عالم مجاهد، مدرس حوزهٔ مشهد، پشتیبان مبارزان و حاضر در جبهه
با تأثّر و تأسّف، خبر ارتحال عالم مجاهد و فقیه پرهیزکار و عبد صالح، آیتالله آقاى حاج میرزا جواد آقاى تهرانى (رضوان الله تعالى علیه) را دریافت کردم. آن عالم بزرگوار و پارسا حقّاً از زمرهی انسانهاى والا و برجستهاى بود که عمر خود را در بندگى خدا و خدمت به خلق و مجاهدت در راه دین گذرانید و با بیان و قلم و قدم، در طریق جلب رضاى الهى گام برداشت. سالیان دراز، حوزهی علمیّهی مشهد را با درس فقه و تفسیر و عقاید، رونق بخشید و طلّاب و فضلاى زیادى را مستفیض گردانید. در مقاطع گوناگون از سالیان مرارتبار نهضت اسلامى و بخصوص در حوادث دوران پیروزى انقلاب، پشتیبان و همراه مبارزین و مایهی دلگرمى آنان بود. پس از پیروزى انقلاب نیز در صحنههاى بسیار مهم و حسّاس، با حضور مؤثّر و بابرکت خود، انقلاب را تقویت کرد و از جمله در سالهاى جنگ تحمیلى، مکرّر لباس رزم پوشید و با وجود کهولت سن، در صحنهی نبرد، پیشوا و همگام جوانان مجاهد فیسبیلالله شد.
رحلت او ضایعهای برای حوزههای علمیه
رحلت آن بزرگوار، ضایعهاى براى حوزههاى علمیّه و مصیبتى براى آشنایان به منزلت علمى و عملى این عالم جلیلالقدر است. اینجانب به همهی علماى اعلام و حوزهی علمیّه و مردم مشهد و دیگر ارادتمندان و دوستداران آن عالم جلیل و مخصوصاً خانوادهی محترم و فرزندان مکرّم ایشان تسلیت عرض میکنم و از خداوند متعال رحمت و علوّ درجات براى ایشان مسئلت مینمایم.