حلال بودن سرود حماسی او در ایام جنگ به سبب مضمون آن
… را یک خوانندهى خوبى و خوشصدایى دارد میخواند، نوازندهاى هم مینوازد، آن مضمون شعر، این شنونده را به سمت حقایق اسلامى و حقایق الهى و حقایق عرفانى و حقایق زندگى ــ ولو خارج از مسائل عرفانى و الهى ــ نزدیک میکند، این قطعاً اشکال ندارد و حرام نیست. فرض بفرمایید که ایّام جنگ، آن اوایل صداى شجریان را میگذاشتند: «بشنوید اى گروه جانبازان، سرنوشت وطن به دست شماست»؛ این را هیچکس نمیگوید حرام است؛ صداى شجریان هم هست، آن نوازنده هم یک نوازندهاى است که همان سازهاى معمولى را میزند امّا این مضمون یک مضمون حلالى است یعنى احدى ادّعا نمیکند که این حرام است. توجّه میکنید؟ در حالى که از لحاظ موازین، این چیزى که او خوانده، از تاج اصفهانی که بهتر خوانده؛ صدایش که بهتر از تاج اصفهانى است. آن نوازندهاى هم که کنارش مینوازد، معلوم نیست که خیلى با گذشته فرق داشته باشد؛ [امّا] هیچکس این را اشکال نمیکند.
هنری و نه حالی بودن «ربنا»ی او و نامناسب بودن چنین کاری پس از اذان
… که در مسجدها میخوانند - مطلوبتر است؛ آن آهنگهای کشیده خیلی مناسب نیست. البته همین دیروز یا پریروز بود که دیدیم بعد از اذان دعایی با لحن عربی خوانده شد که خوب و دلنشین بود؛ اما اگر بخواهند آن را بِکِشند، چیز مطلوبی نخواهد شد. البته استثناهایی هم وجود دارد؛ مثلاً آن «ربّنا»هایی که شجریان خوانده و در ماه رمضان قبل از اذان مغرب میگذارند، یک کار هنری است؛ یک کار حالی نیست؛ مناسب نیست که بعد از اذان، کسی بخواهد آنطور چیزی را بگذارد؛ نه، بعد از اذان، به نظرم میرسد که همین صدای معمولىِ مسجدىِ ما بهتر و مناسبتر باشد.