مشکل اصلی در یک جمله آن است که دنیا، نظام سلطه را پذیرفته است. بگذارید از سخنها و قالبها فراتر برویم، داعیهها و شعارها را با عملها و سیاستها تطبیق کنیم، و نیز استثناهای معدود و انگشتشمار را هم ملاک قرار ندهیم... خواهیم دید که نه فقط قدرتهای بزرگ، ابرقدرتها، تقسیمکنندگان جهان و آنان که منافع خود را ولو در آن سوی عالم، بر منافع کشورها و ملّتها ترجیح میدهند و طلبکارانه آن را میجویند، بلکه حتّی خود آن کشورها و ملّتها و رهبران نیز سلطهگری یعنی اولویّت منافع سلطهگران را چون جبر تخلّفناپذیری، گردن نهادهاند. اگر نظام سلطه در زمانهای گذشته به صورت لشکرکشی و بردهکُشی امپراتورها تجلّی میکرد، امروز به شکل شبکهی بسیار پیچیدهی جهانی در مظاهر و حوزههای بسیار متعدد حیات ملّتها ظاهر شده است. نظام سلطه توانسته است برای خود اقتصادی خاصّ، روابط سیاسی ویژه و از همه بالاتر فرهنگ سلطه را ایجاد کند. لذا اگر دیروز برای مقابله با سلطهی امپراتورها آمادگی و دفاع نظامی ملّتها کفایت میکرد، امروز حتّی برای احساس سلطه از سوی ملّتها، نیاز به فعّالیّت و تلاش جدی وجود دارد و مقابله با آن حقیقتاً ابعاد وسیعی یافته است.نظام سلطه
نامهای دیگر: سلطهٔ جهانی
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
ساختار جهانی تقسیم ملتها به سلطهگر و سلطهپذیر.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:بیانات در نشست سهجانبه با شهید مطهری و دکتر شریعتی— ۱۳۵۵/۱۰/۱۰
سیر زمانی
از ۱۳۵۵ تا ۱۴۰۴۱۳۵۵۱۴۰۴
فقط سال ۱۳۷۰همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
اکنون همهی دنیا ببیند و میبیند که ما بهرغم عنف سلطهها زندهایم و زنده خواهیم بود. سنتهای الهی در تاریخ این را حکم کرده و جز این نخواهد بود، و این زندهترین و گویاترین پیام ماست. نظام سلطه همواره خواسته است عکس این را ثابت کند، و ادارهی خود را برای ملتها و کشورهای جهان سوم سرنوشتساز بداند؛ ما این را تخطئه کردیم. شک نیست که نظام سلطه حیات و استمرار جمهوری اسلامی را نمیخواست، ولی ارادهی ما غالب شد. پیام ما به همهی ملتها و دولتهایی که میخواهند مستقل و بیاعتنا به خواست و ارادهی سلطههای بزرگ جهانی بمانند، این است که از آنان نترسند، و به خود و ملت خود اعتماد کنند. انقلاب ما همچنین پیام بزرگ خود را نفی نظام سلطه در جهان میداند. امروز عملاً جهان میان قدرتهای بزرگ و سلطهگر تقسیم شده است، و آنان خود را صاحب اختیار دنیا میشمارند. به اعتبار دیگر جهان به دو بخش سلطهگر و سلطهپذیر تقسیم شده است، و بخش اول خود را مالک سرنوشت بخش دوم میداند. نظام سلطه عبارت از وجود همین روابط نابرابر میان این دو بخش از جهان است. نظام سلطه به میل خود انقلابها را نفی و برای رژیمهای انقلابی مشکلتراشی میکند. نیکاراگوئه و کشورهای انقلابی جنوب آفریقا چند مثال زندهی این حقیقتند. نظام سلطه علیرغم ملتها برای آنان تصمیم میگیرد.امروز در دنیا این نظام حاکم است، این یک نظام جهانى است؛ نظام سلطه- که بنده این مطلب را در مجامع جهانى بهصورت مشروح مطرح کردم و بیان کردم- (۶) و تسلّط نظام سلطه بر دنیا و بر زندگى بشر، دو طرف هم دارد: سلطهگر و سلطهپذیر؛ یک طرف سلطهگران که همان قدرتها هستند، یک طرف [هم] سلطهپذیرها که اینها هم شریک جرمند؛ [یعنى] دولتهایى هم که این دخالتهاى وقیحانه و گستاخانه را قبول میکنند، خودشان شریک جرمند. دراینبین، بیچاره ملّتها! از روى ناآگاهى، از روى ضعف، از روى بیهمّتى پامال میشوند، نابود میشوند، از بین میروند. دنیاى امروز این است.شاهدها (۶ پاراگراف)
نظارت قدرتهای بیگانه بر انتخابات ملتها بهعنوان منطق جنگل
چه معنایى دارد ملّتها منتظر بنشینند براى امورشان، حتّى براى دموکراسىشان، براى انتخاباتشان که از آن طرف دنیا نمایندگان چند دولت بیگانه بیایند دربارهى کار اینها نظارت کنند؟ با چه حجّتى؟ فقط به حجّت اینکه زور اینها بیشتر است! خب، منطق جنگل مگر غیر از این است؟ بشریّت دورانهاى طولانى تمدّن را طى کرده است که برسد به منطق جنگل؟ آن هم به وسیلهى مدّعیان همه چیز؛ مدّعیان حقوق انسان و مدّعیان پیشرفت و مدّعیان همهى چیزهاى خوب که متأسّفانه برى هستند و بیگانه هستند از همهى اینها و [فقط] ادّعا میکنند. این است بلاى بزرگ …لزوم ایستادگی مسلمانان در برابر توطئه و قلدری سلطهجویانه
… میکنند؛ و سازمان ملل یعنى آمریکا! یعنى دولتهاى داراى حقّ وتو و در رأسشان آمریکا! این معنایش این است که اگر در کشورهایى احتمال این وجود دارد که اسلام با انتخابات پیروز بشود، بایستى آمریکا یک طریقِ بظاهر قانونى درست کند، آنجا حضور پیدا کند و مانع از این بشود. خب، مسلمانها باید در مقابل یک چنین توطئهاى بِایستند. تا چقدر میشود میدان داد به یک قلدرىاى و یک قلدرى که تا این حد پیش برود براى انجام مقاصد سلطهجویانهى خودش؟ باید جلوى اینها ایستاد و ملّتها میتوانند بِایستند.اتکای آمریکا به سلاح اتمی، حق وتو، ثروت و جاسوسی برای دخالت
… آمریکا که برود نظارت کند که در فلان کشور انتخابات درست انجام شده یا نه! به شما چه! مگر شما قیّم ملّتها هستید؟ این چه اهانتى است به ملّتها که اینها دارند میکنند؟ آنوقت میگویند حقوق ملّتها! حقوق بشر! بزرگترین اهانت را خودشان دارند میکنند و از رو هم نمیروند. به اتّکاء سلاح اتمى ــ که دیگر حالا رقیب هم ندارند ــ و به اتّکاء حقّ وتو و به اتّکاء ثروت و پول و به اتّکاء دستگاه جاسوسى گسترده در همهجا، در همهى امور دخالت میکنند. نه آقا، ملّت ایران این سیادت و این ریاست و این سرپرستى دروغین و جعلى را براى آمریکا و براى هیچکسِ دیگر نسبت به ملّتها قبول ندارد.لزوم تقویت روح دفاع ملتها در جهانی بنا شده بر زور و ظلم
و من عرض کنم امروز در دنیایى که بر اساس فرهنگ زور و نامردمى بنا شده است، همهى ملّتها باید روح دفاع از مصالح خود را در میان خودشان تقویت کنند. مىبینید که چطور سیاستهاى عالم بر اساس زور، بر اساس ظلم، بر اساس نادیده گرفتن حقوق انسانها میچرخد و اداره میشود! ملّت فلسطین که یک ملّت مظلوم است، با ظلم و جور و قساوت و نامردمى و تبعیض نژادى و نژادپرستىِ یک عدّه سرمایهدار و سیاستمدار ظالم در فلسطین اشغالى، از خانهى خود اخراج شد. آنچه در فلسطین اشغالى از مظاهر نژادپرستى انجام شده است، در کمتر جایى نظیر آن را میشود …مخالفت قدرتمندان عالم با ولایت به سبب ناتوانی از پارسایی
… آنچنان کسى؛ حاکمیّت انسانهاى پارسا، انسانهاى مخالف با شهوات نفْس ــ شهوات خودشان، نفْس خودشان ــ انسانهاى عامل به صالحات؛ این معناى ولایت اسلامى است. کدام ملّت و کدام کشورند که این را نخواهند و این به نفعشان نباشد؟ مفهوم آن را تصوّر کنند و تصدیق نکنند؟ چه کسانى مخالفند با این اصل و با این روش؟ خب معلوم است: کسانى که در نفْس خودشان و آن قدرتطلبانى که در وجود خودشان، تحقّق آن معیارها را ــ تحقّق پارسایى را، تحقّقِ تخلّى از شهوات را، تحقّق بىاعتنائى به زخارف[10] دنیا را ــ عملى نمىبینند. این قدرتمندانى که امروز زمامهاى امور را در دنیا به دست گرفتهاند، کدامشان حاضرند اساس حکومت، اساس ولایتى باشد که اسلام گفته؟ لذاست که ما همیشه این را گفتهایم و این جزو مسلّمات انقلاب ما است که انقلاب اسلامى و نظام جمهورى اسلامى یک تعرّض عمومى به فرهنگ غیر اسلامى و ضدّ اسلامیای است که امروز بر قدرتهاى جهانى حاکم است و ارکان قدرت جهانى بر اساس آن شکل گرفته؛ لذاست با اسلام مخالفند. …ناممکن بودن ماندن اکثریت بشر در خدمت قلدرهای روزگار
مگر میشود دنیا در همین جهالت باقی بماند؟ مگر ممکن است که اکثریت قاطع بشر، دستخوش هوسهای خباثتآمیز و همراه با برندهترین ابزارهای بشری در خدمت قلدرهای روزگار باشد؟ این نقطهی عطف است، و ما پیش خواهیم رفت؛ البته شرط هم دارد.