تعیینکنندگی معیارهای جامعه در بهقدرترسیدن صالحان یا دنیاطلبان
… تقوا و بیاعتنایی به زخارف دنیا و شهوات شخصی بود و نتیجهاش آن حرکت عظیمی شد که مردم به سمت خدا کردند. در چنان وضعیتی، شخصیّتی مثل علیبنابیطالب (علیهالسّلام)، خلیفه شد. کسی مثل حسینبنعلی (علیهالسّلام) شخصیت برجسته شد. معیارها در اینها، بیش از همه هست. وقتی معیار خدا باشد، تقوا باشد، بیاعتنایی به دنیا باشد، مجاهدت در راه خدا باشد؛ آدمهایی که این معیارها را دارند، در صحنهی عمل میآیند و سررشتهی کارها را بهدست میگیرند و جامعه، جامعهی اسلامی میشود. اما وقتیکه معیارهای خدایی عوض شود، هر کس که دنیاطلبتر است، هر کس که شهوترانتر است، هر کس که برای بهدست آوردن منافع شخصی زرنگتر است، هر کس که با صدق و راستی بیگانهتر است، بر سرِ کار میآید، آنوقت نتیجه این میشود که امثال عمربنسعد و شمر و عبیداللهبنزیاد به ریاست میرسند و کسی مثل حسینبنعلی (علیهالسّلام)، به مذبح میرود، و در کربلا به شهادت میرسد! این، یک حساب دو دو تا چهار تا است. باید کسانی که دلسوزند، نگذارند معیارهای الهی در جامعه عوض شود. اگر معیارِ تقوا در جامعه عوض شد، معلوم است که انسان باتقوایی مثل حسینبنعلی (علیهالسّلام)، باید خونش ریخته شود. اگر زرنگی و دستوپاداری در کار دنیا و …
ارزش در ایمان، تقوا و جهاد است
… کنید از اول، زندگی را ساده و بیتشریفات شروع کنید. طوری نباشد که از اول کار، تشریفات و زیادهخواهیها را وارد زندگی کنید. بدانید که ترجیح و ارزش پیش خدا، با پول و تشریفات و مهمانی اسرافآمیز و جشن گرفتن در هتلهای گرانقیمت نیست. اینها هیچ ارزشی پیش خدا ندارد. ارزش، در ایمان، در تقوا و در جهاد است.