رفتن به محتوای اصلی

معرفت

نام‌های دیگر: معرفت استدلالی، معرفت قلبی، معرفت و عمل

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

شناخت و آگاهی دینی و نسبت آن با ایمان و عمل.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:بیانات در دیدار جمعی از فرماندهان و رؤساى دفاتر نمایندگى ولی‌فقیه در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی— ۱۳۶۹/۰۶/۰۶

سیر زمانی

از ۱۳۶۹ تا ۱۳۹۰
۱۳۶۹۱۳۹۰

فقط سال ۱۳۷۶همهٔ سال‌ها

تعریف در کلام رهبر

بنیه‌ى معنوى سپاه باید تقویت شود. هر یک‌یک آحاد سپاه، باید از لحاظ ذخیره‌ى معنوى و ایمانى به آن حدّى برسد که اگر خود او به‌تنهایى ماند و هیچ ‌چیز دیگر با او نماند، قدرت و طاقت و دل و زَهره‌ى ایستادگى در مقابل همه‌ى دنیا را داشته باشد؛ این لازم است. آن کسانى که پیغمبر خدا با دست خود ساخته بود، پرداخته بود، تراشیده بود، با همه‌ى ظرافت‌کارى‌ها، به قول ما الماس‌تراش کرده بود، اینها همین‌جور ماندند که نسلهاى آخرى‌شان را شما در صحراى کربلا مى‌بینید؛ حبیب‌بن‌مظاهرها و مسلم‌بن‌عوسجه‌ها یا جابربن‌عبدالله‌ انصارى؛ آنهایى که ‌از امتحان توانستند درست خارج بشوند. باید هر یک از افراد سپاه پاسداران انقلاب اسلامى با این مأموریّت سنگینى که بر دوش دارد، از لحاظ بنیه‌ى معنوى این‌جورى باشد. البتّه این هم بر دو پایه استوار است: یکى معرفت، یکى ایمان. معرفت با ایمان فرق دارد؛ بعضى‌ها معرفت هم دارند، ایمان درست و حسابى ندارند؛ معرفت یعنى علم. ]البتّه[ ایمان بدون معرفت هم کافى نیست، یعنى براى شما کافى نیست. ممکن است براى یک آدم خیلى عامیِ دورافتاده کافى باشد، او را به بهشت هم برساند، امّا براى شما نه.

لزوم استدلال برای ایمنی ایمان از وسوسه و تردید

… آن بیانى که بر اثر ایمان، بر اثر نورانیّت ایمان در دل انسان به وجود مى‌آید؛ حالا چه آن را پدر و مادر به انسان بدهند، چه یک بزرگ‌تر، چه یک استاد، چه گاهى یک حادثه به انسان میبخشد آن ایمان ناب را، که آن [برای] انسان خیلى بیشتر به‌ کار مى‌آید تا آن استدلالها. اگرچه آن استدلالها هم حتماً لازم است؛ زیرا در آن ایمانى که گفتم گاهى وسوسه ممکن است بشود، بعضى بیایند خدشه بکنند؛ انسان براى اینکه از آن وسوسه‌ها به یک جاى امنى خودش را برساند، به آن استدلال احتیاج دارد. آن استدلال مثل ستونى است، مثل دیوارى است که انسان به آن تکیه میدهد و خیالش آسوده است که جاى وسوسه و دغدغه نیست؛ یعنى کسى نمیتواند در انسان تردید ایجاد کند. امّا آن چیزى که انسان را به کار می‌آید و به حرکت وادار میکند و در میدانهاى زندگى کمک میکند، همان اعتقادى است که از ایمان، از محبّت، از جاذبه، از شور و عشق حاصل میشود.