رفتن به محتوای اصلی

نظام سلطه

نام‌های دیگر: سلطهٔ جهانی

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

ساختار جهانی تقسیم ملت‌ها به سلطه‌گر و سلطه‌پذیر.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:بیانات در نشست سه‌جانبه با شهید مطهری و دکتر شریعتی— ۱۳۵۵/۱۰/۱۰

سیر زمانی

از ۱۳۵۵ تا ۱۴۰۴
۱۳۵۵۱۴۰۴

فقط سال ۱۳۶۹همهٔ سال‌ها

تعریف در کلام رهبر

مشکل اصلی در یک جمله آن است که دنیا، نظام سلطه را پذیرفته است. بگذارید از سخنها و قالبها فراتر برویم، داعیه‌ها و شعارها را با عملها و سیاستها تطبیق کنیم، و نیز استثناهای معدود و انگشت‌شمار را هم ملاک قرار ندهیم... خواهیم دید که نه فقط قدرتهای بزرگ، ابرقدرتها، تقسیم‌کنندگان جهان و آنان که منافع خود را ولو در آن سوی عالم، بر منافع کشورها و ملّتها ترجیح میدهند و طلبکارانه آن را میجویند، بلکه حتّی خود آن کشورها و ملّتها و رهبران نیز سلطه‌گری یعنی اولویّت منافع سلطه‌گران را چون جبر تخلّف‌ناپذیری، گردن نهاده‌اند. اگر نظام سلطه در زمانهای گذشته به صورت لشکرکشی و برده‌کُشی امپراتورها تجلّی میکرد، امروز به شکل شبکه‌ی بسیار پیچیده‌ی جهانی در مظاهر و حوزه‌های بسیار متعدد حیات ملّتها ظاهر شده است. نظام سلطه توانسته است برای خود اقتصادی خاصّ، روابط سیاسی ویژه و از همه بالاتر فرهنگ سلطه را ایجاد کند. لذا اگر دیروز برای مقابله با سلطه‌ی امپراتورها آمادگی و دفاع نظامی ملّتها کفایت میکرد، امروز حتّی برای احساس سلطه از سوی ملّتها، نیاز به فعّالیّت و تلاش جدی وجود دارد و مقابله با آن حقیقتاً ابعاد وسیعی یافته است.
اکنون همه‌ی دنیا ببیند و میبیند که ما به‌رغم عنف سلطه‌ها زنده‌ایم و زنده خواهیم بود. سنت‌های الهی در تاریخ این را حکم کرده و جز این نخواهد بود، و این زنده‌ترین و گویاترین پیام ماست. نظام سلطه همواره خواسته است عکس این را ثابت کند، و اداره‌ی خود را برای ملت‌ها و کشورهای جهان سوم سرنوشت‌ساز بداند؛ ما این را تخطئه کردیم. شک نیست که نظام سلطه حیات و استمرار جمهوری اسلامی را نمیخواست، ولی اراده‌ی ما غالب شد. پیام ما به همه‌ی ملت‌ها و دولتهایی که میخواهند مستقل و بیاعتنا به خواست و اراده‌ی سلطه‌های بزرگ جهانی بمانند، این است که از آنان نترسند، و به خود و ملت خود اعتماد کنند. انقلاب ما همچنین پیام بزرگ خود را نفی نظام سلطه در جهان میداند. امروز عملاً جهان میان قدرتهای بزرگ و سلطه‌گر تقسیم شده است، و آنان خود را صاحب اختیار دنیا میشمارند. به اعتبار دیگر جهان به دو بخش سلطه‌گر و سلطه‌پذیر تقسیم شده است، و بخش اول خود را مالک سرنوشت بخش دوم میداند. نظام سلطه عبارت از وجود همین روابط نابرابر میان این دو بخش از جهان است. نظام سلطه به میل خود انقلابها را نفی و برای رژیمهای انقلابی مشکل‌تراشی میکند. نیکاراگوئه و کشورهای انقلابی جنوب آفریقا چند مثال زنده‌ی این حقیقتند. نظام سلطه علی‌رغم ملتها برای آنان تصمیم میگیرد.
امروز در دنیا این نظام حاکم است، این یک نظام جهانى است؛ نظام سلطه- که بنده این مطلب را در مجامع جهانى به‌صورت مشروح مطرح کردم و بیان کردم- (۶) و تسلّط نظام سلطه بر دنیا و بر زندگى بشر، دو طرف هم دارد: سلطه‌گر و سلطه‌پذیر؛ یک طرف سلطه‌گران که همان قدرتها هستند، یک طرف [هم] سلطه‌پذیرها که اینها هم شریک جرمند؛ [یعنى] دولتهایى هم که این دخالتهاى وقیحانه و گستاخانه را قبول میکنند، خودشان شریک جرمند. دراین‌بین، بیچاره ملّتها! از روى ناآگاهى، از روى ضعف، از روى بی‌همّتى پامال میشوند، نابود میشوند، از بین میروند. دنیاى امروز این است.

شاهدها (۲۳ پاراگراف)

ادارهٔ دنیا به دست قدرتمداران بی‌رحم و فریبکار و اسارت ملت‌ها

دنیا امروز به دست بى‌رحم‌ترین سیاستمداران و قدرت‌مداران دارد اداره میشود؛ به دست کسانى دارد اداره میشود که بى‌رحمى را توأم کرده‌اند با فریب‌کارى، با غدّارى، با تبلیغات دروغ، حتّى در مواردى با ادّعاى معنویّت، با ادّعاى طرف‌دارى از حقوق بشر، با ادّعاى طرف‌دارى از ملّتها! امروز آن قدرت ظالمانه و جائرانه و آن تظاهر به طرف‌دارى از انسان و انسانیّت، ملّتهایى را اسیر کرده و در بند نگه داشته.

لزوم مقابلهٔ قدرتمندانهٔ مسلمانان با نظام استکباری و دفاع از مظلومان

مسلمانان باید با نظام استکباری حاکم بر جهان به صورت قدرتمندانه مقابله کنند و از حقوق مظلومان و مستضعفان دفاع کنند. آمریکا بیش از هر کشور دیگری از ایران و اسلام انقلابی در هراس است.

روند یکپارچه شدن دستگاه سلطه به‌حسب ظواهر امر

… بى‌پایان و وادى‌اى که آخر آن معلوم نیست لغزید؛ هر دولتى که حاضر شد در مقابل خواست دستگاه یکپارچه‌ى سلطه‌ى جهانى تسلیم بشود، بیش از گذشته محکوم به ضعف و ذلّت و تحت سلطه قرار گرفتن و هضم شدن شخصیّت شد. این یکى از چیزهایى است که وضع فعلى جهان آن را نشان میدهد. دستگاه سلطه به سمت یکپارچه شدن هر چه بیشتر دارد پیش میرود. دو قطب قدرتى که در مقابل هم قرار داشتند، به یک مرکز قدرت تبدیل شده‌اند یا دارند تبدیل میشوند ــ البتّه همان‌‌طورى که عرض کردیم نمیشود پیش‌بینى قطعى کرد امّا ظواهر امر آن‌‌طورى که امروز ما داریم نگاه میکنیم این است ــ حتّى [در میان آن] دولتهایى که دم از آزادى و شعارهاى آزادى‌خواهانه میزدند، آنهایى که ضعیف هستند، آنهایى که متّکى به ملّتهاى خودشان نیستند، بتدریج مجبور میشوند که تسلیم بشوند و بسیارى از تحمیلات را قبول کنند؛ این یکى از واقعیّتهایى است که هست. فعلاً این‌‌جور است، حالا تا در آینده چطور به صورت قطعى بشود، احتمالاتى البتّه هست؛ متأسّفانه الان وضع این است. سلطه‌ى غرب و بالخصوص آمریکا در میان کشورهاى آسیایى، آفریقایى، آمریکاى لاتین، حتّى اروپاى شرقى رو به افزایش است و …

ناسازگاری انقلاب با نظم سلطه و تبعیض و زورگویی قدرت‌های عالم

من به شما و همه‌ى نیروهاى مسلّح عرض میکنم: بدانید که سربلندى ملّت و پیروزى اسلام و اثبات قدرت درونى و ذاتى این کشور جز با آمادگى شما، با انسجام هر چه بیشتر شما، با کارایى روزافزون شما امکان‌پذیر نیست. ما انگیزه‌ى تهاجم به کسى نداریم امّا انقلاب اسلامى و ملّت عظیم‌الشّأن ایران نشان دادند که با نظم [مبتنى بر] سلطه و تبعیض و ستم و ناهنجارى کنونىِ وضع سلطه‌هاى عالم سرِ سازگارى ندارند. انقلاب ما بصراحت گفته که زورگویى را از هیچ‌ کس قبول نمیکند. ملّت ایران فریاد کشیدند که ستمگران و دستگاه‌هاى فاسد قدرت جهانى را که میخواهند زورگویى کنند به ملّت ما و به ملّتهاى مظلوم، به رسمیّت نمی‌شناسند و زیر بار قدرت آنها نمیروند. آن روزى که دنیا دو قطب بود و این دو قطب دست به ‌دست هم دادند و با استفاده از نیروى سلاحشان، نیروى پولشان و نیروى تبلیغاتشان، حتّى نیروهاى انسانى‌شان و نیروهاى اطّلاعاتى‌شان ــ ماهواره‌ها و غیره ــ همه بر ضدّ ملّت ایران و علیه جهت‌گیرى این ملّت بزرگ و مسلمان …

مخالفت ذاتی اسلام و جمهوری اسلامی با ارکان نظام سلطه

آقایان! یک نکته‌اى که من میخواهم عرض بکنم، این است که هر جا اسلام باشد، ردّ ارکان نظام سلطه‌ى جهانى هم در آنجا هست. هر ‌جا اسلام تشکیل بشود، ضدّیّت با ظلم، ضدّیّت با تجاوز، ضدّیّت با استعمار و استثمار، ضدّیّت با تحقیر مردم و ضدّیّت با بقیّه‌ى ملامح[11] و نشانه‌هاى نظام سلطه در امروز دنیا [نیز] در آنجا هست؛ لذاست که جمهورى اسلامى با نظام کنونى تسلّط و اقتدار در دنیا مخالف است. ما با تشریفات موجود دنیا مخالفتى نداریم؛ خب، هر جایى یک عرف مراوداتى دارد، عرفهاى معمولى ملّتهاى گوناگون دنیا را ما قبول داریم امّا این را که در میدان زندگى و سیاست، چند کشور بزرگ و ثروتمند حق دارند سرنوشت کشورهاى دیگر را به دست بگیرند، قبول نداریم؛ این را که …

اعتراض پایدار انقلاب به بی‌عدالتی‌های جهانی و نظام حامی آن

… ایران به ‌عنوان سخن اصلى انقلاب خارج میشود، باید بدانیم که دشمنان عدالت در کمینند؛ تا وقتى اعتراض به تعدّى‌ها و تجاوزهاى قدرتهاى حاکم در سطح بین‌المللى وجود دارد، باید بدانیم که قدرتهایى که منتفع از وضع جهانىِ امروز هستند، ناراحتند؛ مترصّدند که ضربه بزنند. این انقلاب، به همه‌ى بدى‌ها در سطح ارتباطات جهانى و روابط میان ملّتها، پیشانىِ گره‌کرده و روى تُرش نشان داده است؛ به همه‌ى قدرتهاى ظالم و متعرّض «نه» گفته است. این انقلاب و نظام جمهورى اسلامى به بى‌عدالتى‌هایى که امروز در سطح جهان رایج است و به نظامى که این بى‌عدالتى‌ها را در خود دارد، اعتراض کرده و معترض خواهد بود و خواهد ماند. براى همین است که در هر نقطه‌اى از دنیا در میان ملّتها و آحاد مردم و آنهایى که از این انقلاب اطّلاعى دارند، وقتى از نام انقلاب و رهبر کبیر آن و پاسداران جان‌برکف آن ــ یعنى ملّت بزرگ ما ــ سخنى به میان بیاید، با احترام و تجلیل آنها روبه‌رو میشویم؛ این را ما …

وظیفهٔ پایداری در برابر تهدید و تطمیع سلطه‌گران

… سوق دهد و بنابراین چشم جهانى به سوى جمهورى اسلامى است که پرچم معزّز اسلام را با دستهاى نیرومند این ملّت بزرگ و بى‌‌نظیر و با فداکارى‌‌هاى بسیار و با خون شهداى بى‌‌شمار، برافراشته نگاه داشته و اقتدار ایمان و عجز جهان‌‌دارانِ دنیاطلب را به همه نشان داده است. وظیفه‌‌ى ما آن است که با پایدارى خود در مقابله با تهدید و تطمیع سلطه‌‌گران، این پرچم را همچنان برافراشته نگه داشته، از هیچ فداکارى‌‌اى دریغ نکنیم تا بتوانیم نقش و مسئولیّت تاریخى‌‌اى را که بر عهده‌‌ى ما در این بُرهه از زمان گذارده شده است، به بهترین وجه ایفا کنیم. بدیهى است که مسئولیّت و تکلیف رهبرى در این عرصه از همه سنگین‌‌تر است و خبرگان محترم با توجّه به این حقیقت است که باید مسئولیّت خود را در تشخیص و تعیین و اعانت رهبر در هر دوره انجام دهند.

ترس قدرت‌های جهانی از مؤمنانی که زیر بار آنان نمی‌روند

… آدمها؛ در اروپا پُرند این‌جور آدمها؛ در کشورهاى زیر ستم پُرند این‌جور جوانها. خدا را شکر کنید که شما را خدا به ایمان پاک و خالص و توحید ناب هدایت کرد. خدا به ما شخصیّت داد، خدا به ما استقلال داد. امروز این قدرتهایى که در رأس کار هستند، خدا را بنده نیستند؛ انسانها را بنده‌ى خودشان میدانند، انسانها هم پذیرفته‌اند؛ فقط از یک انسان میترسند و آن شما هستید؛ از یک انسان حساب میبرند و آن شما هستید؛ یک انسان را میدانند که در هیچ شرایطى زیر بارشان نخواهد رفت و آن شما هستید. شما این‌جور نبودید؛ اسلام شما را این‌جور کرد؛ قدر اسلام را باید دانست. پس ما نباید تصوّر کنیم که اگر یک حرکتى کردیم، براى ما خواهد ماند؛ نه آقا، بایستى آن را نگه داریم.

رنج بشریت از تبعیض، تحقیر و حکومت اقلیت تبهکار

… در تمام دورانهاى تاریخ؛ آن بزرگوار مى‌آید از آن طرف پُر میکند همه‌ى زمین را از قسط و عدل ــ این ظلم و جُور روى زمین بر اثر چیست؟ بر اثر نبود یا کمبود انسان صالح؛ بر اثر سَرورى و خدایگانى انسانهاى غیر ‌صالح و ناصالح. دنیا امروز از چه مینالد؟ پاسخ آن روشن است؛ دنیا امروز از تبعیض مینالد، از محرومیّتهاى تحمیل‌شده‌ى بر انسانها مینالد، از تحقیر انسان مینالد، از پُر شدن فضا از گند غرور متکبّرانه‌ى قشرى خاص در عالم مینالد؛ بشریّت در فشار این حوادث تلخ است. پنج هزار سال پیش دنیا از چه مینالید؟ پنج هزار سال پیش دنیا از نداشتن هواپیما مینالید؟ از نداشتن کامپیوتر مینالید؟ کامپیوتر مگر کسى را سعادتمند میکند؟ پنج هزار سال پیش هم دنیا از همین چیزها مینالید، از همین تبعیض‌ها، از همین ظلمها، از همین تحقیر جوهر انسانیّت، …

ژاندارمی و دخالت آمریکا در حوادث جهان به نام رهبری

… مال پیغمبران است، رهبرى بشر مال پیمایندگان راه عدالت بشرى است؛ شما در داخل کشور آمریکا عدالت را توانستید بر‌قرار کنید؟ میتوانید ادّعا بکنید که در آخرِ قرنِ بیستم سیاهان آمریکا که چهل پنجاه میلیون جمعیّت هستند، از حقوق برابرى با سفیدها برخوردارند؟ کدام رهبرى؟ به صِرف اینکه هر جا یک حادثه‌اى پیش مى‌آید ــ چه مربوط به آنها، چه نامربوط به آنها ــ فوراً سینه سپر میکنند و جلو میروند ــ مثل این لاتهاى محلّه‌ها که از قدیم دیده بودیم، هر جا هر کسى با کسى حرفى میزد، اینها آنجا حاضر بودند ــ خودشان را وارد معرکه میکنند، حرف میزنند، دخالت میکنند! اینها شده‌اند رهبر جهان! این ژاندارمى است؛ این سَرِگردنه‌گیرى است؛ این قزّاق‌بازى است؛ کدام رهبرى؟

تسلیم‌ناپذیری مسلمان واقعی در برابر نظام سلطه و خشم سلطه‌گران

… بعد از اینکه انقلاب اسلامى بُرندگى اسلام را نشان داد، دشمنان اسلام و مسلمین جدّى‌تر شدند. انقلاب اسلامى جبهه‌هاى جدیدى را علیه اسلام به وجود آورد، فقط به ‌خاطر اینکه اسلام را معرّفى کرد؛ فقط به‌ خاطر اینکه نشان داد که اسلام با ظلم مخالف است؛ فقط از این جهت؛ فهماند که مسلِم واقعى آن کسى است که در مقابل قلدرى، سرکشى، و نظام سلطه‌ى جهانى تسلیم نمیشود و زیر بار نمیرود. این، سلطه‌گران را بشدّت خشمگین کرد و در مقابل اسلام جبهه‌هاى جدیدى را به وجود آورد. نمونه‌هاى آن را در همه جاى دنیا دارید مشاهده میکنید؛ هم در اروپا مشاهده میکنید که علیه گروه‌هاى مسلمان و افراد مسلمان چه کارهایى دارد انجام میگیرد، هم در آفریقا مشاهده میکنید. این حرکات تبشیرى[8] را که فقط براى مقابله‌ى با اسلام ناب راه انداخته‌اند، دارید …

نظام سلطهٔ جهانی به سرکردگی آمریکا ریشهٔ گرفتاری‌ها و آماج مبارزهٔ انقلاب

… غافل جهان ساخته بود ــ به زیر کشید و با تحقیر دولت مستکبر آمریکا، دل ملّتهاى تحقیرشده‌ى جهان را شاد کرد. زمره‌ى دلباخته و پُرشور دانشجویان، لانه‌ى توطئه‌گران و جاسوسان را زندان آنان کردند و آشتى‌ناپذیرى اسلام نجات‌بخش را با کفر ستم‌پیشه، به دنیا نشان دادند. از آن روز انقلاب اسلامى ما که ضدّیّت با ظلم و استبداد رژیم دست‌نشانده را به پیروزى رسانده بود، آخرین امید طمع‌کاران فرصت‌جوى جهانى را هم زایل کرد و ابعاد گسترده‌ى مبارزه‌ى جهانى خود را که در آن نه ‌فقط رژیم وابسته‌ى حاکم بر ایران، بلکه ریشه و امّ‌الفساد همه‌ى گرفتارى‌ها یعنى نظام سلطه‌ى جهانى و در رأس آن آمریکا آماج این مبارزه است، آشکار ساخت.

ریشهٔ زورگویی قدرت‌های جهان در نقص اصلاح نفس

ما اول باید خودمان را اصلاح کنیم. هر کسی که به اسلام و انقلاب دلبسته‌تر است، باید برای اصلاح نفس خود، عازمتر و جدیتر باشد. هر کسی که از وضع دنیا، از این زورگوییها و خباثتها و رذالتهایی که قدرتها و عربده‌کشها و قداره‌بندهای جهان انجام میدهند، بیشتر ناراحت است، باید بیشتر به خود بپردازد و خود را اصلاح کند. این وضعی که امروز در دنیاست، ناشی از این لنگی است.

پرسش از تداوم حاکمیت نظام سلطه و بازیچه بودن ملت‌ها

آنچه که مشکل است، مسأله‌ی بعدی است؛ آن هم نه فهم آن - فهمش آسان است - بلکه عملش مشکل است. مسأله‌ی بعدی این است که بالاخره ملتها تا کی باید وسیله‌یی برای هوسرانی اشخاص و انسانهای قدرتمند باشند؟ این نظام جهنمىِ سلطه‌یی که بر دنیا حاکم است، تا کی باید حاکم باشد؟ امروز بازی صدام با کویت است که وارد این کشور بشود و ملت عراق و ملت کویت، زیر فشار قرار بگیرند؛ فردا طور دیگری خواهد بود. دولتهای وابسته به استکبار جهانی و امریکا و غرب، تا کی باید بدون در نظر گرفتن مصالح ملتها، هر کاری که میخواهند، با ملتهای خودشان بکنند؟ راه …

القای بیهودگی حرکت ملت‌ها و دعوت آنان به پناه بردن زیر سلطه

… و انقلابىگرى را ضدّارزش [معرّفی] کنند، همان کسانى هستند که از انقلاب بیشترین ضربه را خورده‌اند. تردید در مفاهیم انقلابى، ضدّارزش است؛ تردید در مبارزه‌ى با قدرتهاى ستمگر و سلطه‌گر و ظالم، ضدّارزش است. راه نجات ملّتها در استقلال ملّتها از قدرتهاى ستمگر است. همیشه سعی قدرتهاى ستمگر این بوده تا به ملّتها ثابت کنند که بیخود تکان میخورید، اشتباه میکنید، راه نجاتتان این است که بیایید زیر بال ما؛ پلّکان دیگرى بشوید از پلّه‌هاى عروج ما در امور مادّى و سلطه‌ى نابه‌‌حق؛ این را دارند تفهیم میکنند؛ [امّا] ما باور نمیکنیم، و نمیخواهیم بگذاریم ملّتهاى دیگر هم باور کنند.

سیاست نظام سلطه در حذف دین و معنویت از زندگی مردم

چند خصوصیّت در این دوران هست که از آن تفکیک‌ناپذیر است: یکى از این خصوصیّتها گسترش اعتقاد مذهبى و باورهاى مذهبى است. بعد از آنکه سیاست قدرت و سلطه و نظام سلطه‌ى جهانى این بود که دین را و معنویّت را بکلّى از زندگى مردم حذف کند و جامعه‌ى بشرى را یک جامعه‌ى بى‌دین و بى‌ایمان و بى‌اعتقاد به ارزشهاى الهى تربیت نماید، این دوران جدید درست بعکس آن سیاستها عمل کرده؛ نه‌ فقط در ایران یا در کشورهاى اسلامى مردم به باورهاى دینى برگشتند، [بلکه] در سطح جهان عقیده‌ى مذهبى و اعتقاد معنوى و گرایش معنوى در میان جوامعى که ده‌ها سال ضدّ مذهب زندگى کرده بودند، رشد کرده است. البتّه آینده‌ى این حرکت به این ترتیب خواهد بود که هر جا …

نزدیک شدن دوران زوال قدرت‌های بزرگ مادی جهان

این دوران جدید که امام ما آن را آغاز کرد، با قیامش، با ایستادگى‌اش، با اتّکالش[4] به خدا، با تکریم و تعظیمش نسبت به ارزشهاى معنوى و با اعتمادش به آحاد مردم، ان‌شاءالله‌ ملّتها را از شرّ سلطه‌هاى جهانى نجات خواهد داد و دوران زوال قدرتهاى بزرگ مادّى جهانى را نزدیک خواهد کرد و این از برکات این بزرگوار است.

ضربهٔ دوباره به پایه‌های نظام سلطه با عبور ایران از رحلت امام

… اسلامى نمایشى قهرمانانه داد و با عنایات خداوندى، سنگین‌ترین آزمون خود را به سرافرازى طى کرد و کشتى انقلاب از گردابى خطیر، با آرامش و اطمینان عبور کرد؛ و این خود آیت دیگرى از شمول الطاف الهى بر ملّتى شد که قدم در راه خدا نهاده و به نصرت او قیام کرده است. دوستان، یعنى توده‌هاى مسلمان و مستضعفانِ بسیارى از مناطق عالم، جانى و امیدى دوباره گرفتند و به پایه‌هاى نظام سلطه‌ى جهانى ضربه‌اى دوباره ــ پس از ضربه‌ى آغاز پیروزى انقلاب ــ وارد آمد. یعنى حادثه‌اى که میپنداشتند انقلاب را در هم خواهد پیچید، به انقلابْ اوج و حیات بخشید و امام ما ــ آن برافروزنده‌ى مشعل انقلاب ــ با رحلت خود، یک بار دیگر شعله‌ى انقلاب را برافروخته کرد؛ فرحمه الله حیّاً و میّتاً و السّلام علیه یوم ولد و یوم قاد الأمّة و یوم …

ردپای ابرقدرت‌ها نشانهٔ سیه‌روزی ملت‌ها

… اگر ماها نرسیده بودیم، خیلى از این کارها میشد ــ و اگر ارتباط با آمریکا را برقرار کرده بودند و ایران را با کمال تواضع و فروتنى در خدمت آمریکا قرار داده بودند، شما خیال میکنید کشور ما و انقلاب ما این‌ همه موفّقیّت را تا امروز ممکن بود کسب کند؟ حاشا و کلّا. وَالله‌ هر جایى که نشان پاى ابرقدرت‌ها و قدرتها باشد، آنجا نشان سیه‌روزى و بدبختى آن ملّت است. شرف ملّى و پیشرفت ما و این حرکت عظیم و این نشاط مردمى و این توفیقهاى بى‌شمارى که ملّت ایران و دولتهاى ما بحمدالله‌ تا امروز داشته‌اند، بر اثر جدایى و بى‌اعتنائى و اِعراض از قدرتهاى شیطانى است؛ بر اثر نزدیک شدن به خدا است؛ و همین، کلید حلّ مشکلات ما است.

مبارزهٔ اسلام با سلطه‌گری فرهنگی و دشمنی سلطه‌گران با اسلام

… البتّه یک مقدارى از آن به ‌خاطر خصومت با جمهورى اسلامى است امّا یک مقدار زیادى هم به ‌خاطر این است که فرهنگ حاکم و مسلّط و غالب از نظر اروپایى‌ها، فرهنگ آنها است؛ آن فرهنگ بایستى مورد قبول قرار بگیرد؛ هر چه آنها مستحسن میشمرند، مردم دنیا باید مستحسن بشمرند! ما با این مبارزه کردیم و مبارزه میکنیم؛ این سلطه‌گرى است؛ و هر جا اسلام باشد، با این مبارزه میکند؛ لذا با اسلام مخالفند.

مبارزهٔ ملت مستضعف ایران با سلطه‌های ظالم جهانی پس از قرن‌ها ستم

… اگر یک وقتى پیغمبر هم در رأس کار است، آدم باید به او بد بگوید، اگر امیرالمؤمنین هم یک وقتى در رأس کار است، باید به او بد بگوید، چون بر سلطه باید بود، نه با سلطه! حالا این معیار، خودش نشان‌دهنده‌ى بیمارى و عدم سلامت شخص است. من به او گفتم خب شما بر سلطه باش؛ امروز ملّت ایران یک مجموعه‌ى مستضعفى هستند که دارند میجنگند با سلطه‌هاى ظالم جهانى؛ سالها به ما زور گفتند، قرنها به ما ستم کردند، بعد از قرنها این ملّت سرى بلند کردند و با فداکارى، با خطر کردن، یک راهى را انتخاب کردند و دارند میروند؛ نمیگذارند، اذیّت میکنند، فشار روى این مردم وارد مى‌آورند، واقعاً نامردمى میکنند و قوانین انسانى را [زیر پا میگذارند]؛ خب این سلطه است؛ شما با این سلطه بجنگ. البتّه معلوم بود که آماده نیستند، نمیخواهند [مبارزه] بکنند. براى خاطر اینکه با مردم هیچ ‌وقت دلى نداشتند. غالباً این آقایانى که در این دوران اختناق داعیه‌ى مبارزه‌ى فرهنگى و مانند اینها داشتند، خیلى‌شان این‌جور بودند که …

تهدیدها و فشارهای نظام سلطه بر نظام اسلامی

نظام مقدّس اسلامى با استقامت و پافشارى بر اهداف والاى الهى و استمرار مجدّانه‌‌ى خود بر صراط مستقیم انبیا و اولیا و ایستادگى در حمایت از مظلومین و ستیزه با ستمگران و مجاهدت در راه قسط و عدل اسلامى و نهراسیدن از تهدیدها و فشارها و لطماتى که در این راه از سوى نظام سلطه‌‌ى جهانى بر او وارد آمده، توانسته است فروغ امید را در دل محرومان و زجرکشیدگان در سراسر جهان برافروزد و زنده نگه دارد و به آنان شجاعت و قدرت اقدام ببخشد.

دوقطبی شدید قدرت‌ها و وابستگان با فاصلهٔ ناپیمودنی

… دوستى‌هایى را نشان بدهند، کمکهایى را ارائه بدهند؛ منتها آن کمکها و آن دوستى‌ها به قیمت گزافى تمام خواهد شد، به قیمت وابستگى، به قیمت از دست دادن ارزشهاى اساسى یعنى استقلال، یعنى متّکى نبودن به هیچ قدرتى که انقلاب براى آنها به ‌وجود آمد؛ واقعاً این‌‌جور است؛ بخصوص در دنیاى امروز که یک دوقطبى‌گرى بسیار شدیدى در دنیا وجود دارد ــ قطب قدرتها و قطب وابستگان به قدرتها ــ فاصله‌ى اینها هم از لحاظ نیروى نظامى و سیاسى و اقتصادى یک فاصله‌ى ژرف و ناپیمودنى است.