نویسندگی به معنای خاص خودش - نه نگارش - مثل شاعری است. شاعری، فقط گفتن الفاظ که نیست؛ اولش نضج یافتن آن اندیشه و فکر است که بعد باید در قالب شعر بیاید؛ والّا اگر فرض کنیم که کسی الفاظ را نظم هم میدهد، نظمش هم هیچ اشکال وزنی و قافیهیی ندارد، اما مضمون نداشته باشد، این شاعر که نیست؛ نویسندگی هم چنین چیزی است. نویسندگی، یعنی انسان چیزی را در ذهن خودش نضج بدهد و بپروراند و آن را از غلطها و ناصوابها بپیراید و بپالاید؛ بعد آن را در قالب الفاظِ درست بیاورد.نویسندگان
نامهای دیگر: نویسندگی، نویسندگان زن، نویسندگان متعهد، نویسندگان مسلمان، نویسندگان و شاعران، نویسندگان و گویندگان، نویسندگان وابسته
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
اهل قلم و کار نویسندگی و نقش و وظایف آنان در جامعه.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:پیام به گردهمایى فرماندهان پایگاهها و نواحى مقاومت بسیج سپاه پاسداران انقلاب اسلامى سراسر کشور— ۱۳۶۸/۰۹/۰۲
سیر زمانی
از ۱۳۶۸ تا ۱۴۰۴۱۳۶۸۱۴۰۴
فقط سال ۱۳۷۲همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
شاهدها (۱ پاراگراف)
ارزش و مسئولیت سنگین پدیدآورندگان کتاب در عرضهٔ غذای فکری سالم
لازم است آن روى این سکّهى زرّین نیز مورد توجّه قرار گیرد: نویسندگان و مترجمان و فراهمآورندگان کتاب؛ اینان کارى باارزش و پاداشى بزرگ، در کنار مسئولیّتى سنگین دارند. در جامعهى کتابخوان، پدیدآورندهى کتاب و عرضهکنندهى آن باید گرامى داشته شود و او نیز باید کار خود را با عنایت به تأثیر و اهمّیّت آن انجام دهد. غذاى فکر و روح باید سالم و مقوّى عرضه شود و آن کس که جز این عمل کند، خطا یا جنایتى بزرگتر از عرضهکنندهى مواد غذائى ناسالم یا بىمایه مرتکب شده است.