برجستهترین پاراگرافهای هر رهبر دربارهٔ این نمایه، هر کدام از یک متن.
تهیهشده با هوش مصنوعیترجیح سود شخصی و مادی بر مصلحت دین و جامعه.
امام خمینی
پیگیری مصالح شخصی با قلم و گفتار، آگاهانه یا ناآگاهانه دشمنی با اسلام
گمان نکنند اشخاصی که برای مصالح خودشان قدم برمیدارند یا قلم میزنند یا گفتار میکنند، اینها با اسلام آشنا هستند؛ اینها دشمنان اسلام هستند، منتها بعضی مِنْ حَیثُ لا یَشْعُر[2] و بعضی با شعور. لکن ملت ما، این ملت میلیونی که در همه اقشار ملت هست و در همه نواحی این کشور هست و قوای نظامی و انتظامی ما که در جبههها یا پشت جبههها هستند، اینها باید مطمئن باشند که اینها همه برای اسلام الآن دارند کار میکنند، و هرگز گوش به حرفهای اشخاصی که میخواهند شما …
خطر نابودی کشور در صورت سرگرمی به مطالبات شخصی و غفلت از دشمن
اگر طبیبها، یعنی همه مردم که میخواهند مملکتشان یک مملکتی باشد، اگر دنبال این نباشند که این غده را از بین ببرند، دنبال این باشند که این زبری دست را، من خانه ندارم، من خانهام کوچک است، من در اداره حقوقم کم است، من درجهام کم است، اگر ما مشغول این مسائل بشویم، فلان آدم مثلًا چه شده است، حالا باید شکستش داد، فلان آدم احتمال میرود چه بشود، نگذاریم بشود، از این مسائلی که همهاش برمیگردد به منافع شخصی، اگر ما برویم دنبال آنها و از این غده سرطانی که مبتلا به آن هستیم و نشستند در خارج کشور ما و چشم دوختند به اینجا و عمالشان در داخل کار میکنند، خودشان در خارج کار میکنند، اگر چنانچه ما دنبال آن نرویم و برگردیم به این کارهای جزئی که مربوط به خودمان است، خدای نخواسته مثل همان مریضی که به سرطان مبتلا شد و سرطان او را کشت و دیگر دستی باقی نماند تا زبری دستی بماند، کشوری باقی نمیماند تا ناراحتیهای ما باقی بماند.
طرح نکردن گرفتاریهای شخصی در شرایط خطر برای اسلام و کشور
توجه داشته باشید به اینکه امروز روزی نیست که ما و شما و ملت ما و همه توجه به گرفتاری خودشان؛ گرفتاری شخصی، داشته باشند. یک روزی که یک گرفتاری برای اسلام دارد پیش میآید، یک گرفتاری برای کشور دارد پیش میآید، در معرض این است که مفسدها افساد بکنند و بخورند این کشور را. برگردانند به حال دیگر، که همه چیزمان از بین برود، روز این نیست که ما بنشینیم بگویم که حقوقم کم است. خانهام چه جوری است. الآن روز این نیست. باید الآن ما این کشتی که از همه اطراف موجهای بسیار خطرناک به آن متوجه است، ما باید ننشینیم حالا که، همان نظیر خود کشتی، حالا اگر چه یک عدهای در کشتی بودند و کشتی افتاد به خطر غرق، آن وقت اینها بنشینند بگویند که خانهمان چه جوری است! هیچ کس نمینشیند. همه در …
بازدارندگی اندیشهٔ منافع شخصی اقشار از قدرت الهی
حالا باید همه، همان طوری که از اول مقصد را نگاه میکردید و به مطالب خودتان توجه نداشتید، حالا هم مقصد را نگاه کنید به مطالب خودتان توجه نکنید. من این مطلب را برای شما تنها نمیگویم؛ من برای همه دارم میگویم. بازاری حالا نباید به فکر منفعت بردن باشد. کارگر به فکر این نباشد که حقوقش کم است، دهقان به فکر این نباشد که امسال زراعت چطور است، باران آمده یا نه. اینها فکرهایی است که شما را از آن قدرت بازمیدارد؛ از آن قدرت الهی بازمیدارد. شما «قیام للَّه» کردید. آن وصیتی که خدای تبارک و تعالی به پیغمبر اکرم فرمود که به آنها بگو من یک حرف دارم، یک موعظه دارم؛ هیچ چیز دیگر من نمیگویم، یک موعظه: انَّمَا اَعِظُکُم بِوَاحِدَهٍ اَن تَقُومُوا ل[1]) 55 (. نهضت کنید برای خدا. یک نفر هستی، برای خدا …
دل سپردن مسئولان به خواستههای حقیر شخصی، عامل شکست و لزوم نادیده گرفتن آنها
… از این قبیل است، کوچک گرفتن و سست شدن در مأموریت همینجور است، ناامید شدن از رسیدن به هدف همینجور است، ندیده گرفتن دشمن و کوچک گرفتن دشمن و چشم بستن بر روی دشمن از جملهی عوامل ضعف و شکست است؛ همهی اینها بد است. این عوامل ضعف را باید از خودتان دور کنید. دل سپردن به خواستههای حقیر شخصی جزو عوامل شکست است؛ یعنی ناگهان یک مسئول، یک مدیر عالیرتبه در سر راه به یک کار بزرگ برخورد کند، به طعمهای که میتواند برای او شخصاً مفید باشد. حالا مثال چاروادارىِ واضحش، رشوه دادن و رشوه گرفتن است؛ اما بعضی مثالهای دیگر هم دارد که از این ظریفتر است، به این وضوح و به این روشنی هم نیست؛ اما باطنش همان است. انسان برسد به یک نقطهای که ببیند اگر بخواهد ادامه بدهد این راه را، این خواسته از دست او خواهد …
به خطر افتادن منافع، علت دوری منافقان دستهٔ اول از اسلام
… فضای مدینه را قبضه کرده و در دست گرفته بود که آنها جرأت هم نمیکردند که اظهار مخالفت بکنند، پس «منافق» شدند؛ منافقین دستهی اول، یعنی باطن بیایمان این که میگوییم بیایمان، منظور این است که یا اصلاً ایمان نیاورده بودند، یا اگر آورده بودند، ایمان خیلی ضعیفی بود؛ اما ظاهر مؤمن علت دوری آنها از اسلام هم این بود که منافعشان به خطر افتاد.
غیبت خودپرستان منفعتطلب در هنگام جنگ و خطر
… حالی که کشور ایران را همین نیروها حفظ کردند. الان هم همین نیروها حفظ میکنند. الان هم در هر جبهه و در هر قسمتی، اگر خطری این کشور را تهدید کند، آن کسانی حاضرند پا در میدان بگذارند و فداکاری کنند و از خودگذشتگی نشان دهند، که روحیه ایمانی و روحیه ایثار دارند. آدمهای خودپرستِ منفعتطلبی که در همه عمرشان، به جز منافع شخصیشان چیز دیگری را نمیبینند، اینها که از یک کشور دفاع نمیکنند؛ از منافع ملت دفاع نمیکنند. وقتِ جنگ که بشود، جای اینها خالی است؛ وقتِ خطر که پیش آید، جای اینها خالی است؛ وقتی خطری نیست، زبان اینها دراز است: «سلقوکم باَلسنةٍ حداد».[1]
مخالفت صاحبان منافع مادی با حکومت مخالف شراب، نمونهٔ الجزایر
… دیگر تعصب کور و کر است یعنی اینکه گذشتگان و پدران ما اینطور گفتند من چگونه بیایم از آنچه گذشتگانم گفتند سرباز زنم؟ پس تعصب جاهلی یعنی پایبندی بیدلیل هم یک انگیزه است، که بیشتر تودهی مردم و عوام مردم دچار یک چنین چیزی میشدند، اما به آسانی میشود این را شکست. انواع و اقسام غرورها، انواع و اقسام بهرهمندیهای مادی و از باب مثال: آن کمپانی که مثلاً آورندهی شراب از تاکستانهای الجزایر است در مقابل تفکر اسلامی انقلابیون الجزایر بیشتر پول خرج میکند تا آن کمپانی که پارچه تولید میکند برای اینکه دکانش تخته میشود. وقتی یک حکومتی سرکار میآید که با شراب مخالف است این کمپانی که درآمد سرشاری را از تاکستانهای الجزایر از دست میدهد خیلی طبیعی است که با این انقلابی که بر اساس «انما الخمر و المیسر و الانصاب و الازلام رجس من عمل الشیطان»[3] بوقوع پیوست مخالفت خواهد کرد. بهرهمندیهای مادی بسته شدن دکانهای پولزا و درآمدزا یا انگیزهی شهوترانیهای پیشپا افتاده به خاطر اینکه جلو شهوت رانیهایشان گرفته شده، همهی اینها با انقلاب اسلامی ما مخالفت کردند شما که جوانهای پاک هستید روی مسائل آرمانی بیشتر فکر کنید. اما مخالفت یک عده …