مشکل اصلی در یک جمله آن است که دنیا، نظام سلطه را پذیرفته است. بگذارید از سخنها و قالبها فراتر برویم، داعیهها و شعارها را با عملها و سیاستها تطبیق کنیم، و نیز استثناهای معدود و انگشتشمار را هم ملاک قرار ندهیم... خواهیم دید که نه فقط قدرتهای بزرگ، ابرقدرتها، تقسیمکنندگان جهان و آنان که منافع خود را ولو در آن سوی عالم، بر منافع کشورها و ملّتها ترجیح میدهند و طلبکارانه آن را میجویند، بلکه حتّی خود آن کشورها و ملّتها و رهبران نیز سلطهگری یعنی اولویّت منافع سلطهگران را چون جبر تخلّفناپذیری، گردن نهادهاند. اگر نظام سلطه در زمانهای گذشته به صورت لشکرکشی و بردهکُشی امپراتورها تجلّی میکرد، امروز به شکل شبکهی بسیار پیچیدهی جهانی در مظاهر و حوزههای بسیار متعدد حیات ملّتها ظاهر شده است. نظام سلطه توانسته است برای خود اقتصادی خاصّ، روابط سیاسی ویژه و از همه بالاتر فرهنگ سلطه را ایجاد کند. لذا اگر دیروز برای مقابله با سلطهی امپراتورها آمادگی و دفاع نظامی ملّتها کفایت میکرد، امروز حتّی برای احساس سلطه از سوی ملّتها، نیاز به فعّالیّت و تلاش جدی وجود دارد و مقابله با آن حقیقتاً ابعاد وسیعی یافته است.نظام سلطه
نامهای دیگر: سلطهٔ جهانی
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
ساختار جهانی تقسیم ملتها به سلطهگر و سلطهپذیر.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:بیانات در نشست سهجانبه با شهید مطهری و دکتر شریعتی— ۱۳۵۵/۱۰/۱۰
سیر زمانی
از ۱۳۵۵ تا ۱۴۰۴۱۳۵۵۱۴۰۴
فقط سال ۱۳۷۶همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
اکنون همهی دنیا ببیند و میبیند که ما بهرغم عنف سلطهها زندهایم و زنده خواهیم بود. سنتهای الهی در تاریخ این را حکم کرده و جز این نخواهد بود، و این زندهترین و گویاترین پیام ماست. نظام سلطه همواره خواسته است عکس این را ثابت کند، و ادارهی خود را برای ملتها و کشورهای جهان سوم سرنوشتساز بداند؛ ما این را تخطئه کردیم. شک نیست که نظام سلطه حیات و استمرار جمهوری اسلامی را نمیخواست، ولی ارادهی ما غالب شد. پیام ما به همهی ملتها و دولتهایی که میخواهند مستقل و بیاعتنا به خواست و ارادهی سلطههای بزرگ جهانی بمانند، این است که از آنان نترسند، و به خود و ملت خود اعتماد کنند. انقلاب ما همچنین پیام بزرگ خود را نفی نظام سلطه در جهان میداند. امروز عملاً جهان میان قدرتهای بزرگ و سلطهگر تقسیم شده است، و آنان خود را صاحب اختیار دنیا میشمارند. به اعتبار دیگر جهان به دو بخش سلطهگر و سلطهپذیر تقسیم شده است، و بخش اول خود را مالک سرنوشت بخش دوم میداند. نظام سلطه عبارت از وجود همین روابط نابرابر میان این دو بخش از جهان است. نظام سلطه به میل خود انقلابها را نفی و برای رژیمهای انقلابی مشکلتراشی میکند. نیکاراگوئه و کشورهای انقلابی جنوب آفریقا چند مثال زندهی این حقیقتند. نظام سلطه علیرغم ملتها برای آنان تصمیم میگیرد.امروز در دنیا این نظام حاکم است، این یک نظام جهانى است؛ نظام سلطه- که بنده این مطلب را در مجامع جهانى بهصورت مشروح مطرح کردم و بیان کردم- (۶) و تسلّط نظام سلطه بر دنیا و بر زندگى بشر، دو طرف هم دارد: سلطهگر و سلطهپذیر؛ یک طرف سلطهگران که همان قدرتها هستند، یک طرف [هم] سلطهپذیرها که اینها هم شریک جرمند؛ [یعنى] دولتهایى هم که این دخالتهاى وقیحانه و گستاخانه را قبول میکنند، خودشان شریک جرمند. دراینبین، بیچاره ملّتها! از روى ناآگاهى، از روى ضعف، از روى بیهمّتى پامال میشوند، نابود میشوند، از بین میروند. دنیاى امروز این است.شاهدها (۶ پاراگراف)
زنجیرهٔ کشورهای استکباری و تحمیل خواست خود بر کشورهای ضعیف و دنبالهرو
ببینید؛ در دنیا یک زنجیره وجود دارد که در رأس آن، همین چند کشور استکباری دنیا - یعنی امریکا و بعضی از کشورهای اروپایی - قرار دارند، که خودشان را کشورهای پیشرفته عالم میدانند. اینها در رأس زنجیرهاند و پشت سرشان هم کشورهای کوچک و فقیر و ضعیف و دولتهای غیرمردمی قرار دارند که توسط همان زنجیره، به طرفی کشیده میشوند. آن کشورهای زنجیرهای، هر کاری که خودشان میخواهند و هر جهتی را که مایلند انتخاب کنند، بر آن پشت سریها تحمیل میکنند. این بیچارهها هم، آن زورگویان را به زورگویی عادت دادهاند. کار این دو گروه، مثل بازیای است که بچهها میکنند؛ یعنی چند نفر جلو میایستند و بقیه هم دامن آنها را میگیرند و دنبالشان میدوند و حرکت میکنند. به نظر من، تفصیر زورگویی دولتهای گردن کلفت زورگوی امروز، …نگاه آمریکا به جهان بهعنوان امپراتوری و بیارزشی ارادهٔ ملتها نزد آن
… در این قضیّه و محکومیّت حملهى عراق این است که آمریکا با این حمله دارد دخالت خود و حضور خشن و زورمدارانهى خود در کشورها و در مسائل جهانى را به صورت یک قاعده و رویّه درمىآورد؛ به چه دلیل؟ به چه مجوّز؟ مگر شما چهکاره هستید؟ مگر آمریکا ژاندارم جهان است؟ من دو سه سال قبل از این گفتم[5] آنچه تَه دل آمریکایىها و قدرتمداران آمریکایى است که گاهى هم به زبان جارى میکنند، این است که همهى دنیا یک امپراتورى بزرگ است که امپراتور دیکتاتور آن آمریکا است؛ از نظر آنها اینجورى است. ملّتها، ارادهى ملّتها، حقّ انتخاب ملّتها، آزادى ملّتها از نظر آنها افسانه است، بىارزش است؛ بر زبان جارى میکنند، [ولی] در دل آن را قبول ندارند: یَقولونَ بِاَفواهِهِم ما لَیسَ فی قُلوبِهِم.[6] با چه مجوّزى آمریکا به خود حق میدهد نسبت به مسئلهى عراق یا رژیم عراق یا ملّت عراق تصمیم بگیرد، آن هم تصمیمى خونین که به معناى دخالت نظامى است؟ براى چه؟ براى …حلوفصل مسائل جهان بر اساس منافع کارتلها و سرمایهداران بزرگ آمریکا
… در سطح بینالمللى. ملّتها با دیکتاتورى در کشورهاى خودشان مبارزه میکنند، چه در این مبارزه فائق بشوند، چه نشوند؛ سر را که بالا میکنند یک دیکتاتور بینالمللى آنجا ایستاده است، در همهى کارها دخالت میکند، در سرنوشت ملّتها دخالت میکند، آن هم بر اساس مصالح خودش! اگرچه دیکتاتورى یک فساد حقیقى است و یک عیب اساسى براى هر کشورى است که یک نظام دیکتاتورى و شخص دیکتاتورى بر آن کشور حکومت بکند امّا هر دیکتاتورى بالاخره ممکن است یک وقتى هم به منافع ملّت خودش بیندیشد امّا این دیکتاتور بینالمللى جز به منافع ملّت آمریکا، آن هم نه همهى ملّت آمریکا، بلکه پشتیبانان رژیم آمریکا ــ یعنى کارتلها،[2] تراستها،[3] سرمایهدارهاى بزرگ، سازمانهاى مؤثّر در دولت آمریکا ــ به چیز دیگرى نمىاندیشد. همهى مسائل جهانى بر اساس مصالح شرکتهاى عمدهاى و سازمانهاى بزرگى که در کشور آمریکا در مسائل سیاسى فعّالند حلّوفصل میشود؛ مسئلهى خلیج فارس بر این اساس حلّوفصل میشود؛ مسئلهى عراق، مسئلهى دریاهاى آزاد، مسئلهى آسیاى میانه، مسئلهى خاورمیانه، همهى مسائل دنیا بر اساس مصالح آنها، به وسیلهى این دیکتاتور میخواهد حلّوفصل بشود، نه بر اساس مصالح خود این ملّتها.حاکمیت نظام استبدادی جهانی مبتنی بر ترساندن دیگران
امروز، یک نظام استبدادی در سطح جهان حاکم است و در هر نقطهای از جهان که بدی، ظلم، سرکوب مبارزات بحقّ ملّتها و جنگی تحمیلشده بر مردم وجود دارد، میتوان ردّ پای آمریکا را بهوضوح مشاهده کرد و ترساندن دیگران مهمترین کاری است که در این نظام غلط جهانی و استبدادی انجام شده است؛ امّا ملّت بزرگ ایران، بر اساس یک برآورد صحیح از شرایط و موقعیّت خود و امکانات و قدرت آمریکا، از آمریکا و هر قدرت دیگر جهانی نمیهراسد و اطمینان دارد که هیچ کس و هیچ قدرتی در جهان نمیتواند بر ایمان یک ملّت مؤمن غلبه کند.نقش عدم انفکاک دین از سیاست در شکستن هیمنهٔ قدرتهای ظالم
… به این حمله کردند؛ امروز هم حمله میکنند. امروز کسانی در اطراف دنیا نشستهاند، کتاب مینویسند، مقاله مینویسند، به زبانهای مختلف و در محیطهای دور از ایران و در همه جای جهان، گفتار تلویزیونی ارائه میکنند؛ برای این که ثابت کنند دین از سیاست جداست. سبحاناللَّه! این قضیه «عدم انفکاک دین از سیاست»، در شکستن هیمنه قدرتهای ظالم و ناحق، چقدر نقش عظیمی دارد که رهایش نمیکنند! روز به روز علیه قضیه «عدم انفکاک دین از سیاست» حرف گفته میشود،مطلب نوشته میشود. البته عدّهای هم در داخل، گاهی مثل طوطی - که بیتوجّه، چیزهایی را تکرار میکند - مانند همان حرفها را تکرار میکنند. البته بعضی هم اصلاً دلشان با بیگانگان است و دین را با کلیّت خودش …تقسیم دنیا به اردوگاه زورگویان و پذیرندگان زورگویی
متأسّفانه امروز دنیا غالباً به اردوگاه استکبار و زورگویی از یک طرف، و اردوگاه کسانی که حاضر شدهاند زورگویی زورگویان را بشنوند از طرف دیگر، تقسیم شده است. میبینید که دستگاه استکباری، با تشبّث به همه امکانات، درصدد است که قدرت ظالمانه و غاصبانه خود را در هر نقطهای از نقاط عالم که بتواند، گسترش دهد. امروز دولت امریکا به این قانع نیست که بر کشور و منافع خود تسلّط داشته باشد و خود را به عنوان یک کشور و یک ملّت، …