امروز جوانان سنىِ فلسطین مانند جوانان شیعهی مخلص لبنان، چشم به نظام جمهوری اسلامی دوختهاند. امید را از نگاه به جمهوری اسلامی در دل خود انباشته میکنند. استقامت جمهوری اسلامی، آنها را امیدوار میکند. آنها از عزت جمهوری اسلامی احساس عزت میکنند. در هر کشوری از کشورهای اسلامی، هرکدام از مسئولان عالیرتبهی کشور ما به دانشگاهی رفتند، به میان مردم رفتند، مردم آنها را مانند جان در آغوش گرفتند؛ به آنها عشق میورزند. هر چه مواضع یک مسئول صریحتر و روشنتر نمایانگر مواضع جمهوری اسلامی باشد، محبت و ارادت دنیای اسلام به او بیشتر میشود. بنابراین اسلام در کشور ما به معنای اسلام فرامذهب و هویت فرامذهبی است. اکثریت مردم کشور ما که شیعه و امامی و مخلص اهلبیت (علیهمالسّلام) هستند، در کنار اکثریت دنیای اسلام که دارای مذاهب مختلف اهل تسنناند، و در کنار برادران شیعهی خودمان در عراق و در لبنان و در پاکستان و در بحرین و در دیگر نقاط، با یک نگاه به جمهوری اسلامی نگاه میکنند و حاضرند در راه جمهوری اسلامی فداکاری کنند. ما در جنگ تحمیلی افرادی از کشورهای دیگر را سراغ داشتیم که برای دفاع از مرزهای جمهوری اسلامی، آمادهی فداکاری بودند. اسلامی بودن، یعنی وابستهی به اسلام و مبتنی بر شرع مقدس اسلام.وحدت شیعه و سنی
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
برادری و همکاری پیروان دو مذهب و خنثی کردن تفرقه میان آنان.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:بیانات در دیدار اعضاى شوراى عالى مجمع التّقریب بین المذاهب الاسلامیّة— ۱۳۷۰/۰۷/۰۱
سیر زمانی
از ۱۳۷۰ تا ۱۴۰۰۱۳۷۰۱۴۰۰
فقط سال ۱۳۷۰همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
شاهدها (۲ پاراگراف)
زندگی مسالمتآمیز پیروان مذاهب در ایران و عراق بدون دخالت دیگران
… که بین مکاتب کلامى تازهتأسیسشدهى آن روزگار اتّفاق افتاد، و آن کشتارهاى متقابل که گاهى این خلیفه بود که طرفدار این فکر بود، گاهى خلیفهى دیگر بود و طرفدار فکر دیگر، تا به زمانهاى بعد، همواره دستهایى طرفداران عقاید مختلف اسلامى را به جان هم انداختند. اگر این دستها نبوده، اینها با هم سالها در صلح و آرامش زندگى کردند و هیچ مشکلى نداشتند. نمونهى آن همین کشورهاى اسلامىاى که در آن فِرَق مختلف اسلامى با هم مشغول زندگى هستند؛ یک نمونهى آن ایران است، یک نمونهى آن عراق است، یک نمونهى آن کشورهاى دیگر است. کِى اینها در مقابل هم صفآرایى داشتند؟ کِى با هم اینها ــ خود مردم و معتقدین ــ جنگیدند؟ به هر حال گذشته را ما باید در حفاظ فراموشى بگذاریم و آن را کأنلمیکن فرض کنیم.همفکری برادران شیعه و سنی در مسائل سیاسی بیتوجه به مذهب
و در نهایت و شاید مهمتر از همهى نتایج تقریب، تقریب عملى است، یعنى همکارى مسلمین با یکدیگر منهاى احساس جدایىِ عقیدتىِ فرقهاى؛ و این بسیار امر ممکن و سهلالتّناولى است اگر دشمنان بگذارند و اگر ما عاقل باشیم. ما مکرّر در میان خودمان و در جوامع دیگر، بخصوص بعد از پیروزى انقلاب اسلامى این را دیدهایم. برادران شیعه و سنّى مىنشینند کنار هم و در مسائل عملى و مسائل سیاسى و مسائل مربوط به سرنوشت اسلام طورى با هم تبادل نظر میکنند که اصلاً به یادشان نیست که این مذهبش چیست و آن مذهبش چیست. ما این احساس را در خودمان همواره مشاهده کردهایم و در بسیارى از معاشرینمان از اصحاب مذاهب مختلف این را دیدهایم.