کنار رفتن دولت انقلابی با پول و فشار آمریکا و ضعف پایههای مردمی و ایمانی آن
در نیکاراگوئه یک دولتى سر کار آمده بود.[6] با اینکه نیکاراگوئه کشور بسیار فقیرى است، یک کشور کوچک با یک جمعیّت کم و با منابع مالى خیلى ضعیف، آن قدر آمریکا پول داد به ضدّ انقلابیّون آنها و فشار آوردند از اطراف و اکناف که مجبورشان کردند [کنار بروند]. آن بیچارهها پایههاى مردمىشان هم آن قدر محکم نبود، پایههاى ایمانىشان هم آن قدر محکم نبود، قدرت فشار هم نداشتند، از اوّل هم خودشان را متّکى به یک جاى دیگرى بار آورده بودند، نتوانستند و کنار رفتند. اگر آمریکا از دولتهاى انقلابى واهمه ندارد، مقاومت آنها براى او یک مقاومت غیر قابل نفوذ نیست، چرا میخواهد آنها را واژگون کند؟ اگر احتیاج ندارد، خیلى خب، فلان جا یک حکومت انقلابى سرِ کار مىآید، آمریکا بگوید خیلى خب، ما با تو قطع رابطه میکنیم، به تو کمک هم …