خنثی شدن توطئهٔ دستگاه خلافت با هشدار مردی از اهل شهر
… یاران امام از گرسنگی و تشنگی به شِکوه آمدهاند. امام بر فراز بلندی که بر شهر مشرِف است، میرود و با رساترین فریاد خود، بر اهل شهر نهیب میزند: «ای مردم شهرِ ستمپیشگان! منم ذخیرۀ خدا، که خدا دربارۀ آن گفته است: ذخیره برای شما نیکوتر است، اگر مؤمن باشید»[27]. ناگهان یک هوشیاری و شهامتِ بجا توطئه را خنثی میکند. مردی از اهل شهر، همشهریان فریبخورده و بیخبر را هشدار میدهد و به آنان یادآور میگردد که این همان نهیبی است که شعیب پیامبر بر سرِ گمراهان زمان خود زد. و به آنان تفهیم میکند که هماکنون در برابرِ همان پیامی قرار دارند که روزی گذشتگانشان در برابرِ آن قرار داشتند؛ و امروز اینان گذشتگان خود را بهخاطرِ نشنیدهگرفتن آن پیام، لعن و نفرین میکنند. آری، تاریخ تکرار شده است؛ اینک همان پیام و همان پیامآور و همان …