… درباره اوست. قرآن اسم او را «فاسق» گذاشته است؛ چون خبری آورد و عدّهای در خطر افتادند و بعد آیه آمد که «ان جاءکم فاسق بنبأ فتبیّنوا»؛ اگر فاسقی خبری آورد، بروید به تحقیق بپردازید؛ به حرفش گوش نکنید. آن فاسق، همین «ولید» بود. این، متعلّق به زمان پیامبر است. معیارها و ارزشها و جابهجایی آدمها را ببینید! این آدمی که در زمان پیامبر، در قرآن به نام «فاسق» آمده بود و همان قرآن را هم مردم هر روز میخواندند، در کوفه حاکم شده است! هم «سعدبن ابی وقّاص» و هم «عبداللَّه بن مسعود». هر دو تعجّب کردند! «عبداللَّهبن مسعود» وقتی چشمش به او افتاد، گفت من نمیدانم تو بعد از این که ما از مدینه آمدیم، آدم صالحی شدی یا نه! عبارتش این است: «ماادری اصلحت بعدنا ام فسد النّاس»[36]؛ تو صالح نشدی، مردم …
انتصاب ولید، معروف به حماقت و فساد، به حکومت کوفه
ماجرای بعدی؛ «اِستَعمَلَ الوَلیدَبنَعُقبَةَ بنَ اَبیمُعیطٍ مَکانَ سَعدٍ» ولیدبنعقبة را ـ همان ولیدی که شما او را میشناسید ـ گذاشتند حاکم کوفه، بعد از سعدبنابیوقّاص؛ سعدبنابیوقّاص را عزل کردند، این را گذاشتند آنجا. اینهم از بنیامیه بود، از خویشاوندان خلیفه بود. وقتیکه وارد شد، همه تعجب کردند؛ یعنی چه؟ آخر این آدم، آدمی است که حکومت به او بدهند! چون ولید معروف بود، هم به حماقت، هم به فساد! این ولید، همان کسی است که آیۀ شریفۀ «اِن جآءَکُم فاسِقٌ بِنَبَإٍ فَتَبَیَّنوا»[22]، دربارۀ اوست؛ قرآن اسم این آقا را گذاشته است «فاسق»؛ چون یک خبری آورد و عدهای در خطر افتادند و بعد آیه آمد که «اِن جآءَکُم فاسِقٌ بِنَبَإٍ فَتَبَیَّنوا» اگر فاسق یک خبری …
شرط بیعت ولید: دست نزدن به اموال بهدستآمده در زمان عثمان
… شروع شد. البته مردم مستضعف و طبقه ی مظلوم جامعه از خدا می خواهند چنین روشی به کار گرفته شود؛ لیکن متنفذان و کسانی که خودشان مخاطب واقعی این مطلب بودند، بدیهی است که ناراضی بودند. نشستند جلسه تشکیل دادند و گفتند این چه کاری است که علی می خواهد انجام دهد. ولیدبن عقبه - همان کسی که زمان عثمان استاندار کوفه بود - از طرف آنها بلند شد پیش امیرالمؤمنین آمد و گفت یا علی! بیعت ما با تو شرط دارد؛ «و نحن نبایعک الیوم علی ان تضع عنا ما اصبناه من المال فی ایام عثمان»؛ شرط ما این است که به پولهایی که ما به دست آورده ایم، دست نزنی و به دستاوردهای ما در دوران قبل از خودت کاری نداشته باشی. بعد از ولیدبن عقبه، طلحه و زبیر آمدند. البته حساب ولیدبن عقبه از طلحه و زبیر جداست. ولیدبن عقبه در واقع جزو تازه مسلمانهاست؛ خانواده اش ضداسلام و ضدانقلاب بودند و با اسلام جنگیده بودند؛ بعد هم که اسلام غالب شد، اواخر زمان پیغمبر، او هم مثل دیگرانِ از بنی امیه …
شرط بیعت به چشمپوشی از اموال بهدستآمده در دوران عثمان
… یکچنین روشی را؛ آنها پیدا بود که علاقهمند بودند و آمدند. لکن متنفذین و کسانی که خودشان مخاطب واقعی این مطلب بودند، اینها بدیهی است که ناراضی بودند. نشستند، اجتماعی کردند، جلسه کردند که این چهکاری است که علی میخواهد انجام بدهد؟ حرفهایی با همدیگر زدند. یکی ازطرف آنها که ولیدبنعُقبَه است ـ همان کسی که زمان عثمان استاندار کوفه بود ـ ازطرف آنها بلند شد آمد پیش امیرالمؤمنین؛ گفت که یا علی! بیعت ما با تو شرط دارد؛ شرطش این است: «نَحنُ نُبایِعُکَ الیَومَ عَلَیٰ اَن تَضَعَ عَنّا ما اَصَبناهُ مِنَ المالِ فی اَیّامِ عُثمانَ» شرط ما این است که پولهایی که ما بهدست آوردیم، به اینها دست نزنی، کاری به این دستاوردهای ما در دوران قبل از خودت نداشته باشی؛ این شرط بیعت ماست. بعد از ولیدبنعقبه، طلحه و زبیر آمدند. حالا حسابِ ولیدبنعقبه از طلحه و زبیر جداست. ولیدبنعقبه جزو تازهمسلمانهاست در واقع؛ خانوادهشان، خانوادۀ ضدّ اسلام بودند، ضدّ انقلاب بودند، با اسلام جنگیده بودند؛ بعد هم که اسلام غالب شد، آمدند، او …
اقامهٔ نماز جماعت صبح در حال مستی
معاویه مگر نماز نمیخواند؟ هر وعده به جماعت هم میخواند. ولیدبنعُقبه، امویِ فاسدِ فاجر، شب تا صبح با کنیزها و معشوقههایش شراب خوردند و مست بودند، صبح بلند شد آمد در محراب عبادت برای مردم نماز جماعت خواند. نماز صبح را چهار رکعت خواند! به او گفتند آقا چهار رکعت خواندی. گفت امروز حال خوشی دارم، بخواهید بیشتر هم میخوانم. نماز را میخوانند، در حال مستی هم میخوانند. بنیامیه با ظواهر اسلام مخالفتی نداشتند، با نمازجمعه مخالفت نداشتند، با نماز جماعت مخالفت نمیکردند، با حج خانۀ خدا مخالفت نمیکردند. تاریخ ابناثیر و تواریخ دیگر را نگاه کنید، از سال رحلت پیغمبر معیّن کرده که سال …
پاسخ تند و خشمگینانهٔ امیرالمؤمنین (ع) به او
امیرالمؤمنین جواب داد؛ امیرالمؤمنین به ولیدبنعقبه جواب تندی داد،[27] با خشم جواب داد. اما جواب طلحه و زبیر ـ که خب اینها یاران قدیمی اسلامند، توقع از اینها طور دیگر است ـ جواب آنها را هم داد؛ ازجمله فرمود: «اَمَّا القَسمُ!» ـ چند مطلب گفته بودند؛ هرکدام را جداگانه جواب داد ـ اما راجعبه این مسئلۀ «قسمت» فرمود: «فَاِنَّ ذلِکَ اَمرُ لَمَ اَحکُم …