لزوم تشخیص وظیفه به دست عالم دین در هر برهه و بیاثری علم و تقوا بدون آن
آنچه مهم است این است که طلبهى دین، عالم دین و روحانى -به اصطلاح رایج- وظیفهى خودش را در هر برههاى از زمان تشخیص بدهد. اگر وظیفه تشخیص داده نشد، علم و تقوا و مانند اینها به درد نمیخورد؛ یعنى بجا مصرف نمیشود. مثل این است که انسان پول زیادى دارد امّا خبر از بیمارى فرزندش ندارد. خب، اگر میدانست که این بچّه بیمار است و احتیاج به معالجه دارد و مثلاً احتیاج به عمل جراحى دارد، پول هم که در جیبش بود، میرفت معالجه میکرد. وقتى نمیداند این بیمارى را، مطّلع نیست، این بچّه را …
انجام کامل وظیفه بدون موکول کردن به عمل دیگران؛ ادای حق الهی
اگر چنانچه هر یک از بخشهای مختلف کشور، کار خودشان را متوقف کنند به کار طرف مقابل و طرفهای مقابل، هیچ کاری انجام نخواهد گرفت. ما بگوئیم چون دیگری به وظیفهی خودش عمل نکرده، ما هم کم بگذاریم، کوتاه بگذاریم؛ نه، ما وظیفهی خودمان را به طور کامل انجام بدهیم. این، علاوه بر اینکه یک ادای وظیفهی الهی و ادای حق الهی است، کمک هم میکند به این که دیگران هم وظیفهی خودشان را به طور کامل محقق کنند و انجام بدهند.
وظیفهشناسی شرط نخست پیشرفت نظام
… «الغالب الذی لا یغلب.» حقیقتاً جامعهی اسلامی اینطوری است. آن غالبی است که مغلوب نمیشود. البته مادام که به اسلام متمسک باشد. مادام که ما به اسلام متمسک باشیم و مادام که دنبال خط اسلام حرکت کنیم، امریکا و بالاتر از امریکا هم نمیتوانند به ما لطمهای بزنند. لذا، در همین جو ناشی از شور و احساس و ایمان مردم، انشاءالله این نظام به پیش خواهد رفت و کار خودش را انجام خواهد داد. اما شرط اولش این است که ما وظیفه شناس باشیم.