مردمی بودن مسئولان از نخستوزیر و رئیسجمهور تا پایین
الآن شما در سرتاسر کشور ملاحظه بکنید از نخست وزیر و رئیس جمهورش بگیرید تا آن پایینها هر جا هست، میبینید که یک مردمی هستند که از خود مردم هستند.نامهای دیگر: مسئولان استانی، مسئولان اقتصادی، مسئولیت صاحبان منصب
متصدیان ادارهٔ کشور و وظایف و ویژگیهای آنان.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:سخنرانی در جمع استادان و دانشجویان گیلان (نقش علما و دانشمندان)— ۱۳۵۸/۰۲/۲۳
فقط سال ۱۳۶۰همهٔ سالها
الآن شما در سرتاسر کشور ملاحظه بکنید از نخست وزیر و رئیس جمهورش بگیرید تا آن پایینها هر جا هست، میبینید که یک مردمی هستند که از خود مردم هستند.رئیس جمهور یک طلبهای بوده است سابق و بعد هم یک آقایی شده است و بعد شده است رئیس جمهور، نه دستگاهی آنها را دارند و نه افکاری آنها را دارد و همین طور همه وزرا. این وزرا، گاهی وقتها جمعیتی میآیند اینجا و مخلوط به هم هستند، آدم تمیز نمیدهد که این پاسدار هست یا وزیر. من حکومتهای کوچک را دیدهام که وضعشان چطور بود و با چه وضعی بیرون میآمدند؛ وقتی بیرون میآمدند، مردم همه صف میکشیدند برایشان تعظیم باید بکنند، با بساط میآمدند بیرون، یک حکومت- فرض کنید که- جای کوچکی؛ اما حالا نخست وزیرش میآید، مردم با او مثل سایرین. این هم یک مسئلهای است که الآن در ایران تحقق پیدا کرده است. جاهای دیگر نیست این مسائل که همه مردمی هست و همه هم با هم هستند و لهذا، هم مردم پشتیبان دولتاند، هم مردم پشتیبان ارتشاند، هم ارتش و دولت با مردم هستند و این هم یکی از رمزهای بزرگ پیروزی این چیز …و ملاحظه میکنید که این امر، امری است که الآن بر دوش شما آقایان است؛ یعنی، اصلاح دولت و اصلاح ادارات و اصلاح جامعه و بازسازی، همه اینها الآن مسئولیتش به دوش همه ماست و خصوصاً، شما آقایانی که در راس امور هستید و چنانچه همّت نگمارید به اینکه بیاغماض مسائل را در وزارتخانهها و در ادارات و در هر جا که هست حل کنید و باز در بین اینها اشخاصی باشند که بخواهند نگذارند امور به مجرای اسلامی خودش، انسانی خودش جریان پیدا بکند، چه بسا که ما قدم را به واپس برداریم. ادارات را باید با تمام قدرت تصفیه کنید، نه تصفیه از هر فردی که منحرف است، آنها را تصفیه به یک معنا و تادیب و تصفیه و تهذیب آنهایی هم که هستند لکن باز ادراک نکردهاند مسائل اسلامی را. و اسلام برای ما همه چیز آورده است و ما باید استفاده کنیم از آن و امروز روز …رئیس جمهور هم دستش باز است و ملت تاییدش کردهاند. هیچ عذری برای ما نیست امروز. چنانچه یک خرابی در مملکت واقع بشود و دنبال اصلاحش نرویم، عذری نداریم. همه ما، چه آنهایی که لشکری هستند و اینجا هستند و نیستند و چه آنهایی که در کشور خدمت میکنند و چه مردم دیگر، همه ما مسئول هستیم؛ کُلُّکُمْ راعٍ وَ کُلُکُّم مَسْئولاما حالا وضع یک وضع دیگری است؛ شما میبینید که حکومت از خود مردم است و اگر شما شکل و شمایل وزرای این حکومت را تماشا کنید و سوابق زندگی آنها را، میبینید که حتی یک نفر از آنها شبیه به آن افرادی که در زمان طاغوت بود نیستند، اینها چهرههایی هستند از خود ملت و چهرههایی هستند که از توده مردم هستند. دیگر «سلطنه» ها نیست در کار و «مُلک» ها[1] در کار نیست، و امثال ذلک. یک مجلهای چند روز پیش از این آوردند پیش من، دیدم هیات وزرای زمان طاغوت و همه آن زمانهایی که بودند یک هیات وزرایی بود که همه جزء مُلکها و سلطنهها و همه از آن طاغوتها بودند و یک تشکیلی کرده …این کاری ندارد؛ خوب، این را یک جای دیگر میگذارندش. یا اگر آدمی است که واقعاً هر جا بگذارند خراب است، کنارش میگذارند و چه میکنند. مقصود من این است که تفاهم بین دولت و ملت و تفاهم اساسی بین ملت و دولت وقتی است که بین روحانیت و ملت باشد.