من در باب ورزش یک وقتهایى سابقها گفتهام ــ حالا نمیدانم ورزشکارهاى ما، جوانهاى ما شنیدهاند و یادشان هست یا نه ــ که اعتقادم این است که ورزش در اصل یک حرفه نیست؛ ورزش یک شأنى از شئون زندگى است، مثل غذا خوردن؛ هر کسى که غذا میخورد، ورزش هم باید بکند. اصلاً خداى متعال، این جسم را طورى آفریده که اگر شما ورزش نکردید، مثل این است که نخوابیدید، مثل این است که غذا نخوردید؛ یعنى خلاف مقتضاى جسم عمل کردهاید. اگر خداى متعال میخواست که این بدن تحرّک نداشته باشد، آن را عضلانى نمىآفرید، آن را با این مفاصل نمىآفرید؛ خب این مفاصل براى این است که باید تحرّک ایجاد کند. انسانى که راه نرود، خم و راست نشود، تکان نخورد، در میدانهاى سخت، بدن خودش را به کار نیندازد، جسم را معطّل گذاشته. بنابراین، ورزش یکى از شئون زندگى است. دید عمومى نسبت به ورزش این است؛ یعنى از دیدگاه من، آن نگاه اصلى و عمومى به ورزش این است: یعنى همه باید ورزش کنند؛ بزرگ، کوچک، زن، مرد، پیر، جوان.ورزش
نامهای دیگر: ورزشهای رزمی
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
ورزش در جامعه، فواید و آداب آن و موفقیتهای ورزشی ایران.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:گزیدهای از بیانات در مراسم تجلیل از پهلوانان— ۱۳۶۷/۰۲/۲۷
سیر زمانی
از ۱۳۶۷ تا ۱۴۰۴۱۳۶۷۱۴۰۴
فقط سال ۱۳۷۴همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
ورزش، لزوماً به معنای ورزشهای قهرمانی و شرکت در مسابقات نیست. بعضی خیال میکنند که ورزشکار بودن، یعنی این که حتماً در مسابقات شرکت کنند. اگر میگوییم زنان ورزش کنند، یعنی حتماً باید در مسابقات شرکت کنند؟ نه. ورزش کنند، مثل این که غذا میخورند؛ مثل اینکه کارهای روزانهشان را انجام میدهند؛ مثل اینکه درس میخوانند. ورزش باید یکی از برنامههای حتمی زندگیشان باشد.امّا مسئولان خودمان که با آنها حرفهای زیادی داریم. من خیلی از این حرفها را در حضور خود ورزشکارها به مسئولان محترم ورزشی کشور گفتهام، بعضیها را هم در جلسات خصوصی به آنها و به مسئولان بالاترشان تذکّر دادهام و گفتهام؛ باید دنبال بشود. همانهایی که حالا وزیر محترم اینجا ذکر کردند، باید دانهدانه دنبال بشود؛ همان مطالبی که این کشتیگیر عزیزمان اینجا گفت، باید دنبال بشود. من میگویم ایران قوی باید ورزش قوی داشته باشد. ما شعار «ایران قوی» دادهایم دیگر؛[5] ورزش ایران قوی باید یک ورزش قوی باشد. قوّت ورزش به چیست؟ اتّخاذ تدابیر درست در انتخاب مربّی، در ترکیب تیمهای ملّی در همهی رشتهها، در مراقبت جدّی از بُروز آفت در ورزش؛ مراقب باشند که در ورزش کشور آفت به وجود نیاید. «آفت» یعنی چه؟ یعنی فساد اقتصادی، یعنی تشکیل مافیاهای ورزشی در داخل، یعنی آفتهای اخلاقی برای ورزشکاران پاکیزه و پاکدامن ما؛ اینها باید مراقبت بشود.شاهدها (۴ پاراگراف)
ارزش ورزش در جامعه و آرزوی ورزش کردن همگان به پیروی از قهرمانان
دوم؛ همینکه ما برای شما که قهرمانان ورزشی هستید، ارزش قائل هستیم، نشان دهنده این است که ورزش در جامعه ما باارزش است. از اینرو، مردم هم باید پیرو شما که قهرمانان ورزشی هستید و در میدانهای مختلف، جوهر ملت خودتان را نشان میدهید، به دنبال ورزش بروند. نمیخواهیم همه قهرمان شوند و نمیشوند هم؛ اما میخواهیم همه به این نقطههای اوج بنگرند تا انگیزه پیدا کنند و به دنبال آن بروند؛ به حدّی که هیچکس نباشد که ورزش نکند. بنده مایلم که جامعه و کشور ما اینگونه باشد.لزوم بهکارگیری عناصر مؤمن و حزباللهی در سراسر عرصهٔ ورزش
… است. آقای «رفیق دوست» گفتند که بخش عمده این پیروزیها مربوط به اراده شماست. درست است. اراده و ایمان شما، اصلِ همه چیز است. اما اگر شما مسؤولان فدراسیون جانبازان، بچههای حزباللّهی نبودید، باز هم این اراده و ایمان، بدین شکل وجود داشت؟ قطعاً جواب منفی است. از اینرو، من معتقدم که باید در سرتاسر عرصههای ورزش، عناصر مؤمن، حزب اللّهی و با خدا را - که کم هم نیستند - بیاوریم و مورد توجّه و عنایات خودمان قرار دهیم؛ زیرا این، قطعاً در موفقیّت ورزش ما اثر خواهد گذاشت؛ شک ندارم!برتری عوامل معنوی بر رقابت و پول و نام و لزوم بهره از ورزشکاران مؤمن
مادّیاتِ انسان از معنویّات تغذیه میشود. امکان ندارد بتوانید نقش معنویّات را از زندگی بشر حذف کنید؛ چون عوامل معنوی، در زندگی بسیار اثرگذارند. البته ممکن است مثلاً در عرصه ورزش، در کنار این عواملِ معنوی، عوامل دیگری از جمله حسّ رقابت، پول، نام و نشان و این چیزها نقش داشته باشد؛ اما عوامل معنوی، از تمامِ اینها برتر و بالاتر و مؤثّرتر است. چرا خودمان را از این عوامل معنوی محروم کنیم!؟ ما که این همه ورزشکار مؤمن، خوب، حزباللهی و جبهه رفته در عرصه ورزشمان داریم، باید از آنها به کمال استفاده کنیم. یقیناً در کارها و پیشرفتهای شما و این افتخاری که به خواستِ خدا کسب کردهاید، معنویّات، نقش اصلی را داشته است.کسب بیسابقهٔ هفتاد و نه مدال طلا به دست کاروان حزباللهی
هفتاد و نه مدال طلا در تاریخ ورزش ایران، ظاهراً سابقه ندارد و گویا در طول این سالیان دراز، هرگز هیچ مجموعهای نتوانسته است این همه طلا بیاورد! خوب؛ خدا خواست این کار را هم، مثل خیلی کارهای بزرگِ دیگر، آقایانِ حزباللّهی انجام دهند تا یاوهگویان نگویند که «از حزب اللّهیها کاری برنمیآید.» بفرمایید! همین جنگ را هم حزباللّهیها به پیروزی رساندند و همین مرزهای کشور را هم حزباللّهیها حفظ کردند. این را همه باور کنند. اینکه ما در صنعت و فناوری و پیشرفتهای علمی و فنّی، با قبل از انقلاب، زمین تا آسمان فرق داریم، مرهون همین حزباللهیها هستیم. عمدتاً آنها کردند …