رفتن به محتوای اصلی

مقاومت

نام‌های دیگر: مقاومت ملی، مقاومت در برابر تحمیل

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

ایستادگی ملت‌ها و نیروهای مؤمن در برابر تجاوز، فشار و سلطهٔ دشمن.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:بیانات در اجتماع اقشار مختلف مردم در مقابل لانه جاسوسی— ۱۳۵۸/۰۹/۰۹

سیر زمانی

از ۱۳۵۸ تا ۱۴۰۴
۱۳۵۸۱۴۰۴

فقط سال ۱۳۷۲همهٔ سال‌ها

تعریف در کلام رهبر

خب مقاومت در عرصه‌ی نظامی یک چیز است، در عرصه‌ی اقتصادی یک چیز دیگر است. در عرصه‌ی اقتصادی مقاومت یعنی همینهایی که ما عرض کردیم، یعنی ساخت اقتصادی داخل را محکم کردن، پایه‌ریزی‌ها را محکم کردن، با مسائل جدّی برخورد کردن، مسائل را پیگیری کردن. یکی از مشکلات کار ما پیگیری نکردن است، مسئله رها میشود. یک موضوعی را خوب شروع میکنیم، یک مقداری حرکت میکنیم بعد یواش‌یواش رها میشود؛ پیگیری باید کرد. همه‌ی این مسائلی که گفته شد، مصداقهای مقاومت است.
معنای مقاومت چیست؟ معنای مقاومت این است که انسان یک راهی را انتخاب کند که آن را راه حق میداند، راه درست میداند، و در این راه شروع به حرکت کند و موانع نتواند او را از حرکت در این راه منصرف کند و او را متوقّف کند؛ این معنای مقاومت است. فرض کنید یک وقت در یک جادّه‌ای انسان به یک مسیلی برخورد میکند، به یک حفره‌ای برخورد میکند، یا در حرکت در کوهستان که میخواهد مثلاً به قلّه‌ی کوه برسد، به یک صخره‌ای برخورد میکند؛ بعضی‌ها وقتی که برخورد میکنند به این صخره یا به این مانع یا به این دزد یا به این گرگ، برمیگردند، از ادامه‌ی راه منصرف میشوند؛ بعضی نه، نگاه میکنند ببینند راه دُور زدن این صخره چیست، راه مقابله‌ی با این مانع کدام است، آن راه را پیدا میکنند یا مانع را برمیدارند یا با یک شیوه‌ی عاقلانه از مانع عبور میکنند؛ مقاومت یعنی این؛ و امام این جوری بود؛ راهی را انتخاب کرده بود و در این راه حرکت میکرد؛ این راه چه بود؟ حرف امام چه بود که بر آن ایستادگی و پافشاری میکرد؟ حرف امام حاکمیّت دین خدا بود؛ حاکمیّت دین خدا و مکتب الهی بر جامعه‌ی مسلمین و بر زندگی عموم مردم؛ این حرف امام بود. بعد از آنکه توفیق این را پیدا کرد که بر موانع غلبه پیدا کند و نظام جمهوری اسلامی را تشکیل بدهد، اعلام کرد که ما نه ظلم میکنیم، نه زیر بار ظلم میرویم؛ ظلم نمیکنیم امّا زیر بار ظلم هم نمیرویم؛ با ظالم کنار نمی‌آییم و از مظلوم حمایت میکنیم؛ این حرف امام بود.
پس بنابر‌این، درگیری و مواجهه‌ و مقابله به طور قهری وجود دارد؛ حالا درگیریِ نظامی به دلایلی نیست، چه بهتر؛ امّا انواع و اقسام درگیری‌های دیگر وجود دارد. تقابل در هر نقطه‌ای طبق اقتضائات حتمی است؛ منتها این مهم است که اسلام در هر نقطه‌‌ای باشد، در هر قالبی بُروز بکند، نظام سلطه با او مخالف است به خاطر این جهتی که گفتم؛ منتها وقتی که اسلام در قالب یک نظام سیاسی، در قالب یک دولت، یک قدرت که ملّتی دارد، دولتی دارد، ارتشی دارد، نیروهای مسلّحی دارد، توانایی‌های علمی‌ای دارد، دانشگاهی دارد، این جور وقتی مثل جمهوری اسلامی بُروز میکند و ظهور میکند، دشمنی آنها صد برابر میشود. این جور نیست که دشمنی نظام سلطه با فلان حزب اسلامی مثلاً در فلان کشور، قابل مقایسه باشد با دشمنی او با جمهوری اسلامی؛ جمهوری اسلامی یک نظام سیاسی مستقر، مستحکم، دارای عرض و طول، دارای همه‌ی دستگاه‌های لازم، دارای قدرت بیان، دارای قدرت تأثیرگذاری، دارای قدرت حضور و نفوذ در همه‌ی نقاط عالم، هشتاد و چند میلیون جمعیّت را دارد اداره میکند؛ آن وقت دیگر دشمنی‌شان با این نظام، دشمنی فوق‌العاده‌ای است؛ این حقیقتی است که اگر کسی به این توجّه نداشته باشد، در ممشای[4] سیاسی خود اشتباه خواهد کرد. نظام سلطه بر آن است که با همه‌ی وجود، با همه‌ی خباثت، با همه‌ی قدرت، با نظام اسلامی مواجه بشود، روبه‌رو بشود؛ تصمیمشان این است. بنده بارها گفته‌ام، هر کاری که آمریکا و نظام سلطه‌ی همراه آمریکا، درباره‌ی ایران و علیه ایران و ملّت ایران و نظام جمهوری اسلامی میتوانستند انجام بدهند، انجام داده‌اند؛ هر کاری نکردند، چون نمیشده بکنند، یک دلایلی وجود داشته، به خاطر آن دلایل نمیشده انجام بدهند؛ هر کاری ممکن بوده انجام بدهند، انجام داده‌اند در دشمنی. و نتیجه این است که مشاهده میکنید؛ این درخت عظیم، این شجره‌ی طیّبه، شجره‌ی طوبیٰ، روزبه‌روز اقتدار پیدا کرده؛ این بنای مستحکم، هر روز مستحکم‌تر از گذشته خودش را به رخ دشمن میکشد. آن وقت اینجا است که واژه‌ی مقاومت معنا پیدا میکند؛ اینکه ما میگوییم «نیروهای مقاومت، جریان مقاومت، جبهه‌ی مقاومت»، یعنی این؛ یعنی یک حقیقتی به نام اسلام در دوران معاصر سر بلند کرده است که این حرکت عظیم اسلامی، صد سال پیش، پنجاه سال پیش نبود، امروز وجود دارد که گریبان نظام سلطه را محکم میگیرد و برای آزادی و عدالت اقدام میکند؛ این به وجود آمده؛ آنها هر توانی که دارند، میخواهند در مقابل این به خرج بدهند که این را عقب برانند؛ اینجا است که «فَلِذٰلِکَ فَادعُ وَاستَقِم»؛[5] هم دعوت لازم است، هم استقامت لازم است؛ مقاومت یعنی این.

شاهدها (۱۱ پاراگراف)

بازنگشتن از راه خدا به خاطر خواست دشمن

بنده دارم با شما جوانهاى عزیزمان حجّت خدا را تمام میکنم؛ من به شما عرض کردم و گفتم. پروردگارا! من از این ملّت این‌جور احساس میکنم و خود من هم این‌جور هستم: ما از راه تو و اراده و خواست تو، به‌ خاطر خواست دشمن برنخواهیم گشت؛ و این ملّت این‌جور دارد حرکت میکند و من دارم این را مشاهده میکنم. ما با قدرتِ این ملّت در مقابل هیچ قدرت بزرگ جهانى احساس ضعف نمیکنیم.

شماتت‌ناپذیری حرکت جوانان برای بیرون راندن سربازان بیگانه از خاک خود

آیا در عرف بشر امروز، اگر جوانانى براى بیرون راندن سربازان بیگانه از خاک خودشان حرکتى انجام بدهند، این حرکت درخور شماتت است؟ اگر آن نیروى متجاوز شعار بدهد که من به هجوم خودم علیه مردمى که این جوانها از میان آنها برخاسته‌اند ادامه میدهم، این شعار، شعار قابل قبولى است؟ ببینید که چقدر دنیاى قدرتمند استکبارى امروز که در مقابل این روش وقیحانه‌ى صهیونیست‌ها سکوت میکند، مجرم و در جرایم و گناهان رژیم صهیونیستى شریک است. شبیه همین قضیّه امروز در اروپا در بالکان[5] در جریان است؛ شبیه همین قضیّه امروز در مرزهاى میان افغانستان و …

اتحاد مسلمانان و پایداری بر اسلام تنها علاج، نه التماس و تسلیم و مذاکره

… یک سال، مشتى حرف پوچ و وعده‌ى دروغ تحویل داده امّا از کشته شدن حتّى یک نفر از هزاران نفر کشته‌ى مظلوم آن سرزمین جلوگیرى نکرده و بالاتر، از قدرت دفاع یافتنِ آنان نیز ممانعت کرده‌اند. این تصویر، مجملى از دشمنى غرب و آمریکا با اسلام و مسلمین در روزگار ما است. نه التماس، نه تسلیم، نه مذاکره و نه هیچ‌ یک از راه‌هایى که بعضى ساده‌لوحانه آن را به مسلمانان پیشنهاد میکنند، گره‌گشا و مایه‌ى نجات مسلمین نیست. تنها یک چیز علاج است و بس، و آن اتّحاد مسلمانان، پافشارى بر اسلام و ارزشها و اصول آن، مقاومت در برابر فشارها و تنگ کردن عرصه در بلندمدّت بر دشمن است. و امروز چشم امید دنیاى اسلام به جوانان غیور و بسیجى در سراسر کشورهاى اسلامى است که از کیان اسلام دفاع کنند و نقش تاریخى خود را ایفا نمایند.

مقاومت تنها راه مقابله با کارشکنی دشمن

… میخواهید خانه‌ى خودتان را خودتان اداره بکنید، آن کسى که تا دیروز غاصب خانه‌ى شما بود، حرفى ندارد که تا مدّتى مزدورى هم بگیرد، خانه‌ى شما را از بیرون سنگ‌باران بکند؛ [برایش] مانعى ندارد که راه آب خانه‌ى شما را هم قطع کند و اگر بتواند سیم برق شما را هم ببُرد؛ راه [مقابله] چیست؟ راهش مقاومت است. آنها میخواهند که همان روابط ارباب و رعیّتى که قبل از انقلاب میان قدرتمندان و مسئولین خائنِ کشور ایران در آن روز برقرار بوده است، به‌ وجود بیاید؛ وقتى مى‌بینند نمیشود، اذیّت میکنند، سنگ‌اندازى میکنند. راه [مقابله] مقاومت کردن است؛ و این را ملّت ما فهمیده است. …

لزوم انسان‌های استوار و مجهز به عقل، دین و سلاح روز در برابر ظلم جهانی

… باطل و غلط. به هر کس هم میرسند، میگویند آقا بیایید جزو ما بشوید؛ یعنى بیایید شما هم مثل ما به ریش بشریّت بخندید؛ حقایق را ندیده بگیرید؛ تزویر را بپذیرید. زور و تزویر را با هم مخلوط کرده‌اند؛ البتّه سلاح علم را هم در اختیار گرفته‌اند؛ این هم حقیقت تلخى است. چه کسى باید در مقابل این حرکت ظالمانه و خباثت‌آمیز ــ که مربوط به یک دولت و دو دولت نیست، مربوط به یک حرکت بسیار خطرناکى است در سطح عالم که از ده‌ها سال پیش بلکه شاید بشود گفت از دو سه قرن پیش آغاز شده ــ بِایستد؟ کدام انسانها؟ انسانهاى استوار و نیرومند و مجهّز؛ مجهّز به سلاح عقل و حکمت و دین، مجهّز به سلاح منطق و استدلال و مجهّز به سلاحهاى رایج روز و امکاناتى که انسان براى زدودن خارهاى سر راه به آنها نیاز دارد؛ و شما آن مجاهدان فى‌سبیل‌الله‌ هستید که خواستید همه‌ى اینها را با هم داشته باشید، و این صحنه‌ى این میدان و لباس نظامى شما مظهر این سوّمى است.

هشت سال مقاومت بی‌آنکه دشمن قدمی پیش بیاید

… این کار، کار صدّام و صدّامى‌ها نبود. بنابراین از همه‌ى کشورهاى ذى‌نفع و ذى‌دخل به نحوى در این جنگ دخالتى صورت گرفت؛ بعضى‌ها با آدم، بعضى‌ها با فکر، بعضى‌ها با ماهواره، بعضى‌ها با سلاح، بعضى‌ها با پول و همه با تبلیغات؛ خب، یک جنگ بین‌المللى علیه ما [بود]؛ ما هم واقعاً هشت سال مقاومت کردیم به‌ طورى که دشمن نتوانست یک قدم جلو بیاید؛ مگر این شوخى است؟ الان شما نگاه کنید به مرزهاى بین‌المللى، [انسان] مىبیند مرزهاى بین‌المللى همانى است که بوده؛ این کم چیزى است مگر در یک کشور؟ آن‌ وقت یک کشورى براى این جنگ، ارتش جدیدى تشکیل بدهد ــ غیر از ارتش خود ما که یک ارتش مرتّبِ منظّمِ مجهّزِ کاملى بود؛ ما یک ارتش جدید تشکیل دادیم که عبارت است از سپاه ــ آمد در این میدان؛ بعد نیروهاى مردمى به تعداد بى‌شمار …

رد تروریست خواندن مبارزان فلسطینی مدافع سرزمین خود

… بدهند؛ آیا این غصب نیست؟ آیا این ظلم نیست؟ آیا این محکوم نیست؟ اینکه یک گروهى بروند خانه‌ى دیگرى را، شهر دیگرى را بگیرند، امروز در نظر آزادى‌خواهان، مردم عادّى، منصف، اهل هر دین و مذهبى مردود نیست؟ اگر ما گفتیم صهیونیست‌ها غاصبند، ظالمند، حرفى برخلاف گفتیم؟ یک عدّه مظلومى که همان ملّت مغصوبٌ‌منه و مظلوم هستند، یک مبارزاتى در طول سالیان دراز شروع کرده‌اند؛ آیا آن کسى که براى دفاع از سرزمین خود مبارزه میکند، یک تروریست است یا یک قهرمان؟ از اطراف و اکناف عالم استکبار ــ البتّه دستگاه‌هاى رسمى، آحاد مردم نه، تبلیغات که مال خود صهیونیست‌ها و دست سرمایه‌دارهاى وابسته به صهیونیسم‌ است ــ سالهاى متمادى دائم تکرار کردند که آقا اینها تروریستند، اینها چه هستند، چرا میجنگید، تا بالاخره این ترتیباتِ یکى دو سال پیش تا حالا را درست کردند،[7] حالا هم اسمش را گذاشته‌اند «صلح»! این صلح است؟ آن بابا[8] هم آنجا شده است اسلام‌شناس براى ما؛ میگوید قرآن گفته است که صلح کنید! این صلح است؟ این صلح را اسلام و قرآن گفته انجام بدهید؟ اینکه کسى به دیگرى ظلم کند، بعد مظلوم را وادار کنند که ظلم او را بپذیرد، بدون اینکه از طرف ظالم اندک‌انعطافى …

ادامهٔ مبارزهٔ فلسطینیان بر ضد غاصبان با وجود امضای توافق

… مردم فروریخته، مگر فراموش شده است؟ مگر میشود فراموش بشود؟ اینها را چه کسى کرده است؟ حالا همان مردم بیایند امضا بگیرند از یک شخص هیچ‌کاره‌اى که شما بیا امضا بده که ما که ۴۵ سال است اینجا را غصب کرده‌ایم، اینجا مال خود ما باشد! مگر میتواند؟ مگر کسى قبول میکند؟ سردمداران آمریکایى و صهیونیستى و همچنین آن زبونها و حقیرهایى که بر سر این میز مذاکره و امضا نشستند بدانند: مشتهاى فلسطینى همچنان بر سر غاصبین فرود خواهد آمد.

رد تروریست خواندن جهاد جوانان فلسطینی و لبنانی با ستمگر

… را کرده است و ادامه میدهد، قدرتهاى اروپایى، آمریکا، نوکرهایشان، آنهایى که ریششان دست او است، شانه‌شان زیر بار او است، حکومتهایى که با انگشت آمریکا سر کار آمده‌اند و با ملّتهاى خودشان ارتباطى ندارند، اینها همه دست‌به‌دست هم داده‌اند تا این ظالم را تصویب کنند. آن ‌وقت از آن طرف، جوانان مسلمانانِ به ستوه‌آمده‌ىِ جان‌به‌لب‌رسیده‌ى فلسطینى و لبنانى، یک ‌وقتى با این ظالم و ستمگر یک جهادى میکنند که این‌جور جهادى در نظر همه‌ى عقلاى عالم، یک عمل ممدوح است، از اطراف صدا بلند میشود که اینها تروریستند، اینها ظالمند، چرا کشتید، چرا زدید، چرا تسلیم نشدید، چرا سازش نکردید! ببینید؛ دیگر از این، فساد در دنیا بالاتر نمیشود؛ فساد یعنى این؛ «کَما مُلِئَت ظُلماً وَ جورا»[6] یعنى این.

مشاهدهٔ حماسه و مقاومت در آبادان و بخش اشغال‌نشدهٔ خرمشهر

… پل شکسته شده بود. پل آبادان خرمشهر، یکجا قطع شده بود و قابل عبور و مرور نبود. زیر پل، تا محلّ آن شکستگی، بچه‌های ما راه باز کرده بودند و میرفتند و من هم تا انتها رفتم. گمان میکنم و چنین به ذهنم هست که در آن نقطه‌ی آخری که رفتیم، یک نماز جماعت هم خواندیم. من همه جا حماسه و مقاومت دیدم. این، خلاصه‌ی حضور چندین ساعته‌ی ما در آبادان و آن منطقه‌ی اشغال نشده‌ی خرمشهر به اصطلاح کوت‌شیخ بود.

اعتقاد به مبارزه با دشمنان اسلام عامل پیروزی انقلاب و جنگ

… در اسرع وقت یاد میگیرد. بسیجى‌هاى ما چه‌ کار کردند؟ بسیجى‌هاى ما مگر دوره‌هاى آن‌چنانى دیده بودند؟ دوره‌ى بیست‌روزه، دوره‌ى چهل‌وپنج‌روزه، دوره‌ى دوماهه، زیادش سه‌ماهه؛ آن زیادهایش دیدید چه کردند در میدان جنگ؛ چرا؟ چون معتقد بودند که باید دفاع کرد و جنگید. ملّت ما وقتى انقلاب کرد و تا امروز، معتقد بوده است که باید با دشمنان اسلام بجنگد؛ با متجاوزین، با زورگوها، با آنهایى که سرنوشت این مملکت را ده‌ها سال در دست داشتند و خوردند و چاپیدند و از بین بردند، باید مبارزه بکند؛ باید همه‌ى لذّتها را بگذارد کنار و بیفتد درون میدان مبارزه. خب، این عقیده را ملّت ما داشت، آمد در میدان، انقلاب پیروز شد، جنگ پیروز شد و تا امروز هم بحمدالله‌ رسیده‌ایم.