نوافل بهویژه نافلهٔ شب، تمرینی لازم به تأسی از امر الهی به پیامبر (ص)
… بیش نیستیم. این عجز را بایستى به قدرت بىنهایت پروردگار وصل کنید تا بکلّى آسیبناپذیر بشوید. من طهارت شما و صفاى شما را میدانم امّا روزبهروز باید این بیشتر بشود. توسّلاتتان و توجّهات به پروردگار را بیشتر کنید. بخصوص توسّلاتتان به حضرت حق را زیاد کنید. نوافل وسیلهى مهمّى هستند؛ مخصوصاً نافلهى شب. شماها ببینید که خداى متعال در سورهى مزّمّل با پیغمبر خودش چه جور حرف میزند. بعد از آنکه او را به برخاستن شب و تضرّع در نیمهى شب امر میکند، بعد میفرماید: اِنّا سَنُلقی عَلَیکَ قَولًا ثَقیلًا.[7] قیام او البتّه با قیام امثال ما فرق میکند؛ طبعاً آن ثقلى هم که بر دوش آن بزرگوار هست، با ثقلهایى که بر دوش لاغر و ضعیف ما هست فرق میکند و به همان نسبت، خود ما هم کوچک و ضعیفیم؛ [امّا] همان تمرین براى ما هم لازم است.