یکی از نویسندگانی[3] که نوشتههای مفصلی دارد، توسط یکی از آقایان به من پیغام داده بود که شما خودتان هم نمیدانید چه کردید. راست میگوید این را؛ برای اینکه یک امری که در ایران واقع شد یک امری بود که مورد توجه ماها هم نبود که چه هست و میخواهد چه بشود. هر قدمی که ما برداشتیم، شما برداشتید، خداوند یک قدم دیگر راهش را نشان داد. اصلًا تمام قدمها این طور بود که کانَّهُ چراغ را خدای تبارک و تعالی جلو گرفته است، تاریکیها را روشن میکند. هر قدمی که شما برمیدارید، میروید و هیچ وقت نگذاشت به اینکه این ملت سست بشود؛ کشتهها داد، همه جنایتها بر او وارد شد، لکن عقب ننشست. این معنا این بود که راهش را پیدا کرده بود. وقتی که راه مستقیم پیدا شد، رفتنش آسان است. عمده آن است که در اول راه این منحرفین …
تحول دلها و افکار مردم، کار خدا نه کار بشر
این جوانهای ما، این جوانهایی که آن وقت کشیده میشدند به این عشرتکدهها و به این بساط و به این مراکز فساد، اینها الآن از دانشگاهیش گرفته تا بازاریش، دارند میروند به جبههها و خدمت میکنند و برای اسلام پیروزی تهیه میکنند و آبرو برای اسلام تهیه میکنند. این یک امری نیست که به دست بشر بتواند اجرا بشود. قلوب مردم دست خدای تبارک و تعالی است. کدام بشر است که میتواند بچهها را از آن وقتی که تکلم میتوانند بکنند تا وقتی که پیر شدند و رسیدند به آنجا، همه را یک جور بکند؟ غیر سابق است و این یک ورقی است غیر آن ورق سابق، به هم خورد تقریباً آن همه جهاتی که آنها داشتند. هر چی آن وقت بود برای فساد بود، همه چیز برای فساد بود، آقایان هم که اهل این نبودند که کار فساد بکنند، کاری نداشتند به این کارها. اگر منبری بوده، صحبتی منبری …
گشوده شدن راهها و هدایتهای ناخواسته برای ایران
… هیچ کاری نتوانند انجام بدهند. و در طول تاریخ به همان طوری که هستند باشند و فرزندان آنها هم به همین ترتیب باشند، و اگر توجه به خدا بکنند و با توجه به خدا اشتغال به کار بکنند و اشتغال به فعالیت برای اسلام بکنند، خدای تبارک و تعالی راهها را بر آنها باز میکند. شاید تاریخ نتواند بنویسد آن راههایی که برای ایران باز شد، آن هدایتهایی که بدون اینکه ماها متوجه او باشیم، هدایتهایی که تحمیل به ما شد. ما میخواستیم یک کار بکنیم، یک وقت میدیدیم که کار دیگر داریم انجام میدهیم، و کار دیگر آن بوده است که باید انجام داد. این را در تاریخ نمیشود ثبت کرد، این علومی است که مال سینههاست.
هدایت از بزرگترین مظاهر احیا و ساختن انسان اسلامی از اسیران
… به اسلام و جمهوری اسلامی است. و چه بسا که این اسیران و پناهندگان با اجبار و تهدید به مرگ خود و خانوادههایشان به جبههها فرستاده شده باشند، چنانچه بعضی از آنها این ادعا را دارند. و گمان نکنید آن خوی جنایتکاری و سبعیتی که در امثال صدام است، در اینان باشد. و چه نیکوست که جوانان عزیز و نگهبانان این بازیخوردگان از یک موجود صدامی یا در خدمت جنایت، یک انسان اسلامی و در خدمت مکتب مقدس قرآن بسازند، و بدانند که مَنْ احْیا نَفْساً فَکَانّما احْیَا النَّاسَ جَمیعاً[7] و هدایت از بزرگترین مظاهر احیا است.