برجستهترین پاراگرافهای هر رهبر دربارهٔ این نمایه، هر کدام از یک متن.
تهیهشده با هوش مصنوعیغایت آفرینش جهان و انسان و بیهوده نبودن آن.
امام خمینی
فراموشی خود و فرورفتن در مقصد عالی، غایت خلقت و مقصد انبیا
… فراموشی از خود مقدمه برای کمال انسان است. باید همه بدانند، و دولتمردان بیشتر بدانند که تا در خود فرو میروند، انسان نیستند، وقتی که خود را فراموش کردند و در مقصد عالی انسانی فرو رفتند، انسان بزرگاند. همه موجودات این طور هستند؛ و همه انسانها این طور هستند. و این غایت خلقت است؛ و غایت مقصد انبیاهست.
امام شهید سید علی خامنهای
رساندن انسان به مراتب بالای فضیلت و مقام خلیفةالله
… انسانْ خود را، این است که هدف از خلقت خودش را فراموش کند. خب ما معتقدیم که خدای متعال با حکمت عمل میکند؛ ما را برای چه آفریده؟ چرا آفریده؟ این یک سؤال مهمّی است. خود خدای متعال و اولیای خدا و پیغمبران و ائمّهی هدیٰ هم گفتهاند که خدا برای چه ما را آفریده؛ خداوند آفریده برای اینکه انسان را به مراتب بالای فضیلت وجودی برساند، تبدیل کند او را به خلیفةالله؛ هدف از خلقت انسان این است. آفریده تا او را بزرگ کند، تا او را به مقام والا برساند. در قرآن، در روایات، در کلمات معصومین و اولیا مکرّر این تکرار شده؛ [خودفراموشی یعنی] انسان از این غفلت کند و غافل بشود از اینکه برای این آفریده شده.
معرفت و عبادت پروردگار و دستیابی به قرب و خلیفةاللهی
- هدف از آفرینش انسان، معرفت و عبادت پروردگار و در پرتو آن، دستیابی به مقام قرب و خلیفةاللهی است.
خلقت انسان برای استفاده از دنیای مادی در رسیدن به قرب الهی
جوانها همانطور که جسمشان نشاط و تازگی و نیرو دارد، روحشان هم سرشار از نشاط است. این موجود را - با قدرت فکر او، با قدرت خِرد او، با توان جسمی او، با توان عصبی او، با نیروهای ناشناخته وجود او - خدای متعال خلق کرده است تا از این طبیعت، از این خور و خواب و از این دنیای مادّی، همچون وسیلهای استفاده کند و خود را به مقامات قرب الهی برساند.
بیهوده نبودن آفرینش، اساسیترین نقطهٔ یک ایدئولوژی
… آسمانها و زمین، در حال تفکرند. ببینید اولیالالباب، خردمندان آن کسانیاند که در حال تفکر باشند، ﴿وَ يَتَفَكَّرونَ في خَلقِ السَّماواتِ وَ الاَرضِ﴾. بعد که این تفکر و اندیشمندی را انجام میدهند، به زبانِ دل و زبان ظاهر چنین میگویند: ﴿رَبَّنا﴾ پروردگار ما! ﴿ما خَلَقتَ هذا باطِلاً سُبحانَكَ﴾ این را به بیهوده نیافریدهای، منزهی تو از این کار که به بیهوده بیافرینی؛ یعنی مهمترین و اساسیترین نقطۀ یک ایدئولوژی.[22]
بیهوده نبودن آفرینش آسمان و زمین و آفریده شدن آن برای هدفی معین
… در میانۀ آنهاست، به بیهوده نیافریدیم. ﴿لَو اَرَدنا اَن نَتَّخِذَ لَهواً لَاتَّخَذناهُ مِن لَدُنّا اِن كُنّا فاعِلينَ﴾ اگر میخواستیم کار بیهودهای انجام دهیم، البته انجام میدادیم؛ از پیش خود این کار را میکردیم، اگر کنندۀ این کار بودیم، اما هرگز نمیکنیم. پروردگار عالم کار بیهوده نمیکند، برطبق باطل عمل نمیکند، به پوچی عمل نمیکند. یعنی چه؟ یعنی این آسمان و زمین را و آنچه در میان آنهاست، اگر آفریدیم، برطبق یک منظوری آفریدیم، برای رسیدن به یک هدف و یک مقصدی آفریدیم. حق یعنی خط سیرِ این آسمان و زمین و هر آنچه در این آسمان و زمین است به آن هدف، یعنی حق. آن راهی که آسمان و زمین و موجوداتش را به آن سرمنزل و مقصود و هدفی که برای آن آفریده شدهاند میرساند، آن خط سِیر، حق است. هر وسیلهای که انسانها را به آن سرمنزل برساند، آن …