مناسبت آیات آغاز سورهٔ نجم با ماجرای معراج پیامبر
﴿بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحيم، وَ النَّجمِ اِذا هَوىٰ﴾[32] سوگند به اختر، آنوقت که فرود آید. ﴿ما ضَلَّ صاحِبُكُم وَ ما غَوىٰ﴾ گمراه نگشته دوست و رفیقتان و به باطل نگراییده است. مربوط به مسئلۀ معراج است، آنچنانیکه در بسیاری از تفاسیر هست. اگرچه که اشاره میکند به تحول درونی پیغمبر و حالتِ گیرندگیِ وحی، اما مناسبت سورۀ ﴿وَ النَّجم﴾ این است که پیغمبر آنچه که از ماجراهای سفر شبانه، سفر معراجی بیان میکرد، اینها گوش نمیکردند؛ آیه در این مقام دارد حرف میزند. ﴿وَ ما يَنطِقُ عَنِ الهَوىٰ﴾ از روی هوس سخن نمیگوید، ﴿اِن هُوَ اِلّا وَحيٌ يُوحىٰ﴾ نیست مگر وحیی از جانب پروردگار رسیده.