نادرستی انتظار جمعبندی از نظرات پراکندهٔ مردم در برنامه
… هم هست امّا با فکر است و یک حرف گزیدهى درستى را به شما که دارید از او سؤال میکنید، میزند. بینشان یک آدمى هم هست که عامى است؛ اصلاً پرت است و آن موضوع شما را درک نمیکند. مگر میشود از مجموع اینطور چیزهایى، کسى جمعبندى کند؟ حالا چه کسى میخواهد جمعبندى کند؟ مگر میشود از این مجموعه، یک فردى هر قدر هم دانشمند باشد، یک جمعبندى بدهد؟ [بعد] هم کِى میخواهید این جمعبندى را به مردم بدهید؟ پس این روش کار غلط است.
ملاک نبودن نظرسنجیهای انجامشده در گوشه و کنار
… نشان میدهد؛ اینها است که نشان میدهد ملّت ایران چه حال و هوایی دارند، چه روز و روزگاری را میگذرانند، احساساتشان چیست، باطنشان چیست؛ یعنی یک عرصهای به عظمت و پهنای کشور ایران و ملّت ایران لازم است که بتواند حقیقت این ملّت را و باطن این ملّت را نشان بدهد. این نظرسنجیهایی که حالا بعضی باغرض یا بیغرض در گوشه و کنار انجام میدهند، نمیتواند ملاک باشد.
استفادهٔ هدایتشده از نظرات مردم با تشویق درست و رد مؤدبانهٔ نادرست
… چه درمىآید؟ مگر میشود اینچنین کارى کرد؟ هر کس یک پایى میزند. برخلاف اینکه شما یک مربّى فوتبال باشید که میدانید در فوتبال باید چه کار بشود. این را مىاندازید وسط، بعد هر حرکتى را به یک طرفى خودتان هدایت میکنید؛ مثل یک کارگردان پخته؛ اینجورى باید عمل کنید. فکر را انتخاب بکنید، آن ایده را ــ که حالا در انتخاب آن عرض کردم تذکّرى وجود دارد ــ خوب پخته کنید، جواب درست را براى این سؤال و این معمّا خودتان داشته باشید در ذهنتان، بعد بر اساس آن جواب درست، از این گفتارهاى مردم و نظراتى که مردم دارند استفادهى صحیح بکنید؛ بعضى را فىالمجلس رد کنید، بعضى را تشویق کنید، بعضى را نکتهاش را بگویید که [مثلاً] این برادرمان که این حرف را زد دربارهى این قضیّه، به این جهتش توجّه نکرده و کامل کنید حرف او را. یکى را که درست میگوید، تشویق کنید؛ یکى را که غلط میگوید ــ به شکل مؤدّبانهاى البتّه ــ رد کنید، تفهیم کنید که این درست نبود؛ آن کسى که موضوع را نگرفته، یک توبیخ مؤدّبانهاى بکنید که چرا باید آدم موضوع رادیو را نگیرد، موضوع خودش است، چرا باید نگیرد؛ تا آن کسى که دارد گوش میکند و فردا احیاناً پشت میکروفونِ شما به طور قهرى پیدا خواهد شد، این فکر را کرده باشد.
نادرستی پخش نظر افراد ناشناس دربارهٔ موضوعات حساس در تریبون میلیونی
… میکنند، همین برنامه است. التفات میکنید؟ خب شما از این برنامه چه جورى میخواهید بیرون بیایید؟ از یک پسرى میپرسید آقا، نظر شما چیست؟ او هم نظرش را میگوید. خب معلوم است که نظر یک پسرى که نمیدانیم چه کسى است، در چه حالى هست، چیست؛ خیلى خب، نظرش را داشته باشد؛ ما نمیخواهیم او را تعزیر کنیم که تو چرا این نظر را دارى امّا چرا باید نظر او را ما بیاوریم در این تریبون میلیونى پخش بکنیم؟ خیلى خلاف اصول به نظر آدم مىآید، یعنى یک نوع بىتوجّهى است. توجّه میکنید؟