چند روز پیش از این در یک نوشتهای دیدم که میگوید که چرا از ملی میترسید شماها؟ چرا نمیگویید مجلس شورای ملی؟ من به آن آقا میگویم، شما چرا از اسلامی میترسید؟! ما این ملی که مجلس شورای ملی باشد، حالا بیش از پنجاه سال از آن میگذرد، و ما یک اثر صحیحی از آن ندیدیم. هر وقت یک آدم صحیح پیدا میشد، پنجاه نفر هم از نوکرهای استعمار پیدا میشدند و او را میکوبیدند. من میگویم به اینها که ما تابع این ملت هستیم، این جمعیت. ما که خودمان برای خودمان یک کاره نیستیم، ما میخواهیم ببینیم خواست این 35 میلیون جمعیت چی است. ما دیدیم که خواست این 35 میلیون جمعیت این بود که ما اسلام را میخواهیم. در تمام صحبتها از اول تا آخر این نبود که ما ملیگرا هستیم. ملی گرایی بر خلاف اسلام است. اسلام آمده است که همه را یک نحو به آن نظر بکند، همه جوامع را. ملی گرایی این است که الآن در امریکا بین سیاهها و سفید دارد واقع میشود، و این کارتری که دعوی این را میکند که من طرفدار بشر هستم، این سیاهان را این طور میکشد و این طور آزار میدهد. ملی گرایی این است که بعضی از این دولتهای عربی میگویند عربیت و نه غیر. ملی گرایی این پانایرانیسم است، این پانعربیسم است، این بر خلاف دستور خداست و بر خلاف قرآن مجید است. ما که میگوییم که جمهوری اسلامی، مجلس شورای اسلامی، برای اینکه از آن امامزاده ما معجزی ندیدیم! پنجاه سال است، بیشتر، ما را عقب راندند، پنجاه سال بیشتر است که اینها کارشکنی کردند.ملیگرایی
نامهای دیگر: ملیگرایان، ملیگرایی افراطی، ملیگرایی عربی، ملیت
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
برتر نهادن ملیت و قومیت و جریانهای سیاسی هوادار آن.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:سخنرانی در جمع ایرانیان مقیم خارج (پیوستن ارتش به ملت، اندرز و اتمام حجت)— ۱۳۵۷/۱۱/۰۸
سیر زمانی
از ۱۳۵۷ تا ۱۳۶۷۱۳۵۷۱۳۶۷
فقط سال ۱۳۶۵همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
اسلام آمده است که این حرفهای نامربوط را از بین ببرد. افراد ملی به درد ما نمیخورند، افراد مسلم به درد ما میخورند. اسلام با ملیت مخالف است. معنی ملیت این است که ما ملت را میخواهیم، ملیت را میخواهیم، و اسلام را نمیخواهیم. آن مردِکه[5] در خارج گفت که اول من ایرانی هستم، ملی هستم، دوم ایرانی هستم، سوم اسلام [ی]. این اسلام نیست، تو سوم هم اسلامی نیستی.3- از مسائلی که طراحان برای ایجاد اختلاف بین مسلمین طرح و عمال استعمارگران در تبلیغ آن بپاخاستهاند، قومیت و ملیت است که دولت عراق سالهاست بدان دامنمیزند. و در ایران نیز دستجات محدودی دانسته یا ندانسته از آن ترویج و تایید میکنند. و در سایر نقاط از ترک و کُرد و دیگر طوایف هم همان راه را پیش گرفتهاند و مسلمانان را در مقابل هم قرار دادهاند و حتی به دشمنی کشیدهاند؛ غافل از آنکه حب وطن، حب اهل وطن و حفظ و حدود کشور مسئلهای است که در آن حرفی نیست؛ و ملی گرایی در مقابل ملتهای مسلمان دیگر، مسئله دیگری است که اسلام و قرآن کریم و دستور نبی اکرم (ص) بر خلاف آن است؛ و آن ملی گرایی که به دشمنی بین مسلمین و شکاف در صفوف مومنین منجر میشود بر خلاف اسلام و مصلحت مسلمین و از حیلههای اجانب است که از اسلام و گسترش آن رنج میبرند.شاهدها (۱ پاراگراف)
نقد انگیزهای که مصالح مسلمانان را فراموش کرده و قرآن و سیره را کنار گذاشته است
… شرع و عقل است. و دفاع از ملت مظلوم عراق که زیر چکمه دژخیمان به جان آمدهاند و فوج فوج علمای عظام و ابرار بیپناه آنان به شهادت میرسند و زنان و کودکان آنان زیر لگدهای ستمگران میسوزند و میمیرند و فریاد «یا لَلمسلمین» میکشند، بر خلاف عقل و شرع میباشد! این انگیزه ملیگرایی و خلود در ارض[3] است که مصالح مسلمانان را فراموش کرده و دفاع از مصالح مسلمین را در حصار ملت خاص قرار داده و قلم سرخ بر قرآن کریم و احادیث رسول الله- صلی الله علیه و آله و سلم- و ائمه معصومین- علیهم السلام- و سیره مستمره انبیای عظام و اولیای معظم- علیه السلام- در طول تاریخ کشیده است.