رفتن به محتوای اصلی

پرسشگری

نام‌های دیگر: روحیهٔ پرسشگری، پرسش و پاسخ

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

رواج پرسیدن، چون‌وچرا کردن و اشکال گرفتن در محیط علمی و اجتماعی.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:بیانات در جلسه پرسش و پاسخ در مسجد ابوذر تهران— ۱۳۶۰/۰۴/۰۶

سیر زمانی

از ۱۳۶۰ تا ۱۴۰۰
۱۳۶۰۱۴۰۰

فقط سال ۱۳۷۱همهٔ سال‌ها

فایدهٔ سؤالات شاگردان در آگاهی استاد از فضای ذهنی آنان

امروز را من اختصاص میدهم به پاسخ دادن به بعضی از سؤالات چون بنای ما بر همین است و سؤالات زیادی هم مطرح شده، متأسفانه وقت کفایت نمیکند و الا سؤالاتی که میشود، بسیار خوب است ـ و گاهی مطالعه‌ی این سؤالات شما مرا خوشحال میکند، چون میبینم سؤال از روی دقت طرح شده و حاکی از یک تیزنگری در مطلبی است که در درس بیان شده و باید عرض کنم که طرح این سؤالات دو فایده دارد: فایده‌ی اول این است که: بنده که میخواهم برای شما بحث را مطرح کنم، در فضای واقعی جلسه قرار میگیرم، ولذا صرف اینکه در مقابل هم بنشینیم کافی نیست و باید بنده در فضای ذهنی این جمع شما قرار بگیرم! یعنی تا مرد سخن نگفته باشد، آدم نمیداند در ذهن شما چه میگذرد، در حالی که اگر این را بدانیم، در تنظیم و ارائه‌ی مطالب اثر خواهد گذاشت و این فایده اول است:

روشن شدن نکات ناگفته و جوانب بحث با سؤال شاگردان

اما فایده دوم این است که: گاهی ما یک مطلبی را با همان وضوحی که در ذهن خودمان دارد، به اجمال بیان میکنیم و یا نکته‌ای از نکات آن بحث ناگفته میماند، لذا وقتی شما سؤال میکنید، نکته‌ها باز میشود. و جوانب مسأله شکافته میشود، که این برای مجموع درس و بحث ما بسیار مفید است. البته در درسهای حوزه‌ی علمیه مرسوم این است که: اشکال در بین درس انجام میگیرد، سؤال هم نیست، غالباً به حرف استاد اشکال و اعتراض میکنند که آن محسنات خاص خودش را دارد و فیالمجلس انجام میگیرد. مثلاً این سؤالات شما را که الان من مطرح میکنم، ایبسا بعضی از سؤال …