میفرماید: «اِحذَروا یا عِبادَ اللهِ» بر حذر باشید! یعنی مراقب باشید! مراقب باشید، بندگان خدا! از چه؟ «اَلمَوتَ وَ سَکرَتَهُ» از مرگ و سَکرت مرگ. «وَ جآءَت سَکرَةُ المَوتِ بِالحَقِّ ذَلِکَ ما کُنتَ مِنهُ تَحیدُ»[9] سُکره بهمعنای مصطلحِ مستی نیست؛ مستی را هم که سکره میگویند، برای خاطر این است که فاصله میاندازد بین عقل انسان و بین انسان؛ یعنی انسان از عقل دور میشود، دچار گیجی و اختلاط میشود. سکره یعنی آن چیزی که مانع ایجاد میکند از یک جریانی. سدی که جلوی آب میبندند را هم سکره میگویند. یعنی با موت، جریان زندگی، جریان حیات مسدود شد. تا به حال حیات در تو جریان داشت، از حالا این جریان حیات بسته شد. این را فراموش نکنید! این را از یاد نبرید! یاد مرگ از جملۀ مهمترین مواعظی است که در اسلام به آن تأکید شده است. غفلت از مرگ، خیلی ضرر بهوجود میآورد و یاد مرگ خیلی برکات برای انسان دارد.توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
پایان زندگی دنیا و گذر به عالم آخرت و نگاه انسان به آن.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:بیانات در مجمع عمومی سازمان ملل— ۱۳۶۶/۰۶/۳۱
سیر زمانی
از ۱۳۶۶ تا ۱۴۰۳۱۳۶۶۱۴۰۳
فقط سال ۱۳۷۶همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
شاهدها (۱ پاراگراف)
تهیدستی هنگام مرگ در صورت صرف عمر برای اهداف مادی
… میگذراند و از دنیا میرود، نفْس این آمدن و رفتن نشاندهندهى این است که یک هدفى را آفریننده و خالق انسان از این حرکت، از این جابهجایى دارد. ما باید کارى کنیم که هدف ما در زندگى با هدفى که خالق دارد به هم نزدیک بشود، با هم تطبیق بکند؛ این درستترین کار است. انسان زندگى را باید جورى انتخاب بکند که وقتى این زندگى تمام شد، از آنچه به دست آورده خشنود باشد، خوشحال باشد؛ در لحظات آخر زندگى که انسان دارد میرود و از این دنیا خارج میشود، احساس نکند دستش خالى است. هر چیز مادّی را، هر هدف مادّی را شما فرض کنید، اگر زندگى را صرف آن کردید، وقتى دارید از دنیا میروید دستتان خالى است؛ هر چه میخواهد باشد؛ چیزى ندارید. شما باید یک هدفى را فراتر از زندگى دنیا، فراتر از خود این زندگى مادّی هدف اصلى قرار بدهید، که همان رضاى خدا است، آباد کردن خانهى آخرت است، جلب کردن خشنودى پروردگار است؛ تا وقتى که زندگى تمام شد، احساس کنید که کارتان را انجام …