه‌های او را هم قطع کردیم لکن باز از ریشه‌های آنها- باز- در این مملکت هست و دستهای جنایتکاری دنبال آنها هست؛ و آمال و آرزوی آنهایی که می‌خواستند خزاین ما را ببرند و ما را به عقب نگه دارند برای بردن خزاین ما، دنبال اینها هست. توطئه‌ها هست باز. و ما اگر چنانچه خود را پیروز بدانیم و گمان کنیم پیروز شدیم، خدای نخواسته از این امور غفلت می‌کنیم. ما باید خودمان را پیروز ندانیم، باید در آستانه پیروزی بدانیم؛ و همین طور هم هست. ما تا آستانه پیروزی رفتیم، و پیروزی آن روزی است که تمام ریشه‌های اجانب و تمام ریشه‌های فساد از مملکت ما بریده بشود و قطع بشود؛ و باز نشده است. بنا بر این ملت شریف ایران موظف است که این نهضت را به همین طوری که تا اینجا آورده است، این نهضت را حفظ کند. و با حفظ وحدت کلمه و با حفظ این نهضت و غایت نهضت- که عبارت از اسلام و جمهوری اسلامی بود- با حفظ اینها جلو برود. سستی راه ندهید به خودتان، سردی راه ندهید به خودتان، گمان پیروزی، گمان پیروزی نهایی نبرید؛ اگر این گمان برده بشود یا این اعتقاد پیدا بشود، سستی پیدا می‌شود. شما باید خودتان را نیمه پیروز بدانید و در نیمه راه؛ و بقیه راه را که بسیار مشکل است باید با همت همه، با همت همه قشرها، باید ما تعقیب کنیم و به نهایت برسانیم.
برادران من! توجه داشته باشید [که‌] ما هنوز پیروزِ حقیقی نشده‌ایم؛ گمان پیروزی نبرید که سستی می‌آورد. وقتی گمان کردید که پیروز شدید، رها می‌کنید و هر کدام به کار خود مشغول می‌شوید. پیروزی باز حاصل نیست، و دشمنان اسلام و کشور در کمینند و اختلاف ایجاد می‌کنند و توطئه دارند. همین امشب هم در روزنامه دیدم که ساواکیها توطئه کرده بودند و می‌خواستند در ایام عید فساد ایجاد کنند. شما خودتان را پیروز مطلق ندانید. پیروزی وقتی حاصل می‌شود که این ریشه‌های گندیده هم از زیر زمین بیرون بیاید و این توطئه‌ها خنثی شود؛ و آن با همت شما جوانها، جوانهایی که تا کنون برای اسلام و قرآن شریف زحمت کشیده‌اید و پیش خدای تبارک و تعالی روسفید هستید، میسر است.

شاهدها (۱۰ پاراگراف)

برکناری سلطنت با اتحاد ملت، دست خالی و قدرت ایمان

شما دیدید که ملت مسلم ایران با هم متحد شدند و با هم قیام کردند و با دست خالی بدون اسلحه در مقابل آن قدرتهای عظیم شیطانی محمد رضا و آن قدرتهای ابرقدرتها که پشت سر او صف‌بندی کرده بودند، آنها همه را به کنار زدند و این دولت فاسد را و این سلطنت غیر قانونی فاسد را با قدرت ایمان خودشان و با بانگ «الله اکبر» از صحنه بیرون کردند و به جهنم فرستادند، و به جای او دولت اسلامی- دولتی که الآن در ایران مشاهده می‌کنید، یک دولت اسلامی است، یک دولتی است که طرفدار ضعفاست، طرفدار مستضعفین جهان است- یک همچو دولتی را بپا کردند، با اینکه نه قدرت مالی و نه قدرت بدنی و نه قدرت نظامی داشتند، لکن قدرت ایمانی داشتند. خدای تبارک و تعالی اگر شما او را نصرت کنید شما را نصرت می‌کند؛ انْ تَنْصُرُوا اللهَ یَنْصُرکُم وَ یُثَبِّتْ اقْدامَکُم[4]. اگر خدا را نصرت بکنید، نصرت خدا به نصرت دین اوست، به نصرت بندگان اوست، به نصرت مظلومین است. شما باید بایستید در مقابل ظالم‌ها و داد …

سرنگونی امپراتوری ۲۵۰۰ ساله با انسجام و کنار گذاشتن اختلافات

اینها ندیدند که ایران- در صورتی که یک جای کوچکی است و جمعیتش سی و چند میلیون است، در مقابل یک میلیارد جمعیت- اینها ندیدند که ایران وقتی که با هم منسجم شدند، همه برادرها با هم مجتمع شدند و آن اختلافاتی که می‌شود داشت و اختلافاتی که برای ما ایجاد کرده بودند کنار گذاشتند و یکدل و یکجهت یک امپراتوری 2500 ساله را با آن همه قدرت و با آن همه موافق [سرنگون کردند]. شما گمان نکنید هیچ یک از دولتها الّا نادری در اول با ما موافق بودند؛ یعنی، اظهار موافقت هیچ کس نکرد، بنده در پاریس که بودم متوجه بودم، همه مخالف بودند، بعد که اجتماع پیدا شد و این قضیه واقع شد آن وقت بعضیها [موافقت‌] کردند. خوب بسیاریشان باز همین اختلافات را …

ریشه‌کن کردن سلطنت ۲۵۰۰ساله و اعلام حکومت اسلامی

شما یک سلطنت 2500 ساله جابرانه را بکلی ریشه کن کردید و یک رژیمی که تمام قدرتهای بزرگ دنیا دنبالش بودند و طرفدارش بودند، شما تمام قدرتهای دنیا را کنار زدید و رژیم را به کلی از بین بردید و یک حکومت اسلامی در ایران اعلام کردید. این مطلب، یک مطلبی نیست که شما خیال کنید که یک کار کوچکی شده است و حالا ضایعات دارد، این کار، کار بسیار بزرگی است. شما یک ملت، در مقابل تمام قدرتهای عالم ایستادید و مقابله دارید با تمام قدرتهای دنیا و همه بر ضد شما هستند و مع ذلک، شما ایستادید و همه را کنار …

پیروزی ناشی از باور به توانایی و ناتوانی آمریکا در تحمیل

این پیروزی که شما به دست آوردید، برای اینکه باورتان آمده بود که می‌توانید؛ باورتان آمده بود که امریکا نمی‌تواند به شما تحمیل بکند. این باور اسباب این شد که آن کار بزرگ معجزه‌آسا را شماها انجام دادید و چنانچه شما ملاحظه می‌کنید که در این دو سال در کشور ما صنعتهای زیادی که آنها انجام می‌دادند، خودشان انجام می‌دهند و باورتان باشد که خود ما هم می‌توانیم، صنعتی داشته باشیم و می‌توانیم ابتکاری داشته باشیم. همین باورِ توانایی، شما را توانا می‌کند. اساس این باور است که آنها[1] از ما گرفته بودند. آنها ما را از همه چیز تهی کرده بودند، به طوری که افکار ما، باورهای ما، همه وابستگی داشت.

حاصل حضور و کمک همهٔ قشرهای ملت، روحانیون و خطبا

«کشورگیری آسان است، لکن کشورداری مشکل است.» انقلاب شد و همه قشرهای ملت هم حاضر صحنه بودند و روحانیون و خطبای محترم سرتاسر کشور هم حاضر بودند و با کمک همه قشرها از زن و مرد و روحانی و غیر روحانی و خطبای محترم به پیروزی رسید؛ یعنی، پیروزیهای چشمگیر، لکن پیروزیهای اولی؛ بیرون راندن چپاولگران و سقوط شاهنشاهی و برقراری جمهوری اسلامی، لکن حفظ این نتیجه، که عبارت از جمهوری اسلامی است، مهم است و امروز برای ما این مطرح است. امروز دیگر ما نباید نگاه کنیم به این که ما پیروز شدیم و جمهوری …

زدوده شدن اساس ستم با دست توانا و قدرت اسلامی ملت

… اینها با ملت ما مخالف‌اند. و شما در مقابل همه آنها ایستاده‌اید و مشت خودتان را گره کرده‌اید و از اول گفتید: «نه شرقی و نه غربی»، نه به طرف شرق ما می‌رویم و نه به طرف غرب، ما استقلال داریم، آزادی، آن طوری که در اسلام است داریم و جمهوری اسلامی را می‌خواهیم. و بحمد الله، تا کنون موفق بوده‌اید و اساس ظلم و ستم را از کشور خودتان زدوده‌اید و آنهایی [را] که اساس بودند برای ستمکاری و چپاولگری. با دست توانای شما و با قدرت اسلامی شما، همه رخت بر بستند و اگر تفاله‌هایی هم باشند، آنها هم خواهند رفت.

نداشتن امکانات ملت در برابر دشمن

خدا با شماست. دیگران اگر مسلسل دارند و نمی‌دانم چه دارند، فانتوم دارند و امثال اینها، شما خدا را دارید. شما همه اینها را از بین بردید؛ برای اینکه با خدا بودید. پشتوانه شما خداست. ملت چه داشت آن وقت؟ چیزی نداشت که دستش. می‌نشستند یک چیز این قدری درست می‌کردند. مگر این مقابل آن چیزی که آنها داشتند، یک چیزی بود؟

غلبهٔ ملت بر حکومت جائر با وحدت و اتکال به خدا

… این حزب فاجر فاسد بود. با مرحوم آیت الله حکیم‌ آن کردند که ما شاهد بودیم و مرحوم آیت الله صدر را به جرم اینکه از ظلم آنها شکایت داشت و می‌خواست حکومت اسلام برقرار باشد، شهید کردند و خواهر مکرمه مظلومه ایشان را هم شهید کردند. ما شهید دادیم، شما هم شهید دادید؛ ما در حبس به سر بردیم، شما هم به سر بردید، لکن خدای تبارک و تعالی خواست که ملت ایران را از زیر بار ظلم بیرون بیاورد و به آنها توفیق داد که در سایه وحدت و اتکال به خدای کریم بر حکومت جائر وقت غلبه کردند و او را از کشور خودشان راندند و دست قدرتهای بزرگ را از کشور خودشان کوتاه کردند و یک حکومت اسلامی- انسانی در ایران مستقر کردند. و مع الاسف، دستهای ظالم خارجی در کار است و از اول در کار بود که نگذارند این حکومت اسلامی مستقر بشود و نگذارند در سایر کشورهای اسلامی هم حکومت دست خود ملت باشد. این آدمی[5] که در عراق آن همه جور و ستم کرد، برای خاطر به دست آوردن دل قدرتهای بزرگ، به ایران تجاوز …

تحقق خواست ملت با وجود مخالفت کشورها و نبود یاری

… کند و به جای او جمهوری اسلامی را مستقر نماید؛ عراق هم چاره‌ای جز این ندارد. این ملتها هستند که باید نهضت کنند، قیام کنند و خودشان را از دست اشرار نجات بدهند. نباید ملتها بنشینند تا اینکه از جای دیگر و کسان دیگر آنها را نجات بدهند. مبدا نجات از خود ملت است. ایران با اینکه هیچ کشوری با او مساعدت نکرد، بلکه تمام کشورهای اسلامی و غیر اسلامی، الّا کمی از آنها، با او مخالفت کردند و طرفداری از رژیم کردند، مع ذلک، چون ملت خواست انقراض این سلسله خبیثه را، عمل شد. ملت اگر مطلبی را بخواهد، نمی‌شود به او تحمیل کرد؛ نمی‌شود خلاف او را به او تحمیل کرد. ملت عراق نباید بنشینند و منتظر این بشوند که یک دستی از خارج بیاید و آنها را نجات بدهد. ملت عراق، ملت مسلم و تابع اسلام و قرآن کریم و مخالف با استبداد، و مخالف با ستمگری، …

قیام یکپارچهٔ ملت و ناتوانی قدرت‌های خارجی از جلوگیری

… الاسف، به واسطه انحراف اکثر دولتهای اسلامی، این یک میلیارد انسان در تحت فشار قدرتهای شیطانی بزرگ است و این‌ خزائن عظیم این کشورهای اسلامی به حلقوم این قدرتهای بزرگ فرو می‌رود. ملتها باید قیام کنند و خودشان را از دست حکومتهای خودشان و قدرتهای بزرگ نجات بدهند. اگر ملت ایران نشسته بود و چشم به این دوخته بود که از خارج کسی کمک کند و او را نجات بدهد، تا آخر تحت همان فشارها بود و حکومت جائر پهلوی حکومت می‌کرد، لکن انتظار نکشید و با اینکه دولتهای شرق و غرب به کمک محمد رضا بودند و پشتیبان او بودند، مع ذلک، با همه قدرتهای خارجی و با قدرت بزرگ نظامی که در داخل داشت، وقتی ملت یکپارچه قیام کرد، زن و مرد، کوچک و بزرگ، فریاد کرد که ما نمی‌خواهیم این حکومت جائر و این سلطنت کافر را، هیچ یک از قدرتهای خارجی نتوانست که جلوگیری کند و قدرتهای داخلی هم برگشتند از او و متصل به ملت شدند.