… ملّت بزرگ و فداکار ما، فداکارى بیشترى و اخلاص بیشترى براى انقلاب و اسلام و امام بهخرج داده است و میدهد، در مصیبت امام صاحبعزاتر است. با این حساب، شما جانبازان عزیز، شما جهادگران و سپاهیان عزیز، شما نیروهاى بسیجىِ دستگاههاى مختلف، حقیقتاً صاحبعزا هستید. امام مال شما بود و امامِ شما بود به معناى حقیقى کلمه.ثانیاً لازم میدانم از زحمات تحسینبرانگیز و تلاش نمونه و سرمشقى که در ساختن و پرداختن و آماده کردنِ این قبلهی دلهاى همهی ما -یعنى مزار منوّر امام عزیزمان- بهخرج دادید و نشان دادید، با همهی وجود تشکّر کنم.[2] البتّه که زبان از تشکّر نسبت به اخلاصها و زحمات همهی افرادى که مثل شماها مخلصانه و دلسوزانه کار میکنند قاصر است، امّا بههرحال وظیفه داریم تشکّر قلبى خودمان را عرض کنیم. زحمت کشیدید، تلاش کردید، ساعات مستمر و طولانیاى را بدون استراحت، بدون اندیشیدن به چیزى غیر از کار و زحمت، خرج کردید و صرف کردید، امّا آنچه محصول مبارک این تلاشها شد، مایهی روشنىِ چشم شما باید باشد و هست.
کار برای مرقد امام، کار برای بقای هویت فکری او
… از دنیا رفته و به شهادت رسیده، امروز چرا باید براى او گریه کرد؟ این براى همین است؛ یعنى اگر آن یاد، با همهی ابعاد آن، در ذهن ما، در زندگى ما و در بساطِ هستى ما زنده نمانْد، فکر او و سرانگشت اشارهی او یواشیواش کمرنگ خواهد شد؛ چه ما بخواهیم، چه نخواهیم. لذا من میگویم گنبد امام، بقعهی امام، مرقد امام، صحن و سراى امام -همین تشکیلاتى که جناب آقاى انصارى اشاره کردند- اگر مورد اهتمام شما قرار بگیرد و براى آن نیرو و پول و عمر و ابتکار و وجود خرج کنید، این به معناى کار براى یک شخص نیست؛ این به معناى کار براى هویّت فکرى امام است؛ این در بقاى آن فکر تأثیر دارد. کار شما صدقهی جاریه است؛ کار شما به معناى زنده نگهداشتن یاد امام است.این مسئلهی گنبد و بارگاه و بقعه و مقبرهی بزرگان و مانند اینها که یک عدّهاى از خشکمغزهاى عالم اسلام -که بعد هم دستهاى سیاست انگلیس آمد و اینها را به شکل حکومت و دولت و سیاست درآورد- از چند قرن پیش با آن بشدّت …
مرقد امام کانون برکات، نورانیت و معنویت
… بنا، عمارت مسجد -اِنَّما یَعمُرُ مَسّْجِدَ الله-[6] و آباد کردن مسجد، اینها همه ملاک است. یعنى این تجسّم و تجسّد خارجى، مورد نظر اسلام است، چون تأثیر دارد؛ در مسجد هم که جاى نماز و عبادت خالص است همینجور است؛ در مورد اشخاص و شخصیّتها هم همینجور است. بنابراین، این مزار و بقعهی مبارک، انشاءالله مرکز برکات خواهد بود، مرکز نورانیّت خواهد بود، مرکز گسترش تفکّرات و الهامات الهى خواهد بود، مرکز حال و روح عرفانى و توجّه مردم عاشق و اهل بصیرت و اهل محبّت خواهد بود؛ هر کسى از شعبهی خودش و کانال خودش به معنویّت، یک استفادهاى از اینجا خواهد کرد. کارى که کردید، کار باارزشى است. من این نکته را خواستم عرض کنم.
قدردانی از مردمی که پیاده به زیارت مزار امام آمدند
… امّتى بود که در طول تاریخ اسلام دیده شده است که نسبت به امام و پیشوایى وفادارى کرده باشد. جا دارد اگر ملّت بزرگ ایران در این مصیبت، از همهی ملّتهاى دیگر و مسلمانان عالم، رنج بیشترى ببرد؛ و جا دارد که مسلمین عالم و مستضعفان به این ملّت تسلیت بگویند. همچنین از همهی شما برادران و خواهران که از راههاى دور تشریف آوردید و رنج راه را بر خود هموار کردید صمیمانه تشکّر میکنم. بسیارى از شما پاى پیاده طىّ طریق کردید، عاشقانه قدم زدهاید و تشریف آوردید تهران به مزار محبوب و معشوق ملّت ایران و قبلهی دلهاى مشتاقان. خداوند از شما قبول کند، که خواهد کرد. یقیناً قبول الهى در طول این ده سال شامل حال همهی تلاشهاى شما بوده است، باز هم خواهد بود.