تصمیمگیری ملت و رعایت آرای آن از سوی مسئولان، بهترین شیوهٔ مصونیت انقلاب
… استقلال و زنده کردن استعدادها و به صحنه آوردن تودهى مردم ــ که همواره در دورانهاى سیاه حکومتهاى پادشاهى و ستمشاهى، مردم از صحنه بیرون بودند و کسى به مردم کارى نداشت؛ آنچه بود در دست قدرتها بود که خودشان فعّال مایشاء[4] بودند و هر کارى میخواستند میکردند؛ ملّتها کارهاى نبودند ــ جمهورى اسلامى این توفیق را پیدا کرد که این سدّى را که در طول قرنها به وجود آورده بودند، فرو بریزد؛ ملّت بشود همهکاره و تصمیمگیرنده، و مسئولین کشور ناگزیر باشند آراء ملّت و خواست ملّت و نظرات ملّت را رعایت کنند که این بهترین شیوه است براى مصون ماندن انقلاب.
مردمی بودن انقلاب و نظام و اتکای امام و مسئولان به مردم
نکتهى دوّم که آن نکته هم بسیار حائز اهمّیّت است، مسئلهى مردمى بودن این انقلاب و این نظام مقدّس است. مردم کردند هرچه کردند و هرچه شد. امام بزرگوار هم متّکى به همین آحاد و نفوس مؤمنهى مردم بود. مسئولین کشور ــ خدمتگزارانى که بودهاند و هستند ــ قدرتشان، جرئتشان، توان معنوى و روحىِ مقابلهشان با تهدیدها و مبارزطلبىهاى استکبار و قدرتهاى شیطانى، به پشتوانه و پشتیبانىِ همین ملّت است. اتّصال نظام، دولت، حکومت و مسئولین با مردم یکى از همان نعمتهاى معجزآساى الهى است. اگر مردم نبودند و این اخلاصها و این شورها و این فداکارىهاى بىنظیر و محیّرالعقول ــ که انسان واقعاً مبهوت میماند از این مایهى ایثارى که مشاهده میکند در آحاد مردم ــ نبود، …
تکیهٔ نظام الهی به مردم و حضور آنان با عواطف و ایمان
تکیهى نظام الهى به مردم است و مردم بیش از همهچیز با عواطفشان و با ایمانشان در صحنه حضور پیدا میکنند؛ و این عواطف و این ایمان را بایستى جذب کرد. و من البتّه در این زمینه مطالبى دارم و [نکاتی] هست که مربوط به خصوصِ ائمّهى جمعه نیست، مال همهى روحانیّون است ــ که حالا بایست در یک جمعى عرض بکنم آن مطالب را که فقط اختصاص به آقایان ائمّهى جمعه نداشته باشد که همهى بار بر در خانهى این بزرگواران فرود …
ایستادگی همهٔ اقشار ملت در برابر شرق و غرب در جنگ
… با آن حجم قدرت و با آن عظمت مادّى حمله کند به یک ملّت، هشت سال هم علیه او مبارزه کند، بعد از هشت سال همه چیز مثل روز اوّل باشد، نه یک قدم از سرزمین این ملّت دست دیگرى باشد، نه این ملّت کوچکترین تحمیلى را از دشمن قبول کرده باشد، این پیروزى این ملّت نیست؟ ملّت ما با جوانانش، با رزمندگانش، با ارتش و سپاه و بسیج مردمىاش، با عشایر دلاورش، با مردم کوچه و بازارش، با خانوادههاى ایثارگرش، با زنان و مردان آگاه و هوشیارش، با شجاعت و ایمان و توکّل بىنظیر رهبر عظیمالشّأنش توانست در مقابل آمریکا و اروپا و شوروىِ آن روز و امپراتورى شرق و غرب بایستد و بعد از هشت سال، همهى آنها را وادار بکند که اعتراف کنند به پیروزى ملّت ایران و به شکست خودشان.