رفتن به محتوای اصلی

مقام و منصب

نام‌های دیگر: مقام و ریاست، مقام و مسئولیت، مقام دنیوی

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

سمت و جایگاه اجتماعی و نگرش صاحبان آن به این جایگاه.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:سخنرانی در جمع اعضای شورای انقلاب و ... (تنفیذ حکم ریاست جمهوری)— ۱۳۵۸/۱۱/۱۵

سیر زمانی

از ۱۳۵۸ تا ۱۳۶۱
۱۳۵۸۱۳۶۱

فقط سال ۱۳۶۱همهٔ سال‌ها

از دست رفتن معنای سابق مقام در جمهوری اسلامی

شما می‌دانید که در جمهوری اسلامی، مقامات آن معنا که در سابق داشت از دست داده. نه رئیس جمهورش و نه نخست وزیرش و نه سایر وزرایش این طور نیست که خیال بکنند، خودشان خیال بکنند که ما یک مقام بالایی، والا مقام هستیم و ما «حضرت اشرف»[1] هستیم و نمی‌دانم کذا. این جور نیست. آنها می‌بینند که ارزششان در بین‌ جامعه، در همه جا این است که خدمت …

هشدار به مسئولان: ارزش انسانی انسان به مقام نیست

و من باز هم به آقایان عرض می‌کنم که توجه بکنید که مقام، شما را نگیرد. ارزش انسانی انسان به مقام نیست، به این نیست که من نخست وزیرم، من رئیس جمهورم، من رئیس مجلسم، من وکیل مجلسم؛ اینها ارزش نیست. ارزش انسان به این است که توجه بکند که چه باید در مقابل خدای تبارک و بندگان خدای تبارک و تعالی بکند، چه تکلیفی انسان دارد در مقابل خدا و در مقابل بندگان خدا که از خدا هستند؛ این ارزش است. مادامی که شما این ارزش را حفظ بکنید، ارزش اسلامی و انسانی را حفظ …

هشدار دربارهٔ پندار برتری به‌سبب نخست‌وزیری و ریاست‌جمهوری

شما هر چه خوف دارید، از خودتان بترسید. از اینکه مبادا- خدای نخواسته- مسیر، یک مسیر دیگر بشود و راه، یک راه دیگری باشد و توجه به این چیزی که الآن هست، از دست برود و مردمی بودن از دستتان برود. از این بترسید که اگر- خدای نخواسته- یک وقت این قضیه پیش آمد و شما از آن مردمی بودن بیرون رفتید و یک وضع دیگری پیدا کردید و خیال کردید حالایی که من نخست وزیرم، حالایی که من رئیس جمهورم، حالایی که من وزیر کذا هستم، باید چه و چه و چه باشم، آن وقت بدانید که آسیب می‌بینید؛ یعنی، آن وقت است که خارجیها به شما طمع می‌کنند.