تبرک سرزمین مکه به سبب قدمگاه پیامبر (ص) و اهلبیت (ع)
خب آنجا زمینها متبرّک است. هر کسى وارد مکّه و مدینه میشود، به نظر من اوّل باید آن زمینها را ببوسد؛ هر وقت، وقت دارد، خم بشود زمینهاى مدینه را ببوسد، زمینهاى مکّه را ببوسد، اینجا ــ این وادى، وادیهاى مختلف مکّه، این شِعبها، این مراکز گوناگون در مدینه، در مکّه ــ جاهایى است که کف پاى پیغمبر، کف پاى امیرالمؤمنین، کف پاى سلمان، کف پاى فاطمهى زهرا (سلام الله علیها) به همین زمینها خورده؛ اصلاً محوّطه محوّطهى عجیبى است. مثل اینکه جایى است که از یک عالم دیگرى آوردند در این دنیاى ما گذاشتند؛ براى ما اینجورى است؛ یک چنین جایگاهى [است] و شما هستید که «لِتَکونوا شُهَداّْءَ عَلَی النّاس»؛ باید از حالا، برنامه را اصلاً بر این اساس بریزید.
سرزمین طلوع اسلام و یادآور دوران پیامبر (ص) و یارانش
… خالص اسلام و حکومت الهى در عهد پیامبر (صلّى الله علیه و آله و سلّم) و برههاى از صدر اسلام بود که علىرغم تسلّط و رشد شجرهى خبیثهى حکومتهاى سلطنتى و رجعت از دوران توحیدى، باز تا قرنها ثمرات خود را به مسلمین میچشانید و آنان و همهى بشریّت را کامیاب میکرد. هر وجب از این خاک و این سرزمین، یادآور خاطرهاى از دوران پیامبر خدا (صلّى الله علیه و آله و سلّم) و یاران فداکار و نورانى او است. در این سرزمین بود که اسلام طلوع کرد و پرچم جهاد برافراشته شد و آزادى بشریّت از همهى غل و زنجیرهاى جاهلیّت رقم خورد.