نویسندگی به معنای خاص خودش - نه نگارش - مثل شاعری است. شاعری، فقط گفتن الفاظ که نیست؛ اولش نضج یافتن آن اندیشه و فکر است که بعد باید در قالب شعر بیاید؛ والّا اگر فرض کنیم که کسی الفاظ را نظم هم میدهد، نظمش هم هیچ اشکال وزنی و قافیهیی ندارد، اما مضمون نداشته باشد، این شاعر که نیست؛ نویسندگی هم چنین چیزی است. نویسندگی، یعنی انسان چیزی را در ذهن خودش نضج بدهد و بپروراند و آن را از غلطها و ناصوابها بپیراید و بپالاید؛ بعد آن را در قالب الفاظِ درست بیاورد.نویسندگان
نامهای دیگر: نویسندگی، نویسندگان زن، نویسندگان متعهد، نویسندگان مسلمان، نویسندگان و شاعران، نویسندگان و گویندگان، نویسندگان وابسته
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
اهل قلم و کار نویسندگی و نقش و وظایف آنان در جامعه.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:پیام به گردهمایى فرماندهان پایگاهها و نواحى مقاومت بسیج سپاه پاسداران انقلاب اسلامى سراسر کشور— ۱۳۶۸/۰۹/۰۲
سیر زمانی
از ۱۳۶۸ تا ۱۴۰۴۱۳۶۸۱۴۰۴
فقط سال ۱۳۶۹همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
شاهدها (۱ پاراگراف)
حضور نویسندگان در آسایشگاه جانبازان برای آفرینش اثر هنری
… پولکى هستند، با صدها هزار و میلیونها پول، لباس سفید تن اینها کنید، سه ماه بیاوریدشان در این آسایشگاه؛ اصلاً هم نفهمند که این کیست. من به یکى از این نویسندهها گفتم این کار را بکن؛ متأسّفانه او نتوانست بکند؛ هستند بچّههاى خوبى که آمادهى این کارها هستند. بیاید اینجا، با این جوان، با آن معلول، با آن جانباز حرف بزنند، دردِدلهاى اینها را بفهمند؛ بعد از مجموع آنچه احساس میکند، یک اثر هنرى بیافریند. این برنامه یک برنامهى پنجساله [است]؛ در ظرف پنج سال شما اگر این کار را بکنید، وظیفهتان را انجام دادهاید به نظر من. ارزش این از چاپ دهها کتاب از این کتابهایى که تا حالا بنیاد چاپ کرده ــ [مثلاً] چاپ چندمِ سیاستنامهى خواجهنظامالملک و فلان ــ بیشتر …