جایگاه برتر مشهد در شعر و ادب فارسی در دهههای ۳۰ تا ۵۰
دوّم آنکه کمال عزیز ما در شمار بازماندگان معدود از خیل سخنسرایانى است که در میانهى سالهاى دههى ۳۰ تا دههى ۵۰ شمسى، مشهد را مرکز پُررونق و توجّهبرانگیز شعر و ادب فارسى و مایهى تحسین نامآوران فرهنگ و ادب کشور ساخته و آن را در سیاههى شهرهاى شاعرخیز ایران، در جایگاه برتر نشانده بودند. به خاطر آن جمع پُراستعداد و خوشقریحه و فاضل و برخوردار از شجاعت ادبى بود که مشهد در تاریخ معاصر شعر فارسى، به کثرت شاعران باکیفیّت اشتهار یافت و به گرمى دل و محفل آنان بود که سه انجمن ادبى آن[2] شهرهى آفاق گشت. از قدسى و نگارنده و آگاهى تا فرّخ و گلشن و نوید و تا فیّاض و یوسفى و رجائى و شاعران و ادیبان دیگرى که بحمدالله برخى از آنان تا امروز میدرخشند، هر یک سهمى در بناى این تاریخ درخشان داشته و نقشى گزاردهاند.
شهر جهاد و شهادت و مردم صمیمی و همیشه در صحنه
خداوند بزرگ را سپاسگزارم که یک بار دیگر این فرصت مغتنم را به بنده ارزانی داشت که در جوار مرقد مطهّر حضرت ثامنالحجج (علیه آلاف التّحیّة و الثّناء) و در شهر محبوب و عزیز مشهد، شهر جهاد و شهادت، شهر خاطرههای بزرگ، شهر مردم صمیمی و همیشهدرصحنه، با شما برادران و خواهران قدری دربارهی مسائل مهم و لازم سخن بگوییم. خدا را سپاسگزارم و امیدوارم آنچه میگوییم و آنچه میشنویم، برای او و در راه او و برای امّت اسلامی مفید باشد.