مکتبهاى قرآن، بچّههاى چهارساله و پنجساله را قرآن درس میداد. من خودم پنج سالگى رفتم مکتب و قرآن یاد گرفتم؛ و امثال بنده در همان مکتبى که ما میرفتیم زیاد [بودند] و اصلاً مکتبخانهها همینجور بود. این مکتبخانههایى که رژیم منحوس پهلوى شجاعت کرد و شهامت کرد و رعد و برق کرد و اینها را برچید، خانههایى بودند براى تعلیم قرآن. یک زنى مىنشست، یک مردى مىنشست، بچّههاى مردم را قرآن یاد میداد. بعد مىافتادند در یک جامعهاى که در آن جامعه سواد و علم و فرهنگ مال یک عدّهى خاصّى بود، امّا قرآن را بلد بودند. جامعهى اسلامى اینجورى است؛ جایى که مسلمانها هستند، اینجورى …
آموزش قرآن در مکتبخانهها و تجربهٔ مکتبخانه در کودکی
باید بگویم اوّلین مرکز درسى که من رفتم مدرسه نبود، مکتب بود. در سنین قبل از مدرسه، شاید چهار سال یا پنج سالم بود که من و برادر بزرگترم را که از من سه سال و نیم سنّاً بزرگتر بودند، با هم گذاشتند مکتب دخترانه! یعنى مکتبى که معلّمش زن بود؛ بینشان بیشتر دختر بودند، چند پسر هم بودند که ماها بودیم. البتّه من خیلى کوچک بودم و تجربهاى که از آن وقت میتوانم در ذهن خودم به یاد بیاورم، این است که بچّه را در آن سنین چهار پنج سالگى اصلاً نباید مدرسه و مکتب و مانند اینها …