رفتن به محتوای اصلی

مفضل بن عمرشخص

توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

از یاران امام صادق (ع) و وکیل او در کوفه.

اظهارات تقیه‌آمیز امام صادق (ع) دربارهٔ وکیل خود در کوفه

همین سرنوشت در انتظار «وکیل» نیز هست. حافظ و مباشرِ جمع‌آوری و تقسیم اموالی که در اختیار امام است، بی‌گمان از اسرار زیادی باید آگاه باشد که کمترین و کوچک‌ترین آنها، نام مؤدیان و گیرندگان آن اموال است. و این برای دشمنان تشکیلات امام طعمۀ کوچکی نیست. سرنوشت عبرت‌انگیز مُعَلَّی‌بن‌خُنَیس، وکیل امام صادق در مدینه، و اظهارات تقیّه‌آمیز امام دربارۀ مُفَضَّل‌بن‌عُمَر، وکیل آن حضرت در کوفه، نمونۀ روشن و روشنگری بر این مدعاست. پیشوای صادق/ص110-107

شکایت بزرگان کوفه به امام صادق (ع) از معاشرت وکیل او با جوانمردان شهر

یک عده‌ای از پیرمردها و کُمَّلین[25] و رُواتِ احادیثِ امام صادق صلوات‌الله‌علیه که در کوفه بودند، نامه نوشتند به امام علیه‌السلام. یکی از اینها رفت به مدینه، نامه را به‌وسیلۀ این فرستادند پیشِ امام صادق. که بله، مُفضّل‌بن‌عمر که نایب شماست، وکیل شماست، این کارها را برخلاف شئون شما انجام می‌دهد. مثلاً با یک عده از این افرادِ مرد و مردانه‌ها و جوانمردها، و به تعبیر روایت حَمامییّن ـ که [یا] کبوتربازی می‌کردند یا کبوتر می‌فروختند؛ در روایت دارد حمامییّن ـ با اینها روی هم ریخته، و گرم و گیرا اینها را می‌آورد در خانه و می‌نشاند. یک نامه‌ای بنویسید که این [رفتار]، برخلاف شئون شماست؛ سَبُکی است مثلاً. با این داش‌ها و با این گردن‌کلفت‌های شهر ـ گردن‌کلفتِ قدرت‌های قراردادی نه! گردن‌کلفتِ قدرت‌های طبیعی ـ گرم می‌گیرد، این مناسب شأن شما نیست. نامه را دادند امامِ صادق صلوات‌الله‌علیه …

دستور امام صادق (ع) به او برای حل منازعات مالی شیعیان از اموال امام

در روایتی است: «قالَ لِلمُفَضَّلِ: اِذا رَاَیتَ بَینَ اثنَینِ مِن شیعَتِنا مُنازَعَةً»[26] [هرگاه بین دو نفر از شیعیان ما منازعه‌ای دیدی] ـ مراد از منازعه در اینجا به قرینۀ عبارات بعد از آن، منازعۀ مالی است ـ حضرت صادق علیه‌الصلاة‌والسلام فرمودند: در چنین مواردی، «فَافتَدِها مِن مالی» از پول من که پیش توست، از وجوهاتی که در اختیار تو گذاشتم، از سهم امام، این اختلافات مالی را افتداء کن! یعنی تو به عهده بگیر و ادا کن. (89/8/18)

پرخاش به گویندگان سخنان ملحدانه در مسجد پیامبر (ص)

مفضّل [کسی است که] دید در مسجد [پیامبر] چند نفر نشستند و یک حرف‌هایی دارند می‌زنند. به اینها پرخاش کرد که شما نشستید داخل مسجد، داخل خانۀ خدا، و دارید این حرف‌های ملحدانه را می‌زنید؟ آنها گفتند تو از یاران جعفربن‌محمدٍ الصادق هستی؟ گفت بله. گفتند که ما پیش خودِ امام و پیشوای تو، از این حرف‌ها، غلیظ‌تر و سخت‌ترش را می‌زنیم، او این عکس‌العمل را نشان نمی‌دهد. تو چرا این عکس‌العمل را نشان می‌دهی؟[27] که او آمد خدمت امام صادق و جریان را گفت. و …