همینطور بعدها که در همان سال ۲۲۰ که سال شهادت آن حضرت هست، معتصم عباسى که برادر مأمون هست و بعد از مأمون به خلاف رسیده، حضرت را از مدینه احضار کرد به بغداد؛ در اوائل آن سال، در محرم آن سال، حضرت را آورد بغداد، در آخر آن سال هم که سىام ذىقعدهى سال ۲۲۰ باشد، حضرت به شهادت رسیدند، یعنى مسموم کردند حضرت را؛ وقتى آوردند آنجا آن داستان معروف قطع دست که یک دزدى را آوردند پیش معتصم درحالىکه همهى علما نشسته بودند و معتصم رو کرد به این علما گفتش که این دزد را میخواهیم قطع ید کنیم، از کجاى دستش ببریم؛ یکى گفت از مچ ببریم، یکى گفت از آرنج ببریم، هر کسى یک چیزى گفت، به …
تلاش برای تربیت امام هادی (ع) به دست دشمن اهلبیت مطابق خواست خلافت
حدیثی دربارۀ کودکی حضرت هادی است. وقتی معتصم در سال 220 هجری، حضرت جواد را قبل از شهادت ایشان از مدینه به بغداد آورد، حضرت هادی که در آنوقت ششساله بود، به همراه خانوادهاش در مدینه ماند. پس از آنکه حضرت جواد به بغداد آورده شد، معتصم از خانوادۀ حضرت پرسوجو کرد و وقتی شنید پسرِ بزرگِ حضرت جواد، علیبنمحمد، شش سال دارد، گفت این خطرناک است، ما باید به فکرش باشیم. معتصم شخصی را که از نزدیکان خود بود، مأمور کرد که از بغداد به مدینه برود و در آنجا کسی را که دشمن اهلبیت است پیدا کند و این بچه را بسپارد به دست آن شخص، تا او بهعنوان معلم، این بچه را دشمن خاندان خود و متناسب با دستگاه خلافت بار بیاورد. این شخص از بغداد به مدینه آمد و یکی از علمای مدینه را به نام الجُنَیدی، که جزو مخالفترین و دشمنترینِ مردم با اهلبیت علیهمالسلام بود ـ در مدینه ازاینقبیل علما آنوقت بودند ـ برای این کار پیدا کرد، و به او گفت: من مأموریت دارم که تو را مربی و مؤدِّبِ این …
سراپا گناهبودن معتصم در شعر دعبل
… بد بود و پدر آنها را با شعرهایش درآورده و برای هرکدامشان سندی در تاریخ گذاشته است، چند بیتی راجعبه معتصم دارد. میگوید ما در کتابها خوانده بودیم که بنیعباس هفت خلیفهاند و حالا میگویند هشت خلیفه؛ هشتمی کجاست؟ او مثل اصحاب کهف است، که هشتمیشان سگشان بود! بعد میگوید: تو کجا و آن سگ کجا! آن سگ هیچ گناهی پیش خدای متعال نداشت؛ تو سرتاپایت گناه است.[11] (1383/5/30)
احضار امام جواد (ع) از مدینه به بغداد در سال شهادت او
در سال ۲۲۰ که سال شهادت آن حضرت هست، معتصم عباسى که برادر مأمون هست و بعد از مأمون به خلاف رسیده، حضرت را از مدینه احضار کرد به بغداد ـ در اوائل آن سال، در محرم آن سال، حضرت را آورد بغداد، در آخر آن سال هم که سىام ذىقعدۀ سال ۲۲۰ باشد، حضرت به شهادت رسیدند، یعنى حضرت را مسموم کردند ـ وقتى آوردند، آن داستان معروف قطع دست [پیش آمد]. دزدى را آوردند پیش معتصم درحالىکه همۀ علما نشسته بودند. معتصم رو کرد به این علما و گفت: میخواهیم این دزد را قطع ید کنیم، از کجاى دستش ببریم؟ یکى گفت از مچ ببریم، یکى گفت از آرنج ببریم، هر کسى چیزى گفت. به حضرت رو کردند و خلیفه رو کرد به امام جواد، گفت شما …