برنامهٔ جامع مراقبتی و حمایتی برای سلامت و توانمندسازی معلولان
۳-۸- تدوین برنامه جامع مراقبتی، حمایتی برای جانبازان و جامعه معلولان کشور با هدف ارتقاء سلامت و توانمندسازی آنان.نامهای دیگر: معلولان ذهنی
افراد دارای معلولیت، تواناییهای آنان و رسیدگی به وضعشان.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:بیانات در دیدار اقشار مختلف مردم— ۱۳۶۸/۰۸/۰۳
روی هر سال بزنید تا فقط شاهدهای همان سال نمایش داده شود.
۳-۸- تدوین برنامه جامع مراقبتی، حمایتی برای جانبازان و جامعه معلولان کشور با هدف ارتقاء سلامت و توانمندسازی آنان.و همچنین لازم میدانم که از برادران شاغل در بهزیستى کشور که آنها هم در این جمع صمیمى و دوستانه شرکت دارند، به خاطر کار دشوارى که بر دوش گرفتهاند تشکّر کنم. نگهدارى از معلولین و کودکان و بزرگانى که از سلامت جسمى برخوردار نیستند، یکى از بزرگترین صدقات و حسنات است. البتّه بهزیستى کشور، میداندار این کار مهم است امّا من به همهى ملّت عزیزمان عرض میکنم که براى اینکه این کار سامان بگیرد، همه باید احساس مسئولیّت بکنند. خودتان را بگذارید جاى آن خانوادهاى که یک کودک معلول [جسمی] و ذهنى در آن خانه وجود دارد، تا ببینید که چه …کارى که شما مشغول آن هستید، بلاشک یک حسنه است. کار بسیار با ارزشى است؛ چه از جنبهى انسانى و چه از جنبهى دینى. چون معلولین، جزو اضعف مردمند. ما که روى مستضعفان و محرومین این همه تکیه داریم، دیگر از این معلولین، ضعیفتر و بیدستوپاتر واقعاً نمیشود پیدا کرد و لازم است به اینها با رعایت بیشترى رسیدگى کنیم. صائب میگوید:… میکنید، کار انجام میدهند! پیداست که این بیمنتهاست و ما این را کشف نکردهایم. ورزشهاى رزمى واقعاً عجیب است و خیلى از رشتههایش هنرهاى بزرگى است. شما ببینید اینها با جسم چه میکنند! چقدر حرکت، چقدر نیرو و چقدر انعطاف و کشش با این جسمِ محدود انجام میدهند! حال که اینطور است، پس کسى که مثلاً دست ندارد، پا ندارد؛ فقط دندان دارد، وسیلهاى براى گرفتن دارد، این هیچ اشکالى ندارد که بتواند ساعت تعمیر کند، یا نقّاشى کند. این، یک امر خیلى معمولى است. منتها ما چون خیلى خودمان را در باب جسم محدود کردهایم، این را نمیدانیم.باید همینطور تشویق کنیم تا انشاءالله اینهایى که ناتوانیهاى جسمى دارند، بتوانند هرچه بیشتر، از آن نیرویى که در وجودشان است، استفاده کنند. لکن اینها هم کافى نیست. براى معلولین ذهنى و عقبافتادههایى هم که در خانهها هستند، باید فکرى کرد. در تلویزیون، عصرهاى روزى از روزهاى هفته، روى این قضیه کار میکنند. خیلى خوب است. من البته فرصت نکردم درست تماشا کنم. چند دقیقهاى، چند برنامه را نگاه کردم. و کار بسیار مفیدى به نظرم آمد که اینها را با مردم در میان بگذارند، تا بدانند که با این بچهها چهکار …این کارهایى هم که گفتید، همهاش خوب است. از نیروهاى مردم، کمکهاى مردم، پول مردم، پول اوقاف، پول مجهولالمالک، هرچه که گیرتان آمد، عیبى ندارد؛ استفاده کنید. منتها صرف کارى براى پیش بردن علمىِ این قضیه کنید. این قضیه، علم دارد. ما این علم را باید یاد بگیریم و تا یاد نگرفتهایم، کارمان مثل کار آدم کور است که دور خودش میگردد. باید سعى کنیم از لحاظ علمى، آنچه را که امروز در دنیا دربارهى این قضیه کشف شده، بهدست آوریم و بلکه بیش از آنها جلو برویم و انشاءالله، با استعدادهاى خوبى که در ایرانیان است، بتوانیم این قضیه را پیش ببریم.اوّلاً یک جملهی کوتاهى به این نابینایان عزیزمان -مخصوصاً جوانانشان- عرض کنم و آن این است که قدر قواى جسمى خودشان را بدانند و با وجود اینکه از بینایى برخوردار نیستند، توجّه بکنند که راه ترقّى به روى آنها باز است. مبادا کسانى که یکى از حواس را یا یکى از اعضا را -که بهخاطر ضایعهاى یا بهخاطر اینکه خلقتاً اینجور بودند- در بدن خودشان کم دارند، خیال کنند که راه ترقّى علمى و عملى براى آنها بسته است. همهی افرادى که از یکى از اعضاى بدن -چه چشم، چه گوش، چه دیگر اعضا- محرومند، بقیّهی نِعَم الهى را و بخصوص هوش و ذهن خودشان را به کار بیندازند و خودشان را بهصورت انسانهاى مفید و بخصوص عالمى دربیاورند و براى کشورشان و مردمشان و خودشان مفید بشوند.۹- مناسب سازی بناها و مراکز خدمات عمومی، معابر شهری، مراکز اداری، تفریحی و ورزشی و وسائط نقلیه عمومی با وضعیت جسمی جانبازان و ناتوانان جسمی و حرکتی، منطبق بر معیارهای مطلوب.۱۱- رعایت نیاز و آسایش جانبازان و معلولان در طراحی فضای شهری و اماکن عمومی.البته مسألهی رعایت، برای کل معلولان است و مردم باید رعایت حال آنها را بکنند؛ اما تکیهی من روی «احترام» است؛ باید کاری کنیم مردم به جانباز - کسی که در جهاد به این آسیب و بلیه و ضایعه دچار شده - احترام بگذارند؛ به او سلام کنند و جلوی پایش بلند شوند؛ اگر از خدمتی خواست استفاده کند، با کمال علاقه و خوشرویی، آن خدمت را در اختیارش بگذارند. …