کنار گذاشتن مفاخری چون طب ابوعلی سینا و رازی و دلبستگی به بیگانه
… حرارت خاص میخواهد؛ که زیادش از بین میبرد؛ کَمَش نمیرساند او را. و اینها پهلوی هم اینها را که گذاشتند این طور هست، نمیتوانیم ما دیگر درست کنیم. اساتید ما این طور بودند. بنّاهای ما، کاشیکاری ما، این طور بوده که آنها تصدیق میکردند که ما نداریم مثل این. طب ما را در اروپا تا حالا هم شاید طب ابو علی را و رازی را، در اروپا حالا هم شاید تدریس بکنند. مع الاسف ما آنها را کنار گذاشتیم، مفاخر خودمان را کنار گذاشتیم، چسبیدیم به آنها! تا ما از این وابستگی درنیاییم، امید اینکه ما یک استقلال صحیحی، یک مملکتی که بتوانیم به آن بگوییم یک مملکت مستقل، نباید داشته باشیم.