نامهای دیگر: پایگاه مردمی، پایگاه مردمی حکومت، پشتیبانی مردم، پشتیبانی مردمی، پشتیبانی مردم از دولت، پشتیبانی مردم از نظام، پشتوانهٔ مردمی حکومت، پشتوانهٔ مردمی نظام
پشتیبانی ملت از اسلام، جمهوری اسلامی و رهبری با استناد به اجتماعات میلیونی
میگویند اینهایى که میآیند به نماز جمعه، همهی ملّت نیستند! میگوییم بسیار خب، اینهایى که میآیند راهپیمایى میلیونى بیستودوّم بهمن چطور؟ آنهایى که تشییع جنازهی امام آمدند و ده یازده میلیون انسان در تهران جمع شدند چطور؟ آن [جمعیّت] همهی ملّت هست یا نه؟ ملّتْ اسلام را میخواهد، جمهورى اسلامى را میخواهد، دنبال سرِ رهبرى است، پشت سرِ نظام جمهورى اسلامى است. و هر کسى که در راه اسلام حرکت میکند و صدق و امانت او براى مردم آشکار شده، مورد اعتماد مردم است و مردم پشت سر او هستند.برادران و خواهران عزیز! آنچه نتیجه میگیریم [این است که] این یازده سال، تجربهی موفّق جمهورى اسلامى را به ما نشان میدهد. اساس مسئله براى یک …
ارادهٔ مردم مایهٔ قدرت امر و نهی و تصرف رهبر
… اگر همان کسى که مجلس خبرگان انتخاب کرده، مورد قبول مردم نباشد، باز رهبرىِ او جا نخواهد افتاد. پس آحاد مردم و عامّهی مردم علاوهی بر اینکه بهصورت غیرمستقیم - از طریق مجلس خبرگان - رهبر را معیّن میکنند، مستقیماً هم نسبت به شخص رهبر نظر دارند و تصمیم دارند؛ و نظر آنها و تصمیم آنها و خواست آنها و ارادهی آنها است که یک رهبر را درحقیقت رهبر میکند و به او امکان تصرّف میدهد و به او قدرت امر و نهى میدهد و قدرت قبض و بسط میدهد؛ [این بهخاطر] پشتیبانى مردم است. اینجا هم مردم حضور دارند. حالا در مثل امام بزرگوارمان که مسئله اصلاً جور دیگرى بود؛ آنجا عشق مردم بود، بیش از انتخاب آنها؛ مردم عاشقانه نسبت به امام، اطاعت و تبعیّت و تسلیم داشتند.
آسیبپذیری حکومتهای جدا از مردم در برابر ابرقدرتها و کودتا
نتیجهاش چیست؟ نتیجه این است که نظام، نظام مستحکمى است؛ زیرا نظامِ مردمى است. آن چیزى که بهوسیلهی ابرقدرتها قابل از بین رفتن است، عبارت است از یک حکومتى که متّکى به مردم نیست. آن چیزى که بهوسیلهی عوامل سازمان جاسوسى آمریکا در یک کشور قابل برداشتن و گذاشتن است، یک حکومتى است یا یک دولتى است که با مردم رابطهاى نداشته باشد و پشتوانهی عظیمِ قوىّ مردمى پشت سرش نباشد. آن که دشمن خارجى میتواند چهار نفر را علیه او تحریک کند و به کودتا وادار بکند، یک حکومتى است که روى تخت حکومت نشسته، امّا مردم به آن وصل نیستند؛ مردم براى خودشان میروند، آن [هم] براى خودش دارد حرکت میکند. آن نظامى که در آن، حاکم - چه رهبر، چه ریاست جمهورى، چه ریاست قوّهی قضائیّه، چه مجلس شوراى اسلامى - متّکى به مردم و متّصل به مردم و مورد علاقهی مردم و مورد پشتیبانى و حمایت مردم است، [نظامى] مثل نظام جمهورى اسلامى است که نه آمریکا و متّحدینش و نه شرق و غرب …