این ملّت میتواند همهی مشکلات خود -مشکلات اقتصادی، بیکاری، تورّم، ادامهی راه باز سازی و دیگر مسائل- را به کمک افراد مؤمن، امین، صادق و کسانی که دلشان پُر از ایمان و محبّت به این کشور و این ملّت است -نه پُر از محبّت به بیگانه- حل کند. شما مردم مؤمن، شما قشرهای مختلف -از کاسبتان، دانشآموزتان، دانشجویتان، طلبهتان، اساتیدتان، کارگرانتان- بخصوص شما جوانان عزیز بدانید اگر نیرویی بتواند سعادت این ملّت را تأمین کند، این نیرو، نیروی خودِ ملّت است. امیدواریم شما جوانان -که صاحب این مملکتید و کشور و تاریخ و آینده متعلّق به شماست- به توفیق الهی بتوانید با خودسازی معنوی، مادّی، علمی و ایمانی، همهی این میدانهای بزرگ را در قبضهی خود بگیرید و نقش خود را که در تاریخ ماندگار است، انشاءالله در این کشور ایفا …
بدنهٔ مردم، نگهدارندهٔ نظام که خریدنی و ترساندنی و شکستپذیر نیست
… چیزی نیستند. من و امثال من قطرهای در این اقیانوس عظیم و فردی از آحاد این ملت - البته با مسؤولیت سنگینتر - هستیم. شما بدانید، من که برادر و خدمتگزار شما هستم، هیچ حقّی برای خودم قائل نیستم. من فردی مثل بقیهی آحاد مردمم، فقط مسؤولیتم از شما سنگینتر است. آنچه که این نظام را نگهداشته است، این بدنهی مردم است. بدنهی ملت را نه میشود خرید، نه میشود ترساند، نه میشود شکست داد؛ لذاست که این نظام، نظام شکستناپذیر است.
تکیهٔ امام به پشتیبانی مردم در آغاز نهضت برخلاف تصور بزرگان حوزه
… این بود که تکلیف انجام بگیرد؛ آن فریضیهای را که بر دوش خود احساس میکرد، انجام دهد؛ جلو افتادن مطرح نبود. البته دیگران آنقدر توانایی و جرأت ورود در این میدان را نداشتند و به امام نمیرسیدند. امام به طور طبیعی رهبری و سررشتهداری این حرکت را برعهده داشت؛ این مبارزه را شروع کرد و به مردم تکیه نمود. تا آن روز هیچ کس از بزرگان حوزههای علمیه و مراجع حدس نمیزد که یک حرکت دینی، آن هم در آن دوران اختناق، اینگونه بتواند پشتیبانی مردم را جلب کند؛ اما امام در همان روز گفت من به پشتیبانی این مردم حرکت میکنم؛ مردم را به این بیابان قم دعوت میکنم. او میدانست که اگر مردم را دعوت کند، از همه ایران جمع میشوند و یک اجتماعِ عظیمِ غیرقابل علاج برای دولت آن وقت و رژیم فاسد به وجود میآورند.
ایمان و فداکاری و صبر ملت ایران در پاسداری از دستاوردهای اسلام
افتخار این ثبات و اقتدار اولاً متعلق به ذات اسلام و تعالیم راهگشا و عزّت بخش آن و ثانیاً متعلق به ملّت ایران است که مؤمنانه در راه اسلام پانهادند و مخلصانه فداکاری کردند و صبورانه از دستاوردهای آن پاسداری نمودند.
همکاری مردم با مسئولان در پیروزی انقلاب و جنگ تحمیلی
… آن بزرگوار را تنها نمیگذاشتند، حسینبنعلی علیهالسّلام با این تجربه خونین مواجه نمیشد و مطمئنّاً یزید شکست میخورد. همچنان که در زمان نبىّاکرم، دلهای مؤمن، مردم و کسانی که از آنها انتظار کار میرفت، به پیامبر کمک کردند و آن علوّ و اعتلاء و عظمت را آفریدند. ما در پیروزی انقلاب خودمان، در دوران جنگ تحمیلی، در طول این بیست سال، همین تجربه موفق را دیدیم. مردم با مسؤولان همکاری کردند؛ اهل حق تنها نماندند و دعوت حق بییاور نماند. به فضل پروردگار، کمک الهی با چنین مردمی همراه است؛ در این مدّت هم همراه بوده است، در آینده هم همراه خواهد بود. به فضل الهی و به دعای ولىّعصر ارواحنافداه، این ملت خواهد توانست از همه این گردنههای دشوار بگذرد و تجربههای سخت را با موفقیّت پشت سر بگذارد و آن …
بینقشی مردم در گزینش حاکمان موروثی در گذشته
… میآمدند. حکّام این کشور، مدّتی را با جبّاریت و استبداد و خودکامگی، زندگی میکردند. البته بعضی انسانهای باتوان و باعُرضهای هم بودند که میتوانستند در همان مدّت، لااقل اقتدار ملت ایران را به نحوی در میدانی از میدانها نشان دهند؛ ولی بعضی همین را هم نداشتند! بعد هم که از دنیا میرفتند، وُرّاث آنها - فرزند آنها، برادر یا برادرزاده آنها - بدون هیچ استحقاقی بر سرِ کار میآمدند؛ بدون این که مردم، هیچ نقشی در گزینش، در انتخاب و در خواستن و پذیرفتن و پسندیدن آنها داشته باشند. ملت ایران، قرنها اینگونه زندگی کرده بود. آخرین آنها همین حکومت وابسته و فاسدی بود که با کودتا سرِکار آمد و در طول پنجاه و چند سال، با دیکتاتوری حکمرانی کرد و با چوب حراج زدن به هستی ملت ایران، سالهای آخر حکومت خود را گذراند.